Την δεκαετία του 1980 η NASA επί της ουσίας έσωσε τον πλανήτη από μια πραγματική αποκάλυψη. Αν τότε δεν είχε παρατηρήσει ένα συγκεκριμένο φαινόμενο στην ατμόσφαιρα, τότε όλη η ζωή στον πλανήτη Γη θα είχε εξαφανιστεί μέχρι το 2065.

Το 1980 ήταν μια εποχή που επικρατούσε μια τρέλα στην μόδα, στα ρούχα στην βιομηχανία γενικότερα, βέβαια τότε δεν ξέραμε ότι όλο αυτό το lifestyle μας οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε σκηνικά αποκάλυψης. Καθώς αν συνεχίζαμε με αυτόν τον ρυθμό το 2065 ο πλανήτης Γη θα ήταν ένας άγονος και αφιλόξενος πλανήτης.

Αλλά ευτυχώς για εμάς η NASA την δεκαετία του ‘80 ήταν στο πλευρό μας.

Καταρχήν η NASA είναι γνωστή κυρίως για τα επιτεύγματα της στην εξερεύνηση του διαστήματος αλλά δεν είναι μόνο αυτή η δουλειά της. Η NASA μελετάει και την Γη, κυρίως όσο αναφορά στην μελέτη και προστασία του περιβάλλοντος του πλανήτη και το τι μπορεί να πάει στραβά. Και το 1985 όντως κάτι πήγαινε πολύ στραβά.

Ομάδες επιστημόνων από την NASA και από το British Antarctic Survey ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική είχαν υποστεί σοβαρή ζημιά.

Το στρώμα του όζοντος βρίσκεται στην περιοχή της στρατόσφαιρας και ουσιαστικά αποτελεί το φυσικό φίλτρο του πλανήτη στην επιβλαβή υπεριώδης ακτινοβολία που προέρχεται από τον Ήλιο. Με απλά λόγια το όζον είναι το φυσικό αντηλιακό του πλανήτη.

Και τα επίπεδα του όζοντος πάνω από την Ανταρτική ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να απορροφά πολύ λιγότερη υπεριώδη ακτινοβολία από ότι θα έπρεπε. Για την ακρίβεια από τον Σεπτέμβρη μέχρι και τον Νοέμβρη του 1985, τα επίπεδα του όζοντος είχαν μειωθεί κατά 67%.

Ευτυχώς οι επιστήμονες της NASA, βρήκαν άμεσα τον υπαίτιο του προβλήματος.

Αρκετά χρόνια πριν, οι επιστήμονες είχαν κρούσει τον κώδωνα του κίνδυνου για την χρήση ενός χημικού συστατικού με την ονομασία φθοροχλωράνθρακες γνωστό και με την συντομογραφία CFC.

Το CFC χρησιμοποιούταν σε πολλά προϊόντα από spray μαλλιών μέχρι και σε ψυγεία, κυρίως γιατί δεν ήταν τοξικό στον άνθρωπο. Βέβαια οι επιστήμονες ανακάλυψαν πολύ σύντομα ότι το CFC ήταν αρκετά τοξικό για το όζον της ατμόσφαιρας.

Πιο συγκεκριμένα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν η υπεριώδης ακτινοβολία αλληλοεπιδρά με τα μόρια του CFC, ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα, άτομα χλωρίου, τα οποία είναι απίστευτα επιβλαβή με τα μόρια όζοντος. Και το χειρότερο κομμάτι ήταν ότι η επιβλαβή επίδραση του χλωρίου πολλαπλασιαζόταν με την χαμηλή θερμοκρασία. Έτσι η Ανταρκτική ήταν ιδιαίτερα ευάλωτη στο συγκεκριμένο φαινόμενο.

Έτσι αν συνεχίζαμε την αλόγιστη χρήστη CFC, δεν θα ήταν μόνο οι περιοχές με ψυχρά κλίματα που θα έπεφταν θύματα του καταστροφικού φαινομένου. Μέχρι το 2020 τα επίπεδα του όζοντος θα μειωνόντουσαν σε όλο τον πλανήτη και η τρύπα του όζοντος θα μεγάλωνε στην περιοχή της Αρκτικής. Το 2040, το στρώμα του όζοντος θα είχε μειωθεί κατά 70%. Το 2050 μετά τους πόλους, οι τροπική ζώνη του πλανήτη θα έχανε το στρώμα του όζοντος εντελώς. Και το 2065 ο πλανήτης θα ήταν καταδικασμένος, καθώς τα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας θα ήταν σε διπλάσιο επίπεδο και θα έφερνε βιβλικές καταστροφές.

Σύμφωνα με την Dr. Susan Strahan, «Αν η υπεριώδης ακτινοβολία ερχόταν αφιλτράριστη στην επιφάνεια της Γης, τότε όλοι θα παθαίναμε καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη στα μάτια μας. Αυτό δεν θα συνέβαινε μόνο στους ανθρώπους αλλά θύμα της θα έπεφτε και όλο το ζωικό βασίλειο. Επίσης η βλάστηση θα πέθαινε και γενικότερα η ζωή στον πλανήτη δεν θα ήταν δυνατή. Ίσως αυτά να θυμίζουν σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή η υπόθεση μιας ταινία καταστροφής του Hollywood αλλά ο κίνδυνος ήταν υπαρκτός»

Ευτυχώς για εμάς τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη. Και αυτό επειδή όλοι οι επιστήμονες του πλανήτη ενώθηκαν προκειμένου να μας προστατεύσουν από αυτόν τον κίνδυνο. Έτσι το 1987 υπογράφτηκε και τέθηκε σε ισχύει το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, στο οποίο υπαγορευόταν ρητά η μείωση της παραγωγής του CFC.

«Οι πολιτικοί άκουσαν την επιστημονική κοινότητα, ενημερώθηκαν από αυτήν και τελικά πήραν μια πολύ σωστή απόφαση που πραγματικά έκανε την διαφορά» μας ενημερώνει η Susan Strahan.

Το 1996 το CFC απαγορεύτηκε σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Και σήμερα, τα δορυφορικά δεδομένα της NASA μας αποκαλύπτουν ότι αργά αλλά σταθερά η τρύπα του όζοντος κλείνει. Αν συνεχίζουμε έτσι το στρώμα του όζοντος θα αποκατασταθεί μέχρι το τέλος του αιώνα.

Από ότι φαίνεται λοιπόν το 2065 δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου. Και αν έρθει σίγουρα δεν θα είναι λόγο της καταστροφής του όζοντος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here