Ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ είχε και κατά τη διάρκεια της θητείας του ασκήσει κριτική, πρωτίστως στο Βερολίνο, αλλά και στο Παρίσι ιδιαίτερα για την πρώτη φάση της διαχείριση της κρίσης, για την επιμονή τους στη δημοσιονομική λιτότητα την ώρα που η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτούσε την εφαρμογή επεκτακτικής πολιτικής.

Τώρα, στα απομνημονεύματά του «Γη της Επαγγελίας», που κυκλοφόρησαν την Τρίτη, γράφει: «Παρατήρησα πως σπάνια ανέφεραν ότι οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες ήταν από τους μεγαλύτερους δανειστές της Ελλάδας ή ότι μεγάλο μέρος του χρέους των Ελλήνων είχε συσσωρευτεί αγοράζοντας γερμανικές και γαλλικές εξαγωγές – δεδομένα που θα μπορούσαν να έχουν καταστήσει σαφές στους ψηφοφόρους τους γιατί διασώζουν τους Έλληνες».

Έχει δε σημασία ότι η κριτική δεν εντάσσεται στο πλαίσιο κάποιας προσωπικής αντίθεσης του Μπαράκ Ομπάμα προς την Άγκελα Μέρκελ ή τον Νικολά Σαρκοζί.

Αναφερόμενος, όμως, στην επιλογή αυτή της Γερμανίας και της Γαλλίας, ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ υπογραμμίζει ότι «ισοδυναμούσε με τη διάσωση των δικών τους τραπεζών και βιομηχανιών και ίσως ανησυχούσαν ότι μια τέτοια παραδοχή θα έστρεφε την προσοχή των ψηφοφόρων από τις αποτυχίες διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, στις αποτυχίες εκείνων των Γερμανών ή Γάλλων αξιωματούχων που είναι επιφορτισμένοι με την εποπτεία των πρακτικών τραπεζικού δανεισμού».

Δεν είναι μόνο το προσωπικό ήθος που αναδεικνύεται στο βιβλίο, η προσήλωση του συγγραφέα στις αρχές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης και η ανησυχία του για τον εσωτερικό διχασμό της Αμερικής, ούτε η εντελώς διαφορετική προσέγγισή του προς τους συμμάχους και εταίρους των ΗΠΑ και τον ρόλο της Αμερικής στον κόσμο, που εκ των πραγμάτων παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Είναι και οι συγκεκριμένες αναφορές στην Ελλάδα και στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Προερχόμενες από τον ισχυρότερο άνθρωπο του κόσμου κατά την επίμαχη περίοδο – ο Μπαράκ Ομπάμα ανέλαβε πρόεδρος το 2009 και παρέδωσε στον Ντόναλντ Τραμπ το 2017 – λένε πολλά, και αποτελούν χρήσιμο κομμάτι του παζλ της ελληνικής κρίσης, όχι μόνο για τον ιστορικό του μέλλοντος, αλλά και για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους που χειρίζονται σήμερα τα οικονομικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πηγή: kathimerini.gr

The post Ομπάμα για την ελληνική κρίση: ΄Ηθελαν να διασώσουν τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες appeared first on Daily Athens.

Η Τουρκία είναι ήδη ένα νέο ″Ανατολικό Ζήτημα″ όχι μόνο για τη Δύση αλλά ακόμη και για την όψιμη συνέταιρό της, τη Ρωσία.

Κάποιος είπε κάποτε ότι μπορεί μέσα σε δεκαετίες να μη συμβούν σημαντικά πράγματα όμως μέσα σε μέρες, μπορούν να συμβούν ολόκληρες δεκαετίες. Ο ιστορικός ρους αδιαφορεί για τη δική μας ανυπομονησία και προχωρά με τρόπο που γίνεται αντιληπτός μόνο αφού συμβούν γεγονότα τα οποία θα τα βάλουμε στον απαραίτητο προκρούστη του ″αιτίου-αιτιατού″. Η τουρκική πολιτική δεν μπορεί να εξαιρεθεί από αυτήν την ανάλυση και κυρίως, η σχέση που έχει η Δύση με την Τουρκία. Η ιστορία έχει αποδείξει οτι επαναλαμβάνεται κυρίως λόγω της έλλειψης φαντασίας από την οποία πάσχει το ανθρώπινο είδος το οποίο δεν μαθαίνει τα ορθά μαθήματα. Υπήρξε περίοδος κατά την οποία η Δύση αποφάσισε τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παρά την μεγάλη αξία της δεύτερης. Η εξάρτηση της Δύσης από την Τουρκία τελειώνει και η καλύτερη λύση για να επαναπροσδιοριστούν οι σχέσεις μεταξύ των δύο μερών, είναι το ΔΝΤ.

 Πώς η Τουρκία κατάφερε να βάλει στην τσέπη τη Δύση;

Η έλλειψη νέων ιδεών στη Δύση οφείλεται κυρίως στη μισού αιώνα μονότονη διπολική εικόνα της διεθνούς πολιτικής. Αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ μια νέα ″αυτοματοποιημένη″ περίοδος έλαβε χώρα. Πρόκειται για την περίοδο που ο Krauthammer ονόμασε ″μονοπολική στιγμή″ για να χαρακτηρίσει την αμερικανική παντοδυναμία που έλαβε τέλος με τις επεμβάσεις σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Η Τουρκία από τα μέσα της τελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα, ξεκίνησε τον επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής της πολιτικής καθώς έπαψε να είναι το σύνορο του δυτικού μπλοκ στη μάχη μεταξύ Δύσης και ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Ωστόσο, ο οργασμός κρατογενέσων στην περιοχή στα ανατολικά της Τουρκίαςκαι στα βόρεια (Κεντρική Ασία και Καύκασος) έφεραν την Τουρκία στο να διεκδικεί νέους ρόλους και ανανέωσε την αξία της για τη Δύση. Αν συνυπολογίσουμε και τα Βαλκάνια, η Τουρκία μπορούσε να συνομιλεί τόσο με χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όσο και με χώρες Κεντρικής Ασίας, Καυκάσου και Βαλκανίων. Η Μέση Ανατολή έγινε ο πυρήνας των αμερικανικών σχεδιασμών στην ευρύτερη Ευρασία και η Τουρκία έγινε η χώρα-μοχλός των αμερικανικών συμφερόντων.

Αυτή τη φορά, η Τουρκία κατανόησε πολύ καλά τον κόσμο που αναδυόταν μετά το τέλος της μονοπολικής στιγμής των ΗΠΑ. Σε αντίθεση με τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους όπου διάλεξε λάθος στρατόπεδα, η Άγκυρα κατανόησε οτι ο κόσμος που έφερνε μαζί του ο ιστορικός ρους, ήταν ένας κόσμος στον οποίο η Δύση δεν είχε το μονοπώλιο στην οικονομία, στην τεχνολογία και στην πολιτικο-στρατιωτική ισχύ. Η ταχύτατη ανασυγκρότηση της Ρωσίας σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή άνοδο της Κίνας και της Ινδίας, άλλαξε τα δεδομένα μιας διεθνούς τάξης η οποία ήταν πολύ καλή για να είναι αληθινή. Η τουρκική οικονομία άνθισε και κατέστησε την ταχύτατα αναπτυσσόμενη οικονομικά και πληθυσμιακά Τουρκία, σημαντικό κράτος για Ξένες Άμεσες Επενδύσεις. Η Τουρκία κράτησε τον γεωπολιτικό της ρόλο αλλά δεν έμεινε εκεί. Κατάφερε να δεσμεύσει μεγάλες οικονομίες της Δύσης μέσα από επενδύσεις που αυτές έκαναν, λόγω των άφθονων και φθηνών εργατικών χεριών που διέθετε η Άγκυρα.

Η μείωση της ισχύος της Δύσης, η άνοδος της Κίνας και η επανεμφάνιση της Ρωσίας σε συνδυασμό με τις τεράστιες επενδύσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ στην Τουρκία, κατέστησαν την Τουρκία πολύ μεγάλη για να δεχθεί πιέσεις.

Η Δύση και τα λάθη της με την Τουρκία.

Ο όρος Westlessness (έλλειψη Δύσης, μείωση δυτικής επιρροής) έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται ακόμη και σε διεθνή συνέδρια όπως αυτό του Μονάχου. Η ΕΕ και οι ΗΠΑ ουσιαστικά διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε ″Δύση″ και που φέρει περισσότερο ψυχροπολεμικούς συνειρμούς, δεν είναι συμπαγής. Οι ευρωατλαντικές σχέσεις δεν είναι ρόδινες και μάλιστα εκοπονούνται μελέτες όπως αυτή του The German Marshall Fund με τίτλο ″Together or Alone? Choices and Strategies for Transatlantic Relations for 2021 and Beyond″ προκειμένου να βγουν συμπεράσματα για το αν οι ΗΠΑ και η ΕΕ θα συνεχίσουν να έχουν κοινή πορεία στη διεθνή πολιτική ή αν η μεταξύ τους απομάκρυνση, συνιστά τη νέα πραγματικότητα. Η διαίρεση αυτή που κυρίως οφείλεται στην ολοένα και πιο ισχυρή βούληση της Γερμανίας να χειραφετηθεί -η υπό την επιρροή της- η ΕΕ από την αμερικανική πολιτική, έγινε φανερή στην Τουρκία η οποία έχει βρει τους τρόπους να ελίσσεται με θαυμαστό τρόπο στον πολυπολικό κόσμο.

Εκτός από την αντικειμενικά σημαντική γεωπολιτική της θέση και την οικονομική της ανάπτυξη, η Τουρκία από το 2012 και μετά, διαδραμάτισε κομβικόρόλο στον πόλεμο της Συρίας. Για να καταφέρει να αναστείλει-ακυρώσει πιθανή δημιουργία κουρδικού μορφώματος στη Βόρεια Συρία, η Άγκυρα έχτισε έναν ακόμη εκβιασμό προς την ΕΕ. Ήταν αυτός που αφορούσε (και αφορά) το προσφυγικό – μεταναστευτικό το οποίο έπληξε κατά τα έτη 2014-2016 την Ευρώπη η οποία ήταν απροετοίμαστη για μια τέτοια κρίση.

Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν οδήγησε τη Γερμανία στο να υιοθετήσει στη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, όλα όσα επιθυμούσε η Τουρκία η οποία ολοκλήρωσε την ομηρία της ΕΕ χτίζοντας μετά το ψευδοπραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, ειδικές σχέσεις με τον βασικό προμηθευτή υδρογονανθράκων της ΕΕ, τη Ρωσία.

Η Δύση δεν έβαλε κανέναν φραγμό στην Τουρκία καθώς πίστευε οτι η Άγκυρα είτε μπλοφάρει, είτε στο τέλος, θα επιστρέψει στη θέση που κατείχε, η οποία δεν ήταν άλλη από ″ακρίτας″ της Δύσης. Ο πολυπολικός κόσμος όμως ευνοεί κράτη-άρπαγες σαν την Τουρκία και η μη ανάγνωση των νέων συνθηκών της διεθνούς πολιτικής εκ μέρους της Δύσης και η έλλειψη ορθής κρίσης απέναντι στις ιδιαιτερότητες του τουρκο-ισλαμισμού, οδήγησαν την Τουρκία στο να νιώθει και να συμπεριφέρεται ως υπερδύναμη.

Η περίσκεψη πάνω από το χυμένο γάλα.

Η Τουρκία εκβιάζει Δύση και Ρωσία σε Λιβύη, Συρία, Ανατολική Μεσόγειο, Λίβανο, Ναγκόρνο Καραμπάχ, ενώ έχει ειδικές σχέσεις με αποσταθεροποιητικές δυνάμεις όπως αυτή που διατηρεί με το Πακιστάν. Οι χώρες του Περσικού Κόλπου ωστόσο, έχουν ήδη δείξει με embargo τουρκικών προϊόντων οτι η Τουρκία έχει γίνει πλέον διεθνής ταραξίας. Ο Καναδάς, επέβαλε embargo όπλων στην Τουρκία η οποία θα έχει για καιρό ημιτελές το πρόγραμμα drones στο οποίο καναδικές εταιρείες, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Ελλάδα και η Κύπρος ζητούν επίμονα από την ΕΕ να πράξει το καθήκον της. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη μια λίστα κυρώσεων που θα είναι επώδυνες για την Τουρκία. Πρόκειται για τον νόμο CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act) ο οποίος περιέχει 12 κυρώσεις από τις οποίες ο πρόεδρος έχει το δικαιώμα να επιλέξει τουλάχιστον 3. Η Γερουσία και η Βουλή των Αντιπροσώπων έχουν έτοιμες τις κυρώσειςγιατους S–400που η Τουρκία όχι μόνο αγόρασε και εγκατέστησε, αλλά και δοκίμασε σε αποτυχημένη δοκιμή στη Μαύρη Θάλασσα.

Η ΕΕ δεν μπορεί ακόμη να πιστέψει πως η Τουρκία είναι οικονομικός εταίρος αλλά ταυτόχρονα, δομική απειλή για την Ευρώπη. Η φάση της άρνησης της πραγματικότητας, διαρκεί πολύ για τη Δύση και κυρίως για την ΕΕ. Η Γερμανία αντιλαμβάνεται ότι η Γαλλία έχει βρει το αντίδοτο στην τουρκική ασυδοσία και ο κακός ανακριτής είναι ο μόνος που μπορεί να ανακρίνει την Τουρκία η οποία οποιοδήποτε σήμα διαλλακτικότητας και αδράνειας το μεταφράζει σε σήμα αδυναμίας. Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ η Τουρκία προσπαθεί να δείξει στην ΕΕ πως η ενεργειακή της ασφάλεια που περνά από το Μπακού, περνά και από την Τουρκία.

Το Βερολίνο εξετέθη ανεπανόρθωτα καθώς λίγες ώρες πριν ο Ερντογάν αποφασίσει να στείλει πάλι το Oruc Reis και να δείξει το πώς θέλει να λυθεί το Κυπριακό, η Κυρία Μέρκελ καθησύχαζε τους πάντες λέγοντας οτι ο Ερντογάν λέει άλλα πράγματα δημόσια και σε εκείνη φαίνεται πολύ διαλλακτικός. Τι θα γίνει όμως με την Τουρκία;

Οι κυρώσεις που ζητούν Ελλάδα και Κύπρος είναι για τους Ευρωπαίους υπερβολικές. Δυστυχώς οι Έλληνες και οι Κύπριοι ζούμε σε άλλο σύμπαν, ετεροχρονισμένο. Οι Ευρωπαϊοι θα καταλάβουν πολύ αργά αυτά που εμείς ήδη ζούμε σε σχέση με τους Τούρκους. Η άρνηση πραγματικότητας είναι ακόμη η άμυνα της Δύσης μπροστά στα τεράστια λάθη που έχει κάνει απέναντι στην Τουρκία. Η Τουρκία δεν πρέπει να ξεγλιστρήσει από τη Δύση, αυτό πιστεύουν οι πάντες σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον. Η διαφορά τους έγκειται στον τρόπο με τον οποίον η Τουρκία θα ακολουθήσει το δυτικό άρμα. Οι κυρώσεις είναι σίγουρο θα καταστρέψουν την τουρκική οικονομία και αυτό θα έχει άμεσες συνέπειες στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας καθώς ήδη η τουρκική κοινωνία βράζει λόγω της οικονομικής κρίσης που φαίνεται οτι θα είναι πολύ σοβαρή στη γειτονική χώρα.

Αν όμως η Τουρκία μπορέσει να δανειστεί από άλλες χώρες; Όπως η Κίνα; Το ΔΝΤ εξασφαλίζει στη Δύση ότι γύρω από την Τουρκία θα αχνοφαίνεται μια ταινία που θα αναγράφει ″Work in Progress″ και μια πιο φιλική προς τη Δύση κυβέρνηση, θα επαναφέρει τη χώρα όχι μόνο σε τροχιά ανάπτυξης, αλλά και στο ξερίζωμα αυτού που ο ιστορικός του μέλλοντος θα ονομάσει ″ερντογανισμό″.

Ο δανεισμός από το ΔΝΤ έχει συγκεκριμένες ρήτρες για το πώς και από πού μπορεί μια χώρα να δανειστεί. Το ΔΝΤ δεν είναι μόνο ένας οργανισμός που δημιουργήθηκε στο Μπρέτον Γουντς. Είναι ένας οργανισμός ο οποίος ακολουθεί και γεωπολιτικά κριτήρα, όπως έχουν αποδείξει αρκετές μελέτες. Έτσι θα πετύχει η Δύση την διατήρηση της Τουρκίας στη Δύση, χωρίς όμως, τους τουρκικούς μεγαλοϊδεατισμούς. Η Τουρκία είναι ήδη ένα νέο ″Ανατολικό Ζήτημα″ όχι μόνο για τη Δύση αλλά ακόμη και για την όψιμη συνέταιρό της, τη Ρωσία. Ο Λαβρόφ μέρες πριν τόνισε πως ″έχουμε στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία αλλά όχι στρατηγική συμμαχία″. Αυτό που μένει να δούμε είναι αν οι κυρώσεις που θα επιβληθούν θα οδηγήσουν σε πολιτική κρίση την Τουρκία και σε περαιτέρω οικονομική δυσπραγία που θα την οδηγήσει στο ΔΝΤ ή αν οι οίκοι αξιολόγησης υποκαταστήσουν τις κυρώσεις προκαλώντας σταδιακά έναν επενδυτικό πανικό στην Τουρκία που θα προκαλέσει μεγαλύτερη φυγή κεφαλαίων.

Άρθρο του Αλέξανδρου Θ. Δρίβα

Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Ν. Α. Ευρώπης στο ΙΔΙΣ – Research Fellow in HALC (Hellenic American Leadership Council)

Πηγή: huffingtonpost.gr

The post Γιατί η οριστική λύση που θα προκρίνει η Δύση για την Τουρκία είναι το ΔΝΤ appeared first on Daily Athens.

Πρωταγωνίστρια η Μιράντα Ξαφά, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ και με εξέχουσες σχέσεις με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ενώ σήμερα ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη «υμνούν» τους «ήρωες γιατρούς και νοσηλευτές» του ΕΣΥ και το σύνολο της κοινωνίας κατανοεί με τον πιο τραγικό τρόπο τη σημαντικότητα ενός ισχυρού συστήματος Υγείας, η Μιράντα Ξαφά στο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου «Agora II. Δεσμώτες» εξηγεί γιατί δεν χρειάζονται τα κρατικά νοσοκομεία.

«Εγώ πιστεύω ότι δεν χρειάζονται κρατικά νοσοκομεία. Μπορούν όλα να είναι ιδιωτικά. Είναι ανίκανος επιχειρηματίας το κράτος, δεν πρέπει να διαχειρίζεται τίποτα», δηλώνει. Αυτό εξάλλου υποστήριζε και η κυβέρνηση της ΝΔ που προωθούσε την ιδιωτικοποίηση και όρισε σκανδαλωδώς, πριν από μερικούς μήνες, πλήθος ακατάλληλων, βάσει βιογραφικών, προσώπων στις διοικήσεις των νοσοκομείων. Και μάλιστα, όπως παραδέχτηκε ένα εξ αυτών των προσώπων, ο 80χρονος πολιτευτής της ΝΔ, Κ. Πατέρας, το «αντάλλαγμα» είχε συμφωνηθεί προεκλογικά με τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη: Στήριξη στις εκλογές έναντι θέσης στο νοσοκομείο.

Μιράντα Ξαφά στην ταινία του Γιώργου Αυγερόπουλου Agora II. Δεσμώτες:
«Εγώ πιστεύω ότι δεν χρειάζονται κρατικά νοσοκομεία. Μπορούν όλα να είναι ιδιωτικά. Είναι ανίκανος επιχειρηματίας το κράτος, δεν πρέπει να διαχειρίζεται τίποτα» #ατομικήευθύνη pic.twitter.com/0xZpktHAzx

— Stelios Kouloglou (@SteliosKoul) March 24, 2020

Ακόμα όμως και σήμερα, εν μέσω κρίσης, η κυβέρνηση δεν κοιτάζει να ενισχύσει πραγματικά το εθνικό σύστημα, αλλά στρέφεται με σκανδαλώδεις συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα. Διπλάσια τιμή για διάθεση κρεβατιών ΜΕΘ από τις ιδιωτικές κλινικές και εξωφρενική συμφωνία 30 εκατ. ευρώ με ιδιώτες για τα τεστ κορωναϊού.

The post «Δεν χρειάζονται κρατικά νοσοκομεία. Μπορούν όλα να είναι ιδιωτικά» appeared first on Daily Athens.

Αναλυτικότερα, το ΔΝΤ επιμένει στην ανάγκη για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, προβλέποντας ότι ο στόχος για φέτος θα καλυφθεί, αλλά όχι για το 2020. Συγκεκριμένα, το Ταμείο εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα το 2020 θα είναι 3,1% του ΑΕΠ, με τον ρυθμό ανάπτυξης να επιταχύνει από το προβλεπόμενο 1,8% φέτος σε 2,3%, αρκετά μακριά από τις προβλέψεις της κυβέρνησης (2,8%). Η συνέχεια, όμως, χειρότερη. Ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ταμείου, θα είναι 1,4% το 2022 και στη συνέχεια 0,9% τη διετία 2023-24.

Για τα πλεονάσματα, αν δεν αναθεωρηθούν οι στόχοι και επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του Ταμείου, το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο. Το πρωτογενές πλεόνασμα από 3,7% του ΑΕΠ φέτος, υποχωρεί σε 3,1% το 2020, στη συνέχεια πέφτει στο 2,7% το 2021, στο 2,6% το 2022, στο 2,4% το 2023, πριν καταλήξει στο 2,1% του ΑΕΠ το 2024.

Αναφέρει επιπλέον ότι προκειμένου να καλύψει η κυβέρνηση τον στόχ,ο μπορεί να επαναλάβει και τον επόμενο χρόνο την επιλογή της υποεκτέλεσης του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων.

«Παρά τη δέσμευση της κυβέρνησης για ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ για το 2020, το ΔΝΤ προβλέπει πως το πρωτογενές πλεόνασμα θα μειωθεί στο 3% του ΑΕΠ στο πλαίσιο των τρεχουσών πολιτικών», εκτιμώντας επίσης ότι τα μέτρα εξισορρόπησης «είναι ανεπαρκή ή/και εξαιρετικά αβέβαια».

Με αυτά τα δεδομένα, το ΔΝΤ εκτιμά ότι σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα η βιωσιμότητα του χρέους δεν είναι εξασφαλισμένη. Με βάση τις νεότερες προβλέψεις για χαμηλότερα πλεονάσματα και ασθενέστερη ανάπτυξη, εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος από 185% του ΑΕΠ πέρυσι θα διαμορφωθεί σε 145% του ΑΕΠ το 2028 και αυτή η πρόβλεψη ισοδυναμεί με επιδείνωση περίπου κατά 10 μονάδες σε σχέση με την αντίστοιχη του περασμένου Μαρτίου.

Κριτική ασκεί και για το εργασιακό, επιμένοντας στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και στη μείωση της δαπάνης για συντάξεις, ώστε να αλλάξει το «μείγμα» πολιτικής και να γίνει πιο αναπτυξιακό.

Γενικά, το ΔΝΤ στην έκθεσή του βλέπει το ποτήρι της ελληνικής οικονομίας μισοάδειο, το οποίο υπό την προϋπόθεση αδιάκοπων και γρήγορων μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να γίνει μισογεμάτο. Δεν χάνει την ευκαιρία να καταγράψει τις ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, καυτηριάζοντας τις προεκλογικές επιλογές παροχών και ακύρωσης μεταρρυθμίσεων και αποτιμά θετικά το μεταρρυθμιστικό ξεκίνημα της νέας κυβέρνησης. Θεωρεί όμως πως δεν είναι αρκετό. «Θα πρέπει να ξεπεράσει ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα, τηρώντας παράλληλα τις δεσμεύσεις έναντι των Ευρωπαίων», σημειώνεται στην έκθεση.

Η συνταγή του ΔΝΤ, κλασική. Διεύρυνση της φορολογικής βάσης με μείωση του αφορολόγητου ορίου, ώστε να υπάρχει ο δημοσιονομικός χώρος για ουσιαστική μείωση των άμεσων φόρων, ακύρωση της προνομοθετημένης «13ης σύνταξης» και κατάργηση των προσωπικών διαφορών για τους παλαιούς συνταξιούχους, κατάργηση της προστασίας πρώτης κατοικίας, νέα μέτρα για την ουσιαστική μείωση των κόκκινων τραπεζικών δανείων.

Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος

Σχετικά με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος στην Ελλάδα, η έκθεση αναγνωρίζει ότι η χώρα μας έχει σημειώσει πρόοδο σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Παρόλα όμως αυτά σημειώνει ότι ορισμένες αδυναμίες παραμένουν και συνεπώς υπάρχει περιθώριο περαιτέρω βελτίωσης.

Πορεία του Ελληνικού Χρέους-Ελληνικές Ενστάσεις

Σταδιακή μετάλλαξη του μείγματος του ελληνικού χρέους αλλά και μείωση του ως ποσοστό του ΑΕΠ βλέπει το ΔΝΤ. Ειδικότερα, το Ταμείο εκτιμά πως το χρέος θα κυμανθεί από το 185% του ΑΕΠ (2018) στο 145% του ΑΕΠ (2028). «Το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου χρέους της Ελλάδας ανήκει επί του παρόντος στον δημόσιο τομέα (80% του συνολικού δημόσιου χρέους) και αυτό το χρέος διαθέτει ευνοϊκή διάρθρωση και επιτόκιο. Καθώς το δημόσιο χρέος ωριμάζει, το ποσοστό του συνολικού δημόσιου χρέους που κατέχει ο ιδιωτικός τομέας αναμένεται να αυξηθεί από 20% το 2018 σε περίπου 30% μέχρι το 2028», σημειώνεται στην έκθεση.

Το περίγραμμα της ανάλυσης του ΔΝΤ

* Η οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας συνεχίζεται, αλλά απέχει πολύ από τις προσδοκίες. Η νέα κυβέρνηση που εκλέχθηκε τον Ιούλιο δεσμεύτηκε να ακολουθήσει πολιτικές υπέρ της ανάπτυξης, ενώ ταυτόχρονα τήρησε τις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές πολιτικές δεσμεύσεις της προς τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, αλλά η ικανότητά της να αντιμετωπίσει τα κεκτημένα συμφέροντα δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί.

* Το δημόσιο χρέος προβλέπεται ότι θα ακολουθήσει καθοδική τάση κατά την επόμενη δεκαετία, αν και η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα δεν διασφαλίζεται βάσει ρεαλιστικών μακροοικονομικών δημοσιονομικών υποθέσεων.

* Είναι πολύ σημαντικό να εφαρμοσθεί επιτυχώς το “σχέδιο Ηρακλής”. Οι αδύναμοι ισολογισμοί των τραπεζών δρουν ως εμπόδιο στις προοπτικές ανάπτυξης και δημιουργούν σημαντικούς κινδύνους δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Αυτοί και άλλοι παράγοντες αφήνουν την Ελλάδα ευάλωτη σε μια σειρά από εξωτερικές και εγχώριες διαταραχές. Για τις τράπεζες αναφέρεται επίσης ότι η αναδιάρθρωση των δανείων έχει καθυστερήσει λόγω της κακής κουλτούρας πληρωμών, του ανεπαρκούς πλαισίου αφερεγγυότητας και της απροθυμίας των τραπεζών να προσφέρουν βιώσιμες λύσεις αναδιάρθρωσης. Το πλαίσιο αφερεγγυότητας αδυνατεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το θέμα του ιδιωτικού χρέους, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις θεσμικές ανεπάρκειες και, στην περίπτωση της αφερεγγυότητας των νοικοκυριών, σε κακή νομική σχεδίαση. Οι ηλεκτρονικές δημοπρασίες δεν αποθαρρύνουν τους στρατηγικούς παραβάτες.

* Η ανάπτυξη επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά μέχρι στιγμής έχει πέσει κάτω από τις προσδοκίες. Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας θα φτάσει στο 2,3% το 2020 για να υποχωρήσει στη συνέχεια σε ρυθμό μόλις 0,9% από το 2023 και μετά. Σε ειδικό υπόμνημα “τρέχει” ένα σενάριο ισχυρών μεταρρυθμίσεων που θα φέρουν μακροχρόνια ανάπτυξη 1,4%.

Καταγράφει πιέσεις στις προοπτικές ανάπτυξης από τις δυσμενείς δημογραφικές ιδιαιτερότητες και τη χαμηλή παραγωγικότητα (σε ειδικό πίνακα καταγράφεται και το πολύ μεγάλο άνοιγμα στο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας, το οποίο αναφέρεται ως το μεγαλύτερο από τα εξεταζόμενα κράτη).

* Αναφέρει ότι οι βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι είναι σημαντικοί, όπως οι εμπορικοί πόλεμοι και η ασθενέστερη παγκόσμια ανάπτυξη, οι καθυστερήσεις στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η περαιτέρω επιδείνωση στους ισολογισμούς των τραπεζών.

* Για το μείγμα πολιτικής και για τη συζήτηση που έγινε σε επίπεδο ΔΣ αναφέρεται ότι ζητήθηκαν πιο φιλόδοξες προσπάθειες για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και για τη βελτίωση της συμμόρφωσης αναφορικά με την πληρωμή των φόρων. Συστήθηκε μετατόπιση των προτεραιοτήτων προς περισσότερες επενδυτικές δαπάνες και στοχοθετημένες κοινωνικές δαπάνες. Κάποια μέλη του ΔΣ πρότειναν μείωση πλεονασμάτων σε συνεννόηση με τους εταίρους της ΕΕ. Ωστόσο, “αρκετά άλλα μέλη” αναφέρεται πως “τόνισαν την ανάγκη για τήρηση του στόχου” με στόχο τη βιωσιμότητας του χρέους.

* Στο τραπεζικό πεδίο εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τους πιο φιλόδοξους στόχους μείωσης των NPE, επισημαίνοντας ότι το σχέδιο Ηρακλής μπορεί να προσφέρει σημαντική στήριξη. Ωστόσο σύστησαν την υιοθέτηση “μιας πιο ολοκληρωμένης, φιλόδοξης και καλά συντονισμένης στρατηγικής” με περαιτέρω βελτιώσεις στο νομικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας και την “εξάλειψη της προστασίας 1ης κατοικίας προκειμένου να ενισχυθεί η πειθαρχία στις πληρωμές”.

* Οι εκδόσεις ομολόγων και το πακέτο ελάφρυνση του χρέους αύξησαν το μαξιλάρι διαθεσίμων σε 32 δισ. Ευρώ (17% του ΑΕΠ) αλλά το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα μειωθεί το απόθεμα αυτό κατά 19 δισ. Ευρώ έως το 2024.

Η απάντηση της Ελλάδας

Η ελληνική πλευρά, όμως, δεν φαίνεται να υιοθετεί τις εκτιμήσεις του Ταμείου για την μακροπρόθεσμή βιωσιμότητα του χρέους, καθώς ο εκπρόσωπος της Ελλάδος στο ΔΝΤ, Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, χαρακτήρισε ως «απαισιόδοξες» τις εν λόγω προβλέψεις κατά τη διάρκεια των δηλώσεων που έκανε στη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου. «Οι ελληνικές αρχές εκτιμούν ότι η ανάλυση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους είναι εξαιρετικά απαισιόδοξη, διότι δεν λαμβάνει υπόψη την επιθετική μείωση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων και των επιτοκίων δανεισμού που παρατηρήθηκαν τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες και ιδιαίτερα τους τελευταίους τρεις μήνες», τόνισε χαρακτηριστικά.

(Με πληροφορίες από capital.gr, euro2day.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ)

The post ΔΝΤ: «Τρύπα» το 2020, κόψτε συντάξεις, καταργείστε προστασία Α’ κατοικίας appeared first on Daily Athens.

«Είμαστε εδώ (…) για να πούμε “όχι” στο ΔΝΤ, για να μην εκχωρηθούν οι πόροι μας» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας από τους διαδηλωτές.

Η πορεία οργανώθηκε την ημέρα της επετείου ανεξαρτησίας της χώρας, με τη συμμετοχή οργανώσεων υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνδικάτων και πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης με αίτημα την «αλλαγή πορείας» της κεντροδεξιάς κυβέρνησης, με φόντο την επιβράδυνση της οικονομίας και τη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού.

«Σπάμε τις αλυσίδες που μας επιβάλλει η συμφωνία του Μαουρίσιο Μάκρι με το ΔΝΤ, που το μόνο που μας εγγυάται είναι σχεδιασμένη ανέχεια» αναφερόταν σε κείμενο που αναγνώστηκε κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης.

Το ΔΝΤ συμφώνησε με το Μπουένος Άιρες τον Ιούνιο να χορηγήσει στην Αργεντινή δάνειο ύψους 50 δισεκ. δολαρίων με αντάλλαγμα ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, υπενθυμίζει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε προκειμένου το 2019 ο Μάκρι να ταπεινωθεί στις κάλπες», δήλωσε ο επικεφαλής του συνδικάτου των επαγγελματιών οδηγών φορτηγών δημόσιας χρήσης Πάμπλο Μογιάνο, αναφερόμενος στις προεδρικές εκλογές της επόμενης χρονιάς, κάνοντας λόγο για «αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια».

Ο Μαουρίσιο Μάκρι αναγνωρίζει ότι υπάρχουν δυσκολίες, αλλά ξεκαθαρίζει ότι δεν θα αποκλίνει από την πορεία που χάραξε. «Διερχόμαστε μια καταιγίδα» που είναι συνέπεια «πολλών παραγόντων» δήλωσε ο πρόεδρος της Αργεντινής τη Δευτέρα.

1 of 5

The post Αργεντινή: Χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους του Μπουένος Άιρες κατά του ΔΝΤ appeared first on Daily Athens.

Η έκθεση θα πρέπει να αναγνωρίζει εξαρχής ότι το επίπεδο της προσαρμογής είναι ασυνήθιστο και περιέχει σημαντικά ρίσκα. Η διεθνής εμπειρία αποδεικνύει ότι πως μια αθροιστική δημοσιονομική προσαρμογή 16% σε μια τέτοια μικρή περίοδο και με τόσο εμπροσθοβαρή προσαρμογή δεν έχει ποτέ επιτευχτεί. H απουσία άλλων πολιτικών μοχλών (επιτόκια, ισοτιμία συναλλάγματος) και οι καθόλου ευνοϊκές εξωτερικές περιστάσεις (εξωτερική ζήτηση) περιπλέκουν περισσότερο την εικόνα.
Το πρόγραμμα θα μπορούσε να βγει γρήγορα εκτός τροχιάς (ακόμα και με πλήρη συμμόρφωση με τις μεταρρυθμίσεις). Λόγω της απουσίας δυνατής ανάκαμψης των εξαγωγών, δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να υποστηρίξει την ανάκαμψη ενάντια στην αρνητική συνεισφορά του δημοσίου τομέα (περίπου 8% και 4% το 2010 και το 2011 αντίστοιχα). Τότε, η ανάκαμψη θα είναι αρνητική, με βαθύτερη και μακροβιότερη ύφεση απ ό,τι προβλέπεται, ακολουθούμενη από μία περίοδο αναιμικής ανάπτυξης. Αυτό θα σήμαινε δημοσιονομικές αποτυχίες και περισσότερο σημαντικό βάρος στον οικονομικό τομέα (νέες δημοσιονομικές αποτυχίες)
Είμαστε ανήσυχοι για πιθανές διολισθήσεις και εσωτερικές ασυνέπειες του προγράμματος που μπορούν να το θέσουν εκτός τροχιάς ακόμα και με τέλεια εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Έχουμε πολύ καλή γνώση των περιορισμών που υπήρχαν στον σχεδιασμό του προγράμματος. Γι αυτόν τον λόγο πιστεύουμε ότι είναι βασικό να φτάσουμε σε ξεκάθαρη και εμπιστευτική συμφωνία με τις αρχές και την Ε.Ε για το πώς θα προχωρήσουμε σε περίπτωση που αυτά τα ενδεχόμενα γίνουν πραγματικότητα (αυτό μπορεί πιθανώς να συνεπάγεται μία συνοδευτική επιστολή).

Είναι λίγο – πολύ γνωστό πλέον ότι το ΔΝΤ έχει πέσει έξω σχεδόν σε όλες τις προβλέψεις του σχετικά με την Ελλάδα. Ωστόσο φαίνεται ότι στο εσωτερικό του Ταμείου οι αντιρρήσεις για το πρώτο μνημόνιο ήταν πολύ έντονες, μολονότι κάτι τέτοιο δεν φαινόταν στα επίσημα έγγραφα. Ο Μπλανσάρντ εδώ, κατεξοχήν αρμόδιος λόγω της θέσης του, είναι ξεκάθαρος. Επισημαίνει τη σοβαρή πιθανότητα να «εκτροχιαστεί το πρόγραμμα, ακόμα και με πλήρη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων». Τονίζει ότι τέτοια δημοσιονομική προσαρμογή (τέτοια επίπεδα λιτότητας) «δεν έχουν εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο», παραδεχόμενος δηλαδή ότι με την είσοδο της στα μνημόνια, η Ελλάδα έγινε οικονομικό «πειραματόζωο».

Προβλέπει τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση που ακολούθησε, ακόμα και την αναιμική ανάπτυξη που ήρθε μετά (το «success story» των Σαμαρά – Βενιζέλου). Αναφέρεται επίσης στους «περιορισμούς» που υπήρχαν στην εκπόνηση του πρώτου προγράμματος για την Ελλάδα (περισσότερα γι αυτό παρακάτω). Όλους αυτούς τους κινδύνους τους γνώριζε ο επικεφαλής του ελληνικού προγράμματος (νυν επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος) του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν. Αλλά ο Τόμσεν προτίμησε ουσιαστικά να πετάξει την επιστολή Μπλανσάρντ «στον κάλαθο των αχρήστων»…Μετά τη διαρροή της επιστολής μάλιστα, ο Μπλανσάρντ έγραψε στο twitter ότι «δεν το διέρρευσα εγώ, αλλά δεν είναι λυπημένος με τη διαρροή. Επτά χρόνια έχουν ήδη περάσει και ακόμα δεν υπάρχει ξεκάθαρο/ρεαλιστικό σχέδιο»

Όσον αφορά τους «περιορισμούς» του «προγράμματος» (και αυτών που ακολούθησαν)μοιάζει ξεκάθαρο ποιοι ήταν. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη απέκλειε το ενδεχόμενο υποτίμησης του νομίσματος, αλλά και το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Όπως ανέφερε ο καθηγητής Πολ Μπλούσταιν που παρουσίασε πρώτος το έγγραφο, ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, ήθελε «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Ο τότε πρόεδρος όμως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ έλεγε ένα ξεκάθαρο «όχι», άρνηση που επαναλαμβάνεται έκτοτε από τους σημαντικότερους αξιωματούχους της Ευρωζώνης αλλά και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.Ο Τρισέ φαίνεται ότι είχε τους δικούς του λόγους για να αρνηθεί κατηγορηματικά μία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του Κέντρου Διεθνούς Διακυβέρνησης και Καινοτομίας (CIGI) που συνέταξε ο Μπλουστάιν, ο Τρισέ φοβήθηκε τη ζημιά που θα είχαν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, που ήταν τότε εκτεθειμένες σε ελληνικά κρατικά ομόλογα.

Στην έρευνα του το CIGI επικαλείται τη μαρτυρία στελέχους της κεντρικής τράπεζας, το οποίο δηλώνει πως την άνοιξη του 2010 όταν το θέμα τέθηκε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ ο Τρισέ τορπίλισε το σχέδιο. Ο Τρίσε μάλιστα, σύμφωνα με τη μαρτυρία, ούρλιαζε «είμαστε μια οικονομική και νομισματική ένωση και δεν μπορεί να υπάρξει αναδιάρθρωση χρέους.

Η Ευρωζώνη ως «σωτήρας» (των τραπεζών)

Άρα, γιατί ευρωπαίοι και ΔΝΤ προχώρησαν με ένα πρόγραμμα που γνώριζαν πολύ καλά ότι το πιθανότερο ήταν να αποτύχει; Η απάντηση μοιάζει ξεκάθαρη: Για να δώσουν πολύτιμο χρόνο στις ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως τις γερμανικές, γαλλικές και ολλανδικές. Τα πρώτα χρόνια της κρίσης η άποψη αυτή χαρακτηριζόταν σχεδόν… θεωρία συνωμοσίας. Ήταν η εποχή που τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρώπης θεωρούνταν «σωτήρες» της Ελλάδας, διαθέτοντας «χρήματα ευρωπαίων πολιτών» για τη «διάσωση» της χώρας, άποψη που κυκλοφορεί ακόμα και σήμερα. Η ευρωπαϊκή «αλληλεγγύη» όμως είχε ξεκάθαρα ιδιοτελή κίνητρα.

Ωστό έγγραφα που έχουν διαρρεύσει παλαιότερα δίνουν μια πολύ ολοκληρωμένη εικόνα. Η έκθεση του ΔΝΤ την οποία αναφέρει στην αρχή του εγγράφου ο Μπλανσάρντ κυκλοφόρησε μία μέρα αργότερα, στις 5 Μαϊου 2010 και αναφέρει τους σοβαρούς κινδύνους για το ελληνικό πρόγραμμα. Μεταξύ άλλων αναφέρονται η αργή οικονομική ανάκαμψη, αρνητική ώθηση στο χρέος, κίνδυνος απώλειας εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα, δυσκολία πρόσβασης στις αγορές. Οι αντιρρήσεις ήταν σοβαρές, οπότε ήταν η σειρά των ευρωπαίων στελεχών του ΔΝΤ να προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν τα.. αδικαιολόγητα.

Στις 10 Μαϊου του 2010 το ΔΝΤ συνεδρίασε για να εγκρίνει επίσημα το πρώτο πακέτο χρηματοδότησης προς την Ελλαδα: 30 δις ευρώ, το μεγαλύτερο δάνειο του Ταμείου στην ιστορία. Στα πρακτικά περιλαμβάνεται μια σειρά από ψέματα και μία «μισή αλήθεια». Το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι «οι ελληνικές αρχές δεν επιθυμούσαν την αναδιάρθρωση χρέους». Αυτό που δεν αναφέρει είναι ότι, όπως κατέθεσε ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Ταμείο, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, ο Τρισέ είχε απειλήσει την Ελλαδα ότι αν ζητήσει «κούρεμα», τότε η ΕΚΤ θα σταματήσει την παροχή ρευστότητας προς τη χώρα (δηλαδή θα κλείσει τις ελληνικές τράπεζες). Για να κατευνάσουν τις ανησυχίες συγκεκριμένων στελεχών του ΔΝΤ, οι αρμόδιοι για το ελληνικό πρόγραμμα (π.χ. Τόμσεν) υποσχέθηκαν ότι θα λαμβάνονταν επιπλέον μέτρα για την υποστήριξη τν κατώτερων ελληνικών τάξεων που θα πλήγονταν περισσότερο από την προσαρμογή. Επίσης υποστήριξαν ότι το μόνο πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών ήταν το υπερβολικό δημόσιο χρέος και η τεράστια ύφεση. Υποσχέθηκαν επίσης ότι το μνημόνιο θα εισαγόταν στο ελληνικό Κοινοβούλιο για συζήτηση. Στην πραγματικότητα το μνημόνιο επιβλήθηκε στην Ελλάδα, με διαδικασίες κατεπείγοντος και παρά τις ενστάσεις περί αντισυνταγματικότητας.

Από τα επίσημα έγγραφα του Ταμείου φαίνεται ότι η αντιπαράθεση ανάμεσα στους εκπροσώπους των διαφόρων χωρών που το απαρτίζουν ήταν πολύ σοβαρή. Οι εκπρόσωποι χωρών όπως της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ρωσίας, της Κίνας, της Αργεντινής, της Ελβετίας και της Βραζιλίας ήταν πολύ σκεπτικοί για το πρόγραμμα. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της Ευρωζώνης (όπως Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ισπανία) προσπαθούσαν να τους καθησυχάσουν. Ίσως η σημαντικότερη υπόσχεση που έδωσαν οι εκπρόσωποι Γερμανίας, Γαλλίας και Ολλανδίας ήταν ότι οι τράπεζες τους θα παρέμεναν στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα δήλωσαν:

• Γερμανός εκπρόσωπος: «Μπορώ να διαβεβαιώσω ότι οι γερμανικές τράπεζες θέλουν να διατηρήσουν μία συγκεκριμένη έκθεση στις ελληνικές τράπεζες, που σημαίνει ότι δεν θα πουλήσουν ελληνικά ομόλογα και θα κρατήσουν πιστωτικές γραμμές με την Ελλάδα»
• Γάλλος εκπρόσωπος: «Είχαμε συνάντηση νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα μεταξύ των μεγαλύτερων γαλλικών τραπεζών και της υπουργού, κυρίας Λαγκάρντ. Θα ήθελα να παραθέσω την κοινή δήλωση στο τέλος της συνάντησης, που λέει ότι οι γαλλικές τράπεζες δεσμεύονται να κρατήσουν την έκθεση τους στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του προγράμματος. [..] Οπότε είναι ξεκάθαρο ότι οι γαλλικές τράπεζες, που είναι οι πιο εκτεθειμένες τράπεζες στην Ελλάδα, θα κάνουν τη δουλειά τους».
• Ολλανδός εκπρόσωπος: «Οι ολλανδικές τράπεζες, σε συνεργασία με τον υπουργό Οικονομικών, έχουν συζητήσει και έχουν δημόσια ανακοινώσει ότι θα έχουν ρόλο στην υποστήριξη των ελληνικών τραπεζών και της ελληνικής κυβέρνησης».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκάλυψε όμως από το 2015 το CIGI, η έκθεση των γαλλικών τραπεζών σε ελληνικό κρατικό χρέος έφθανε τότε στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ και των γερμανικών στα 35 δισεκατομμύρια. Το παρακάτω γράφημα αποτυπώνει τo πώς μειώθηκε η έκθεση των ξένων τραπεζών στις «τοξικές» ελληνικές.

Το μνημόνιο, το υποτιθέμενο «πακέτο διάσωσης» τους έδωσε όσον χρόνο χρειάζονταν. Με γνωστό το τίμημα για την Ελλάδα που υποχρεώθηκε να βιώσει μια κοινωνική καταστροφή, χωρίς αντάλλαγμα και εν τέλει, χωρίς την πολυδιαφημισμένη «αλληλεγγύη».

Πίσω στο σήμερα

Όπως τόνισε ο Μπλανσάρντ, μετά τη διαρροή της επιστολής του στον Τόμσεν «7 χρόνια μετά δεν υπάρχει ξεκάθαρη και ρεαλιστική λύση» στην ελληνική κρίση. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το γιατί. Από τη μία η Ευρωζώνη παραμένει προσηλωμένη στις εμμονές της για λιτότητα και άρνηση αναδιάρθρωσης του χρέους. Από την άλλη το ΔΝΤ ζητάει περισσότερα σκληρά μέτρα σε αφορολόγητο και συντάξεις (όσο κι αν ο Τόμσεν το αρνείται) και με 7 χρόνια καθυστέρηση (που παραβίασε τους ίδιους του τους κανόνες) βάζει τώρα στο τραπέζι του ζήτημα του χρέους. Στη μέση η Ελλάδα, διαχρονικό «πειραματόζωο», περιμένει να μάθει τη μοίρα της: Τέταρτο μνημόνιο, «παράλληλο μνημόνιο», προληπτικά μέτρα η απλή παράταση του κλεισίματος της αξιολόγησης (που νομοτελειακά θα οδηγήσει τα ίδια σενάρια. Η Ελλάδα διαπραγματεύεται μεν, ωστόσο η ιστορία έχει δείξει πολλάκις το πώς τελειώνει μία «διαπραγμάτευση». Η «τράπουλα» άλλωστε, ήταν και είναι … στημένη.

Το «οικονομικό πείραμα» στο οποίο υποβλήθηκε η Ελλάδα, σύμφωνα και με το ίδιο το ΔΝΤ, αποδείχτηκε και αποδεικνύεται καταστροφικό. Το πρώτο μνημόνιο ήταν το εφαλτήριο για όλα όσα ακολούθησαν, το δεύτερο, το τρίτο και σύντομα το επόμενο. Το πείραμα δυστυχώς συνεχίζεται. Επόμενη «εξέταση» στις 20 Φεβρουαρίου, στο Eurogroup.

Πηγή: The Press Project, άρθρο του Θάνου Καμήλαλη

The post Έγγραφο του ΔΝΤ αποκαλύπτει το ελληνικό «πείραμα» λιτότητας appeared first on Daily Athens.

Κυρίως, ήταν οι διαφορές ανάμεσα στους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ για την Ελλάδα. Όπως και να ‘χει, η Ελλάδα ήταν απούσα. Δεν κλήθηκε. Όπως δεν έχει κληθεί ποτέ στο παρελθόν από το 2011 όταν “γεννήθηκε” το Washington Group. Μόνο που αυτή τη φορά το μυστικό ραντεβού έγινε στην Ουάσινγκτον, στην έδρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σχεδόν ταυτόχρονα με την παρουσία στην αμερικανική πρωτεύουσα του Έλληνα υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου για την εαρινή Σύνοδο του Ταμείου.

Το παρασκήνιο της μυστικής συνάντησης αποκαλύπτει δημοσίευμα της Καθημερινής της Κυριακής. Οι πιο μεγάλη “παίκτες” της ευρωπαϊκής οικονομίας μαζί με την Κριστίν Λαγκάρντ και τον Πολ Τόμσεν συναντήθηκαν για να συζητήσουν ξανά για την Ελλάδα. Ήθελαν να πάρουν μια απόφαση που θα έλυνε το μεταξύ τους αδιέξοδο: των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ. Ίσως γνώριζαν πως η απόφασή τους ενδεχομένως να είχε μεγάλο πολιτικό κόστος για την ελληνική κυβέρνηση. Αλλά αυτό σίγουρα δεν τους ένοιαζε…

Αργά το απόγευμα της 15ης Απριλίου, λοιπόν, συναντήθηκαν η Κριστίν Λαγκάρντ μαζί με τον Πολ Τόμσεν από την πλευρά του ΔΝΤ, ο Μάριο Ντράγκι με τον Μπενουά Κερέ από την πλευρά της ΕΚΤ, ο Πιέρ Μοσκοβισί με τον Μ. Μπούτι από την πλευρά της Κομισιόν, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ με τον Τόμας Βίζερ (επικεφαλής του EuroWorking Group) από τη μεριά του Eurogroup και οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, της Γαλλίας Μισέλ Σαπέν, της Ισπανίας Λουίς ντε Γκίντος και της Ιταλίας Πιέρ Κάρλος Παντοάν.

Η Ελλάδα ήταν το βασικό θέμα συζήτησης και εντύπωση προκάλεσε η μη πρόσκληση του Έλληνα υπουργού Ευκλείδη Τσακαλώτου. Δεν επρόκειτο να κληθεί για έναν και απλό λόγο: από την ημέρα που «γεννήθηκε» το Washington Group, ποτέ, κανένας Έλληνας υπουργός Οικονομικών δεν έχει κληθεί να συμμετάσχει.

Μπορεί η συνάντηση να ήταν μυστική αλλά δεν ήταν έκτακτη. Είχε αποφασιστεί εβδομάδες πριν και όσοι επρόκειτο να συμμετάσχουν γνώριζαν ότι θα βρίσκονταν στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ για μια «ελληνική συζήτηση». Το ακριβές θέμα ήταν που αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή.

Λίγα 24ωρα πριν φτάσουν στην Ουάσιγκτον, η ιδέα ήταν ότι η συζήτηση θα κινηθεί γύρω από το ελληνικό χρέος, αλλά από την Πέμπτη –και πριν καλά καλά φτάσει στην αμερικανική πρωτεύουσα η ελληνική αποστολή– ήταν ξεκάθαρο ότι το χρέος δεν θα συζητηθεί. «Η συζήτηση αυτή δεν θα γίνει εδώ», έλεγε Ευρωπαίος αξιωματούχος στην Καθημερινή εκείνο το απόγευμα. Βασικό μέλημα όλων των πρωταγωνιστών του ελληνικού προγράμματος που βρίσκονταν στην Ουάσιγκτον ήταν «να υπάρξει συμφωνία στα δημοσιονομικά», όπως τόνιζε ο ίδιος αξιωματούχος, θέλοντας να δείξει ότι αυτή θα είναι η βασική εξέλιξη των συζητήσεων, καθώς, χωρίς μια τέτοια συμφωνία, οι διαπραγματεύσεις δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν.

Ο ρόλος κλειδί του Σόιμπλε

Μερικά 24ωρα πριν τη συνάντηση του Washington Group, η γερμανική πλευρά είχε στείλει στους συμμετέχοντες ένα non paper στο οποίο εξηγούσε τον τρόπο με το οποίο θα λυνόταν το αδιέξοδο ως προς τις διαφορετικές προβλέψεις των θεσμών για τα δημοσιονομικά μέτρα. Το ΔΝΤ δεν συμφωνούσε ότι τα μέτρα 5,4 δισ. ευρώ τα οποία έχει συμφωνήσει η Αθήνα με τους Ευρωπαίους θα έχουν το αποτέλεσμα του 3,5% στο πρωτογενές πλεόνασμα και υποστήριζε ότι θα φέρουν ως αποτέλεσμα μόλις 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα το 2018, πολύ μακριά από το συμφωνημένο 3,5% του περασμένου Ιουλίου.

Στο γερμανικό non paper αναφερόταν η λύση για «έκτακτα μέτρα» που θα πρέπει να πάρει η ελληνική πλευρά αν δεν πετύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους. Όπως υπήρχε και αναφορά στη νομοθέτηση των έκτακτων μέτρων, όπως τελικά ζήτησε από την Αθήνα το Eurogroup της περασμένης Παρασκευής στο Άμστερνταμ.

Συγχρόνως γινόταν αναφορά στο ότι, εφόσον οι Έλληνες θεωρούν ότι οι προβλέψεις τους είναι σωστές, τότε δεν θα έχουν πρόβλημα με αυτά τα μέτρα, καθώς δεν θα χρειαστεί και να τα πάρουν, αλλά είναι μία προληπτική δικλείδα. Όσον αφορά το χρέος, το γερμανικό έγγραφο ανέφερε ότι είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν μόνο για τη διάρκεια του προγράμματος του ΔΝΤ (3-8 χρόνια) και όχι για αργότερα.

Κριστίν Λαγκάρντ και Πιέρ Μοσκοβισί εξήγησαν πρώτοι το πού βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις, ενώ ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ έθιξε το θέμα των «έκτακτων προληπτικών μέτρων».

Ο Επίτροπος Οικονομικών φάνηκε μάλλον… απροετοίμαστος, αφού παρά το γερμανικό non paper δεν είχε μαζί του πρόταση πιθανών μέτρων. Η θέση του Σόιμπλε λίγο πολύ ήταν γνωστή μετά το non paper που είχε μοιράσει, αλλά ο Γερμανός υπουργός είπε ότι «από τις συζητήσεις που είχε με τους Έλληνες ομολόγους του, τα περιθώρια για αλλαγές στο ασφαλιστικό είναι περιορισμένες», ενώ τόνισε ότι η τρόικα πρέπει να είναι ενωμένη.

Από την πλευρά του, ο Ισπανός υπουργός Λουίς ντε Γκίντος τόνισε ότι «θα δεχθεί συζήτηση για το χρέος μόνο όταν τα μέτρα θα έχουν ληφθεί», ενώ θετικός για τα έξτρα μέτρα φάνηκε και ο Γάλλος υπουργός. Ωστόσο, αυτός, σε αντίθεση με τους υπολοίπους, τόνισε ότι χρειάζεται η ελληνική πλευρά σαφήνεια ως προς την ελάφρυνση του χρέους.

Για την επικεφαλής του ΔΝΤ τα έξτρα μέτρα μπορούν να βρεθούν μόνο από φορολογία, καθώς οι περικοπές των δαπανών έχουν φτάσει στα όριά τους και ανέφερε ότι μάλλον περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις θα χρειαστούν.

Η συζήτηση αυτή και η συμφωνία για περαιτέρω μέτρα έδωσε λύση το αδιέξοδο και για πρώτη φορά τους τελευταίους μήνες οι θεσμοί έχουν κοινή στάση στις διαπραγματεύσεις.

Πηγές: Newsit, Καθημερινή

The post Washington Group: Έτσι αποφάσισαν τα έκτακτα μέτρα για την Ελλάδα χωρίς την… Ελλάδα appeared first on Daily Athens.

Μπορεί για την κυβέρνηση να ξημερώνει μία νέα ημέρα στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, έχοντας υλοποιήσει μία βασική προεκλογική της εξαγγελία, ωστόσο φέρνει μαζί της και δύο μεγάλα μπλόκα.

Στο ένα μέτωπο, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να υποδεχθεί τις πορείες των αγροτών στην Αθήνα. Και μπορεί να έχει σημάνει συναγερμός για τα… μπλόκα της Τροχαίας προκειμένου να μην περάσουν τρακτέρ εντός της πρωτεύουσας, ωστόσο οι ετοιμασίες των αγροτών από το μπλόκο της Νίκαιας για… τριήμερη κατασκήνωση στην πλατεία Συντάγματος προκαλεί δυσφορία στην κυβέρνηση. Πάντως, η εντολή για την αποφυγή οποιασδήποτε σύγκρουσης είναι σαφής, δεδομένων των μηνυμάτων αποκλιμάκωσης της έντασης που έχει λάβει το Μέγαρο Μαξίμου από διάφορα μπλόκα, όπως αυτό των Τεμπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αμέσως μετά τις κινητοποιήσεις, πιθανότατα τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός αναμένεται να πραγματοποιήσει συναντήσεις με εκπροσώπους από μπλόκα που έχουν εκφράσει την πρόθεση διαλόγου με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο αρμόδιος υπουργός Βαγγέλης Αποστόλου με εντολή Τσίπρα στο υπουργικό, επεξεργάζεται τα αιτήματα των αγροτών, τα οποία επιδέχονται βελτιωτικών κινήσεων. Ωστόσο η «βόμβα» του Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ για μειώσεις των «γενναιόδωρων» συντάξεων με παράλληλο κούρεμα του χρέους θεωρείται πολύ πιθανό να δημιουργήσει νέα προσκόμματα στις κυβερνητικές προσπάθειες για αποκλιμάκωση των κοινωνικών αντιδράσεων.

Στο κυβερνητικό επιτελείο σημειώνουν ότι περίμεναν μία τέτοια παρέμβαση του επικεφαλής του ΔΝΤ για την Ευρώπη, καθώς και εδώ και καιρό στο Μέγαρο Μαξίμου τονίζουν πως λειτουργεί σχεδόν υπόγεια προκειμένου να φέρει την κυβέρνηση προ τετελεσμένων και τελεσιγράφων.

Μάλιστα, στελέχη του οικονομικού επιτελείου εδώ και καιρό κάνουν λόγο για προσπάθεια του Δανού αξιωματούχου του ΔΝΤ να “δικαιωθεί” για τις επιλογές του στα δύο πρώτα προγράμματα της Ελλάδας, για τα οποία το Ταμείο έχει παραδεχθεί τα λάθη και ο ίδιος ελέγχεται εσωτερικά στην Ουάσιγκτον.

Υπενθυμίζεται οτι ο Τόμσεν τονίζει με άρθρο του πως δεν βγαίνουν οι αριθμοί χωρίς μείωση συντάξεων και τάσσεται αναφορικά με την Ελλάδα υπέρ της λήψης πρόσθετων μέτρων ύψους 4,5% του ΑΕΠ (7-9 δισ. μέχρι το 2019) και αναφορικά με τους Ευρωπαίος υπέρ της γενναίας μείωσης του χρέους.

Πάντως, στο Μαξίμου μέχρι στιγμής αποφεύγουν να σχολιάσουν τις εφιαλτικές θέσεις του Τόμσεν και στέκονται στα θετικά σχόλια αλλά και τους αστερίσκους μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών στις Βρυξέλλες, όπου ο επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, έκανε λόγο για «αρκετή πρόοδο επί της ουσίας».

Το ενδιαφέρον πλέον για την κυβέρνηση και το οικονομικό επιτελείο επικεντρώνεται στο δημοσιονομικό κενό, το συνταξιοδοτικό και το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να επιστρέψουν τα κλιμάκια των πιστωτών και να κλείσει το συντομότερο δυνατόν η αξιολόγηση, με θετικότερο σενάριο να την τοποθετεί χρονικά στις αρχές Μαρτίου.

Πηγή: Newsbeast

The post Απότομη προσγείωση με αγρότες και ΔΝΤ appeared first on Daily Athens.

«Αποφασιστικής σημασίας θα είναι στο μέλλον η λεγόμενη μικτή ανάγκη χρηματοδότησης της Ελλάδας, δηλαδή η σχέση μεταξύ της καταβολής των τόκων και της αποπληρωμής χρέους και της οικονομικής ισχύος της χώρας. Επειδή οι δανειακοί όροι για ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι πολύ συμφέροντες, το αποτέλεσμα είναι έτσι πιο θετικό – και μια άφεση χρέους μη απαραίτητη», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό.

Kαι υπενθυμίζει ότι εδώ και πολύ καιρό η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ έχει συνδέσει την περαιτέρω συμμετοχή με την ελάφρυνση μέρους του ελληνικού χρέους.

«Ένα τέτοιο “κούρεμα” χρέους όμως απορρίπτεται από την πλειοψηφία των Ευρωπαίων. Το γοητευτικό στοιχείο αυτής της ιδέας είναι ότι το ΔΝΤ, σε έγγραφό του, έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι αυτή η μέθοδος υπολογισμού θα μπορούσε να έχει νόημα στην περίπτωση της Ελλάδας», συμπληρώνει το περιοδικό.

Πηγή: efsyn.gr

The post Spiegel: «Μαγειρεύουν» το χρέος για να δελεάσουν το ΔΝΤ appeared first on Daily Athens.

Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) θα μπορέσει να καταβάλει έως και 86 δισ. ευρώ σε δάνεια κατά τα επόμενα τρία έτη, υπό την προϋπόθεση ότι οι ελληνικές αρχές θα υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση θεμελιωδών οικονομικών και κοινωνικών προκλήσεων, όπως προσδιορίζονται στο Μνημόνιο.

Υπενθυμίζεται, ακόμη, ότι η εκταμίευση των πόρων συνδέεται με την πρόοδο της υλοποίησης του προγράμματος, η οποία θα παρακολουθείται από την Επιτροπή, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η παρακολούθηση αυτή θα λάβει τη μορφή τακτικών αξιολογήσεων.

Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, αρμόδιος για το Ευρώ, Βάλντις Ντομπρόβσκις, ο οποίος υπέγραψε τη νέα δανειακή σύμβαση εξ ονόματος της Επιτροπής, δήλωσε: «Με τη στήριξη του προγράμματος, οι ελληνικές αρχές έχουν την ευκαιρία να αποκαταστήσουν την αμοιβαία καλή πίστη, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την εμπιστοσύνη, οι οποίες αποτελούν τις προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί και πάλι η ελληνική οικονομία».

Από την πλευρά του, ο επίτροπος οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί, δήλωσε: «Η σύναψη της συμφωνίας γι αυτό το πρόγραμμα είναι σπουδαίο νέο για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά, καθώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περισσότερη ανάπτυξη, σταθερότητα, επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Συνδυάζοντας την αλληλεγγύη και την ευθύνη, η Ελλάδα, τα άλλα μέλη της ζώνης του ευρώ και οι θεσμοί ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο, με βάση τις μεταρρυθμίσεις, τη δικαιοσύνη και την κοινή εμπιστοσύνη».

Πηγή: ΑΜΠΕ

The post Κομισιόν: Υπεγράφη το νέο δάνειο προς την Ελλάδα appeared first on Daily Athens.