Αν και το service του είναι εκ φύσεως απαράδεκτο, το ιδιαίτερο κόνσεπτ του Karen’s έχει οδηγήσει στην εξάπλωσή του τους τελευταίους μήνες. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο εστιατόριο στο οποίο ο πελάτης πληρώνει για να τον βρίζουν, άνοιξε στο Σίδνεϊ τον Οκτώβριο του 2021. Στη συνέχεια, άνοιξαν άλλα τέσσερα, τρία στο Ηνωμένο Βασίλειο (Σέφιλντ, Μάντσεστερ και Μπέρμιγχαμ) και ένα στη Νέα Υόρκη.

Όπως διαβάζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα του μαγαζιού, «το φαγητό είναι καλό, αλλά το service είναι ανύπαρκτο». Στο Karen’s Diner μπορείς να διαμαρτυρηθείς όσο θες, καθώς δεν νοιάζει απολύτως κανέναν, ενώ αν κάνει κάποιος το λάθος και φωνάξει τον υπεύθυνο για την κατάσταση, τότε θα τα ακούσει και από πάνω.

@biteswithlily This restaurant has the worst service ever #karensdiner #badservice #karen #karensgoingwild #sydneyfood ♬ Blue Blood – Heinz Kiessling & Various Artists

Στα videos που ήδη κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και κάνουν τον γύρο του κόσμου, βλέπουμε τους πελάτες να βιώνουν μια σουρεαλιστική εμπειρία. Οι σερβιτόροι τους πετάνε τους καταλόγους στο πάτωμα, τους βρίζουν, τους μειώνουν, τους αποκαλούν συνεχώς «μαλ…ς», αλλά παρόλα αυτά το κοινό το δείχνει να το απολαμβάνει. Πληρώνει αδρά για να το ζήσει, ενώ υπόσχεται ότι θα ξαναπεράσει για ένα μπέργκερ και μερικές βρισιές.

Δεν ξέρουμε τι πραγματικά νιώθουν οι πελάτες του εστιατορίου φεύγοντας από το μαγαζί. Το μόνο σίγουρο είναι πως το προσωπικό του Karen’s Diner μπορεί να λέει ανοιχτά, όσα θα ήθελαν να πουν πολλοί υπάλληλοι εκεί έξω.

The post Πώς είναι να σε σερβίρει το πιο αγενές εστιατόριο του κόσμου appeared first on Daily Athens.

Η Αυγή και ο Σιμόν έχουν ασπαστεί τον βιγκανισμό, αποφεύγουν τα ζωϊκά προϊόντα και έχουν υιοθετήσει έναν τρόπο ζωής πιο ηθικό και με αγάπη προς τα ζώα και το περιβάλλον. Μιλήσαμε μαζί τους αναφορικά με την εμπειρία να είσαι vegan αυτές τις ημέρες και ανακαλύψαμε πως μπορείς ν’ απολαύσεις το Πάσχα χωρίς να χρειαστεί, πόνος, βία και θάνατος.

-Πώς είναι να είσαι vegan την ημέρα που –σχεδόν- ολόκληρη η Ελλάδα τιμά την κρεατοφαγία και μάλιστα με τον πιο απροκάλυπτο και βάρβαρο τρόπο, εννοώντας το σούβλισμα;

Είναι πολύ όμορφο από τη δική μας πλευρά γιατί προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο για τα ζώα. Είναι πολύ δύσκολο όμως να γνωρίζεις πως τόσο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού λαμβάνει μέρος σε αυτό το ΣΦΑΓοπότι.

-Τι θα βρούμε στο πασχαλινό τραπέζι ενός vegan; Στην πλειοψηφία τους, οι κρεατοφάγοι, ισχυρίζονται πως πρόκειται για ένα «μίζερο» τραπέζι που δεν μπορεί να τους κορέσει την πείνα. Πόσο λάθος κάνουν;

Κάθε άλλο παρά μίζερο είναι το τραπέζι ενός vegan καθώς είναι γεμάτο χρώματα από τα λαχανικά και διαφορετικά σχήματα από τα διάφορα όσπρια και σιτηρά. Σίγουρα είναι ένα πρωτότυπο τραπέζι με διαφορετικότητα και χαρακτήρα και όχι το κλασικό πασχαλινό τραπέζι που τρώγαμε από παιδιά. Δεν μπορούμε να πούμε πως κάνουν λάθος, μάλλον απλά δεν έχουν καθήσει σε ένα πασχαλινό vegan τραπέζι για να γνωρίσουν το διαφορετικό.

-Σιμόν, ποιο είναι το vegan menu που προτείνεις για Κυριακή του Πάσχα; Και κατά πόσο μπορεί να αντικαταστήσει το πατροπαράδοτο τραπέζι του Πάσχα;

Προτείνω κοκορέτσι μανιταριών μαριναρισμένο με κόκκινο κρασί. Tofu στη σούβλα με κρεμμύδι, πιπεριά, τομάτα και γλάσο με μελάσα, λάδι και ρίγανη. Πατάτες στη γάστρα στον ξυλόφουρνο με φιλέτο σόγιας, πορτοκάλι και σταμναγκάθι. (Ο ξυλόφουρνος δίνει μια απίστευτη καπνιστή γεύση). Τζατζικάντο, δηλαδή τζατζίκι με βάση το αβοκάντο (αντί για γιαούρτι). Σαλάτα με μαρούλι, λαχανίδα, ροβίτσα, καβουρδισμένο σουσάμι και ολόκληρο κύμινο, κολοκυθάκι βραστό και dressing ταχίνι ολικής με μηλόξυδο και μαύρο σκόρδο. Μπορεί να το αντικαταστήσει 100%. Σίγουρα είναι απαραίτητες μερικές γνώσεις και λίγη μελέτη πριν κάνεις τη λίστα σου για τα ψώνια σου.

-Ποιο είναι το πιάτο που έχει μεγαλύτερη ζήτηση στο Avit;

Υπάρχουν δύο πιάτα με τη μεγαλύτερη ζήτηση. Από τη μια το σούπερ υγιεινό και χορταστικό Buddha Bowl ημέρας το οποίο καθημερινά έχει μικρές διαφοροποιήσεις στα υλικά για ποικιλία αλλά η βάση του είναι πάντα η πράσινη βιολογική σαλάτα, η κινόα και κάποιο όσπριο μαζί με κάποια λαχανικά ψημένα ή ωμά. Το δεύτερο πιάτο με τη μεγαλύτερη ζήτηση είναι το Jack n’ Shroom Cheesesteak, το οποίο είναι pulled jackfruit με μανιτάρι, μέσα σε χειροποίητο ψωμάκι burger, συνοδευόμενο από ψητό ανανά, τομάτα και πίκλες.

-Θεωρώ σχεδόν αδύνατον όλοι στην οικογένειά σας να έχουν ασπαστεί τον βιγκανισμό. Κάθεστε στο ίδιο τραπέζι μαζί τους και «φτιάχνετε το δικό σας πιάτο» ή δε δέχεστε να υπάρχουν ζωϊκά προϊόντα στο τραπέζι;

Επιλέγουμε να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι μόνο με οικογένεια και φίλους που έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες με εμάς ή σέβονται τη διαφορετικότητα. Για να αποφύγουμε τη συνεύρεση με ζωικά προϊόντα σε τραπέζι, κανονίζουμε και προσκαλούμε εμείς σχεδόν πάντα τους φίλους και την οικογένεια μας στον χώρο μας.

-Θυμάστε το πρώτο σας Πάσχα ως vegan; Πότε ήταν; Πώς ήταν η εμπειρία, πόσο δύσκολο ήταν να πάρετε ην απόφαση και τι ήταν αυτό που σας έκανε να στραφείτε στον βιγκανισμό;

Το πρώτο μας Πάσχα ως vegan, μέναμε ήδη στο Λονδίνο κάποια χρόνια και ήμασταν μακρυά από πασχαλινές παραδόσεις. Όταν με το καλό επιστρέψαμε και να κάναμε Πάσχα στην Ελλάδα πάλι, επιλέξαμε να είναι με φίλους και οικογένεια που ήταν κι εκείνοι vegan. Ο λόγος για τον οποίο γίναμε vegan είναι γιατί όπως ήμασταν συνειδητοποιημένοι για την ισότητα δικαιωμάτων των ανθρώπων όλου του κόσμου, έτσι συνειδητοποιήσαμε και πως όλα τα ζώα έχουν τα ίδια δικαιώματα. Καταλάβαμε οως οι διατροφικές μας συνήθειες βασίζονται στις παραδόσεις και όχι στο τί μας κάνει καλό, ή στο τί είναι δίκαιο για όλα τα όντα του πλανήτη.

-Κυριακή του Πάσχα, το timeline μας σε Facebook και Instagram θα γεμίζει από ανθρώπους με τα κατοικίδιά τους αγκαλιά και ως φόντο αρνιά στη σούβλα. Υπάρχει κάτι το υποκριτικό σε όλο αυτό; Και ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε σε όλους εκείνους;

Το μόνο μήνυμα που θα θέλαμε να στείλουμε σε όλους αυτούς είναι να κοιτάξουν στα μάτια τα κατοικίδια τους κι έπειτα να κοιτάξουν στα μάτια τα ζώα που τρώνε και να καταλάβουν πως η μόνη διαφορά ανάμεσα στα ζώα αυτά είναι η αντίληψή τους. Η αντίληψη που τους έχει περαστεί από τις διαχρονικές παραδόσεις και τις αντιλήψεις άλλων.

The post To Πάσχα των vegans δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το δικό σου appeared first on Daily Athens.

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το Dine Athens με την υπογραφή της Alpha Bank μας δίνει τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε τα κορυφαία εστιατόρια της πόλης. Για δύο εβδομάδες, από τις 28/1 έως τις 10 Φεβρουαρίου (και, ναι, αυτό σημαίνει 2 Σαββατοκύριακα!) οι Αθηναίοι δεν θα μείνουν ούτε μια μέρα σπίτι. Πώς να μείνουν, όταν 120 κορυφαία εστιατόρια της πόλης ανοίγουν τις σάλες τους και ετοιμάζουν ειδικά διαμορφωμένα μενού τριών πιάτων σε άκρως προνομιακές τιμές;

Περισσότεροι από 20.000 foodies δοκίμασαν τα προτεινόμενα μενού πέρυσι. Αν ήσουν ανάμεσά τους ξέρεις. Αν όχι, τα πράγματα είναι πολύ δελεαστικά για να μη μάθεις. Ας πούμε ότι για να δειπνήσεις σε ένα καλό εστιατόριο, χρειάζεσαι το λιγότερο €60/άτομο, με την τιμή φυσικά να σκαρφαλώνει, όσο ανεβαίνει και η ποιότητα του εστιατορίου. Στο Dine Athens όμως έχεις τη δυνατότητα να δοκιμάσεις αντιπροσωπευτικά πιάτα διάσημων σεφ μέσα από ειδικά μενού στις προκαθορισμένες τιμές των €15, €30 και €60. Μάλιστα οι κάτοχοι καρτών της Alpha Bank δικαιούνται επιπλέον έκπτωση 10% με τη χρήση της κάρτας τους. Κανένας λάτρης του καλού φαγητού ή εραστής της σύγχρονης γαστρονομίας που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να αντισταθεί σε κάτι τέτοιο. Είναι περίπου σαν να πετυχαίνεις τις καλύτερες εκπτώσεις που έγιναν ποτέ.

Δεν έχεις παρά να δεις αναλυτικά όλα τα εστιατόρια που συμμετέχουν εδώ, να διαλέξεις το μενού που σου ανοίγει περισσότερο την όρεξη, και να κάνεις ένα σωστό προγραμματισμό για να επισκεφθείς όσα περισσότερα εστιατόρια γίνεται. Μπορείς να κάνεις την κράτησή σου εύκολα και γρήγορα μέσα από την ιστοσελίδα του Dine Athens, όπως και μέσω του e-table. Όπως κι να έχει, μείνε συντονισμένος, γιατί φέτος το Dine Athens επιστρέφει με ακόμα περισσότερες εκπλήξεις, μαθήματα μαγειρικής και ένα σταρ-σεφ έκπληξη. Θα σε κρατάμε ενήμερο.

The post Έχεις μόλις 2 εβδομάδες για να φας σε 120 εστιατόρια. Προλαβαίνεις; appeared first on Daily Athens.

Δεν είναι η «δύσκολη» τρούφα, δεν είναι το κάποτε σύμβολο της ελίτ χαβιάρι. Είναι τα νεογέννητα χέλια.

Εξ όψεως, δεν είναι κάτι που θα χαρακτήριζε κανείς ορεκτικό ή λαχταριστό, τουναντίον. Όσο είναι ζωντανά, είναι διάφανα και λεπτά σαν σκουλήκια, και κινούνται σαν μικρά φίδια. Με το μαγείρεμα αποκτούν χρώμα, αλλά εξακολουθούν να θυμίζουν σκουλήκια- νεκρά- ή μικρά φίδια- νεκρά κι αυτά.

Βέβαια, η αλήθεια είναι πως πολλά πεντανόστιμα πράγματα δεν έχουν όψη που να ανταποκρίνεται στο πόσο διεγείρουν τους γευστικούς κάλυκές μας. Το σημαντικό, το πιο σημαντικό, είναι πάντα η γεύση. Κι εδώ είναι που η υπόθεση με τα χέλια γίνεται ακόμα πιο παράξενη. Γιατί τα νεογέννητα χέλια, angulas, όπως τα λένε στην Ισπανία, δεν έχουν καλή ή κακή γεύση. Βασικά δεν έχουν γεύση, κάτι που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, γιατί ταυτόχρονα η τιμή τους είναι αστρονομική και φτάνει, υπό κανονικές συνθήκες, τα χίλια ευρώ το κιλό (υπάρχουν και περιπτώσεις πολλών παραπάνω χιλιάδων ευρώ, που θα δούμε παρακάτω).

Το ακόμα πιο παράξενο είναι πως ο θρύλος λέει ότι κάποτε το συγκεκριμένο είδος ήταν τόσο υποτιμημένο που το χρησιμοποιούσαν για ζωοτροφή σε κοτόπουλα και γουρούνια.

Πολλοί Ισπανοί δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί κάποιοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν τόσα λεφτά για να φάνε χέλια- αν και η παραδοσιακή συνταγή τους a la bilbaína είναι μία έκρηξη γεύσης στο στόμα, με το τηγάνι να συνδυάζει σκόρδο, καυτερές πιπεριές, άφθονο ελαιόλαδο και στο τέλος angulas.

Αν κανείς λίγο ψάξει, βέβαια, υπάρχουν πολλά στοιχεία μυστηρίου ή τουλάχιστον περιπέτειας σε ό,τι αφορά τα χέλια και τον κύκλο ζωής τους. Ζουν στο γλυκό νερό αλλά μπορούν να «αναπνεύσουν» και μέσω του δέρματός τους.

Τρέφονται με σχεδόν τα πάντα, ζωντανούς και νεκρούς οργανισμούς. Γύρω στην ηλικία των 10 ετών, βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη θάλασσα των Σαργασσών, στον Ατλαντικό, που μπορεί να απέχει ακόμα και 5000 χιλιόμετρα από το σημείο όπου ζουν.  Σε βάθη που φτάνουν τα 500 μέτρα- βάθος απρόσμενο, αν σκεφτεί κανείς πως τα χέλια ζουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στα ρηχά- γεννούν τα αυγά τους και πεθαίνουν. Οι προνύμφες τους αφήνονται στη σοφία του Ρεύματος του Κόλπου που τις μεταφέρει προς την Ευρώπη, ταξίδι που μπορεί να διαρκέσει έως και δύο χρόνια.

Όταν τελικά φτάνουν στις ακτές της Ισπανίας στον Ατλαντικό, μεταμορφώνονται σταδιακά σε υαλόχελα, δηλαδή σε μικρά διαφανή χέλια μήκους 6 έως 12 εκατοστών, τα οποία παραμένουν για κάποιο διάστημα στις εκβολές των ποταμών τρεφόμενα με πλαγκτόν. Στη συνέχεια, αρχίζουν να αποικίζουν σταδιακά τα ποτάμια, τις λίμνες και τις λοιπές υδάτινες λεκάνες φτάνοντας προοδευτικά στο στάδιο του «κίτρινου χελιού».

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα νεαρά χέλια αλιεύονται στο στάδιο του υαλόχελου, στις εκβολές των ποταμών της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτή η μορφή αλιείας διέπεται από το ευρωπαϊκό σχέδιο αποκατάστασης του 2007 σύμφωνα με το οποίο μεγάλο ποσοστό των αλιευόμενων υαλόχελων (60% μετά το 2013) πρέπει να διατίθεται σε προγράμματα αναπλήρωσης των αποθεμάτων του άγριου οικοσυστήματος.

Παρότι αναμφίβολα τα angulas είναι ούτως ή άλλως πολύ ακριβά, η πρώτη «ψαριά» που βγαίνει κάθε χρόνο σε δημοπρασία κοστίζει ακόμα περισσότερο. Το 2016, η πρώτη «παρτίδα» ζύγιζε 1 κιλό και 250 γραμμάρια και πουλήθηκε έναντι 5.500 ευρώ. Η δεύτερη, αν και είχε το ίδιο βάρος, έπιασε «μόλις» 1.070 ευρώ. Και μάλιστα από τον ίδιο αγοραστή.

Όπως εξηγεί στο BBC ο José Gonzalo Hevia, ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου Casa Tista, ο οποίος είχε δώσει εκείνα τα 6.570 ευρώ το 2016, παίζει μεγάλο ρόλο το μάρκετινγκ. «Είχε να κάνει με τη “διαφήμιση” του εστιατορίου μου, ήταν και για να τιμήσω τον ψαρά» λέει. Συνταξιούχος σήμερα, ήταν κάποτε και ο ίδιος ψαράς χελιών. «Η ατμόσφαιρα στη δημοπρασία ήταν συναρπαστική, μεγάλο γεγονός για τα μέσα ενημέρωσης. Την επόμενη ημέρα, το όνομα του εστιατορίου μου ήταν σε κάθε εφημερίδα και κάθε κανάλι». Τέτοιου είδους διαφήμιση μπορεί να φέρει πολλούς πελάτες. «Κάποιοι επέστρεψαν εκείνη τη σεζόν στο εστιατόριο 20 και 30 φορές για να φάνε χέλια» προσθέτει. Για τον ίδιο, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που κάνει τα χέλια ανάρπαστα είναι η υφή τους. Για κάποιους, βέβαια, είναι απλώς γλοιώδη, γλιστερά στο άγγιγμα, με κάτι ισχνά τραγανό.

Οπότε; Γιατί τόσος ντόρος, και τόσα λεφτά;

Ο head chef στο εστιατόριο Arima της Μαδρίτης Rodrigo García Fonseca ομολογεί πως ούτε εκείνος θα έδινε τόσα χρήματα για τα χέλια- αν και σέρβιρε τρία κιλά μέσα σε μία εβδομάδα τον Ιανουάριο. Μαγειρεμένα παραδοσιακά, a la bilbaína. «Δεν θα πλήρωνα τόσα λεφτά για χέλια. Δεν έχουν γεύση, δεν έχουν χρώμα, δεν έχουν τίποτα, ούτε μυρωδιά. Ένα μαρούλι μυρίζει περισσότερο. Αλλά είχα εδώ δύο θαμώνες που παρήγγειλαν μισό κιλό. 500 ευρώ με τη μία. Σε ορισμένους ανθρώπους, που έχουν λεφτά, αρέσει να τα ξοδεύουν» λέει.

Η ιδιοκτήτρια του Arima Nagore Irazuegi κατάγεται από τη χώρα των Βάσκων, όπου τα νεογέννητα χέλια είναι αναπόσπαστο κομμάτι των παραδοσιακών γευμάτων των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και της ημέρας του Αγίου Σεβαστιανού, στις 20 Ιανουαρίου. «Φυσικά είναι πολύ υπερτιμημένα, αλλά σε κάποιους ανθρώπους αρέσει αυτού του είδους η επίδειξη» τονίζει στο BBC. Είναι όμως και κάτι ακόμα, προσθέτει. «Σε κάποιες μέρες νηστείας, είναι παράδοση να τα τρώμε. Κι αυτό, φέρνει τους ανθρώπους κοντά, είναι κάτι που αφορά την κουλτούρα μας. Οι άνθρωποι θέλουν πάντα να ανήκουν κάπου».

Είτε αληθεύει είτε όχι ότι κάποτε τα νεογέννητα χέλια γίνονταν ζωοτροφή (πολλοί αφηγούνται αυτή την εκδοχή αλλά δεν υπάρχει κάποιο πιο ισχυρό στοιχείο, λέει το BBC), αναμφίβολα ήταν κάποτε το φαγητό της εργατικής τάξης στη βόρεια Ισπανία. Αυτό βέβαια παλιά, τότε που αφθονούσαν και ήταν φτηνά. Καθώς άρχισε ο πληθυσμός τους να λιγοστεύει, και η τιμή τους ανέβαινε, μια εταιρεία με την ονομασία Angulas Aguinaga διέκρινε μία ευκαιρία. Το 1991, χρησιμοποιώντας το γνώριμο σε όλους surimi, ένα είδος επεξεργασμένου ψαριού, έφτιαξε απομιμήσεις angulas, που αποκαλούνται σκέτο gulas. Είναι σχεδόν ίδια με τα αυθεντικά χέλια, κι εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες αυθεντικού και απομίμησης. Τα gulas είναι πιο μαλακά και η γεύση τους θυμίζει ψάρι. Και είναι τόσο δημοφιλή, που μπορεί κανείς να τα βρει σχεδόν σε κάθε μπακάλικο της Ισπανίας.

Η υψηλή τιμή των angulas οφείλεται εν μέρει και στο ότι τα φράγματα και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος- αλλά και η υπεραλιεία- έχουν προκαλέσει σημαντική μείωση στον πληθυσμό των χελιών. Το χέλι έχει ταξινομηθεί ως σοβαρά απειλούμενο είδος στον κόκκινο κατάλογο της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης και των Φυσικών Πόρων (IUCN) και από το 2007 αποτελεί αντικείμενο ευρωπαϊκού σχεδίου αποκατάστασης. Σημειωτέων, το χέλι δεν αναπαράγεται σε συνθήκες αιχμαλωσίας. Έτσι, οι χελοκαλλιέργειες βασίζονται σήμερα στην αιχμαλώτιση νεαρών χελιών, τα οποία αναπτύσσονται στη συνέχεια υπό καθεστώς εντατικής εκτροφής με τη χρήση συστημάτων ανακυκλοφορίας του νερού, ιδίως στις Κάτω Χώρες, στη Δανία και στην Ιταλία.

Στο παρελθόν, ζωντανά νεογέννητα χέλια εξάγονταν στην Κίνα, όπου εκτρέφονταν και πωλούνταν ως ενήλικα – κάτι ωστόσο που έχει απαγορευτεί από το 2010. Φυσικά, η μαύρη αγορά υπάρχει και ανθεί. Το 2017, η ισπανική αστυνομία αποκάλυψε διεθνή επιχείρηση λαθροδιακίνησης νεογέννητων χελιών. Στα χέρια του κυκλώματος βρέθηκαν ράβδοι χρυσού (!), ένα εκατομμύριο ευρώ μετρητά και ζωντανά χέλια με προορισμό την Κίνα αξίας δύο εκατομμυρίων ευρώ.

Στην εκτόξευση της τιμής έπαιξαν επίσης ρόλο και σεφ βραβευμένοι με πολλά αστέρια Michelin, που έβγαλαν τα νεογέννητα χέλια από την αφάνεια αναδεικνύοντάς τα σε συστατικό υψηλής ποιότητας κι αισθητικής γευμάτων. «Όταν ήμουν μικρός, τη δεκαετία του ’50 και του ’60, τρώγαμε πολλά angulas. Εκείνη την εποχή θεωρούνταν πολύ μπας κλας για να τα σερβίρουν σε εστιατόριο. Τη δεκαετία του ‘70, μεγάλα εστιατόρια βασκικής γαστρονομίας, όπως το Arzak, άρχισαν να προσφέρουν πιάτα με angulas. Κι έτσι ξαφνικά, έγιναν γκουρμε λιχουδιά της υψηλής τάξης» εξηγεί ο Manolo González, βραβευμένος συγγραφέας και ιστορικός από το Σαν Σεμπαστιάν. Και γραμματέας μιας από τις φημισμένες γαστρονομικές λέσχες της πόλης, την Cofradía del Ajo y el Perejil -Αδελφότητα του σκόρδου και του μαϊντανού.

Τώρα όχι μόνο σπανίζουν – όπως προαναφέρθηκε τα χέλια είναι απειλούμενο είδος- αλλά είναι και πολύ «της μόδας». Ιδανικός συνδυασμός για να εκτοξευτεί η τιμή τους. Κι όμως, παραμένουν πολύ δημοφιλές έδεσμα.

«Η αποκλειστικότητα πάντα έπαιζε ρόλο στη γαστρονομία» εξηγεί ο González. Παρομοιάζει την προτίμηση στα νεογέννητα χέλια με την αγάπη κάποιου που δίνει 5.000 ευρώ για ένα μπουκάλι κρασί- τιμή που προφανώς είναι πολύ μεγαλύτερη της πραγματικής αξίας του, αξίζει όμως ακόμα κι αν είναι μόνο για να επιδειχθεί αυτός που το αγοράζει. Ο González συμμερίζεται πως τα νεογέννητα χέλια δεν έχουν γεύση, αλλά του αρέσει η υφή τους. «Και για έναν λάτρη του φαγητού, σε κάποια ειδική περίσταση, το να δώσει 80 ευρώ για ένα ορεκτικό δεν είναι εντελώς άπιαστο».

Όπως λέει, εκείνος δεν μαγειρεύει πια angulas λόγω της υψηλής τιμής τους. Ωστόσο η παραδοσιακή συνταγή τους, με ελαιόλαδο, σκόρδο και καυτερές πιπεριές, του ξυπνά πολλές αναμνήσεις. «Μπορείς να κάνεις το ίδιο πιάτο και με σπαγγέτι, το αποκαλούμε “τα angulas του φτωχού”» λέει ειρωνικά. «Δοκιμάστε τα, είναι πεντανόστιμα!».

The post Αυτό το αηδιαστικό πιάτο κοστίζει μια περιουσία και δύσκολα θα το δοκίμαζες appeared first on Daily Athens.

Όσο το γαλάζιο της Αθηναϊκής Ριβιέρας “ντύνει” το σαρακοστιανό σκηνικό, ο σεφ του Mythos by Divani υπόσχεται ποικιλία νηστίσιμων γεύσεων που θα εντυπωσιάσουν, ενώ οι λευκοί τόνοι και οι απαλοί χρωματισμοί στο αέρινο περιβάλλον του εστιατορίου συνθέτουν την ατμόσφαιρα για τη δημιουργία των πιο ευχάριστων αναμνήσεων σε μια από τις αγαπημένες γιορτές της ελληνικής παράδοσης.

Κούλουμα με φόντο την Αθηναϊκή Ριβιέρα

Καθώς όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που επιλέγουν τις σύντομες εξορμήσεις για τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας, η προνομιακή τοποθεσία του Mythos by Divani το καθιστά την απόλυτη απόδραση για μια σαρακοστιανή εμπειρία εντός συνόρων της πρωτεύουσας. Μια πραγματική όαση στα Νότια Προάστια της Αθήνας, το εστιατόριο υποδέχεται τους επισκέπτες του για την πρώτη επίσημη της Σαρακοστής στον άνετο, γεμάτο φως χώρο του, για μια ημέρα με όμορφες στιγμές και αγαπημένους ανθρώπους.

Απογειώνοντας τη γευστική παράδοση

Δημοφιλές για την υψηλή ποιότητα και τη γαστρονομική του υπεροχή, το Mythos by Divani προσφέρει στους επισκέπτες της Καθαράς Δευτέρας κορυφαίες σαρακοστιανές προτάσεις με έναν πλούσιο μπουφέ που τα έχει όλα. Από θησαυρούς της θάλασσας και πρωτότυπες επιλογές σούσι μέχρι παραδοσιακές σαρακοστιανές λιχουδιές και απολαυστικά νηστίσιμα γλυκά, όλα θα έχουν την τιμητική τους ανήμερα της πατροπαράδοτης γιορτής.

Παραδοσιακή γαστρονομία και μουσική συναντιούνται σε ένα πολυτελές περιβάλλον

Στον φιλόξενο και πολυτελή χώρο του, το εύκολα προσβάσιμο Mythos by Divani υποδέχεται όσους επιλέξουν τα Νότια της Αθήνας για να πετάξουν φέτος τον αετό. Με ανάλαφρη διάθεση και ζωντανή μουσική που δεν θα μπορούσε να λείπει από τη γιορτινή αυτή μέρα, οι θαμώνες του εστιατορίου θα βρεθούν με φίλους και οικείους σε ένα μοναδικό περιβάλλον με θέα τη θάλασσα, για να απολαύσουν τις εμπνευσμένες δημιουργίες του σεφ μας.

Buffet Menu: €50 / άτομο, -50% έκπτωση για παιδιά έως 12 ετών
Tηλ. κρατήσεων: +30 210 8911100
Διεύθυνση: Αγίου Νικολάου 10, Βουλιαγμένη 166 71, Ελλάδα

The post Καθαρά Δευτέρα κάτω από το μυθικό φως του Απόλλωνα appeared first on Daily Athens.

Bibimbap (Ανάμικτο ρύζι)

Στα κορεατικά «bibim» σημαίνει «ανάμικτο» και «bap» σημαίνει ρύζι. Όλα τα συστατικά εκτός από το κρέας (το οποίο είναι προαιρετικό) προετοιμάζονται εκ των προτέρων έτσι ώστε να μπορείτε να τα προσθέσετε σε θερμοκρασία δωματίου στην κορυφή του καυτού ρυζιού. Στη συνέχεια τηγανίζετε και προσθέτετε κρέας και ένα τηγανητό αυγό στην κορυφή. Το bibimbap συνήθως σερβίρεται με πικάντικη σάλτσα από gochujang (πάστα κορεάτικης καυτερής πιπεριάς).

Kimchi (καυτερό λάχανο)

Το kimchi είναι το εθνικό πιάτο της Κορέας. Στην αρχή μπορεί να μη φαίνεται αρκετά ελκυστικό λόγω του ότι το λάχανο έχει υποστεί ζύμωση, αλλά σε αυτή την περίπτωση τα φαινόμενα απατούν. Το λάχανο επικαλύπτεται φύλλο προς φύλλο με ένα γευστικό πικάντικο μίγμα από καυτερό πιπέρι, σκόρδο, σχοινόπρασο, κρεμμύδι και χυμό αχλαδιού. Στη συνέχεια μπορεί να καταναλωθεί αμέσως ή να το αφήσετε έξω από το ψυγείο για δύο η τρεις μέρες για να ξεκινήσει η διαδικασία της ζύμωσης.

Soondubu Jiggae (μαγειρευτό τόφου)

Πρόκειται για ένα κορεάτικο μαγειρευτό φαγητό που είναι πιο πηχτό από μια σούπα και πιο αραιό από χυλό. Όταν μαγειρεύεται με τον παραδοσιακό τρόπο σε ένα πιάτο, όλη η διαδικασία του μαγειρέματος γίνεται μέσα σε αυτό. Αποτελείται από νόστιμο ζωμό ψαριού και λίγο βοδινό κρέας για τη γεύση και στη συνέχεια ολοκληρώνεται με φρέσκα οστρακοειδή, καυτερό πιπέρι, τόφου και ως προαιρετική επιλογή αυγά.

Seolleongtang (σούπα από βοδινό κόκαλο)

Το seolleongtang είναι μια ιδιαίτερα δημοφιλής σούπα στην Κορέα και υπάρχουν ακόμη και εστιατόρια που ειδικεύονται αποκλειστικά σε αυτή. Από όλα τα φαγητά της λίστας, είναι το πιο χρονοβόρο γιατί θα πρέπει να βράσετε τα βοδινά κόκαλα για ώρες ώστε να απελευθερώσετε όλο το ασβέστιο που δίνει τη χαρακτηριστική λευκή εικόνα της σούπας.

Ddukbokkie (κέικ ρυζιού)

Το ddukbokkie (προφέρεται dok-bok-ee) ευθύνεται για την όμορφη μυρωδιά που έχουν οι κορεάτικες πόλεις τη νύχτα. Ειδικά στις μεγάλες πόλεις όπως στη Σεούλ οι δρόμοι είναι γεμάτοι με πάγκους από πωλητές που πωλούν τη δική τους συνταγή στο δημοφιλές street food.

Dakjuk (πηχτή κοτόσουπα)

Βράζετε το κοτόπουλο σε μια μεγάλη κατσαρόλα με κρεμμύδια και πολύ σκόρδο, προσθέτετε ρύζι για σούσι και μαγειρεύετε μέχρι το κοτόπουλο να είναι έτοιμο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα παχύρρευστο μαγειρευτό φαγητό που δημιουργείται από τον συνδυασμό του ρυζιού με το κοτόπουλο και το σκόρδο. Κόβετε σε κομμάτια το κοτόπουλο και το τρώτε με το χυλό.

Yangnyeom Tongdak (καρυκευμένο τηγανητό κοτόπουλο)

Μια δαγκωματιά από αυτό το κοτόπουλο αρκεί για να το αγαπήσετε. Αρχικά θα συναντήσετε μια κολλώδη, γλυκιά και πικάντικη κόκκινη σάλτσα. Μετά θα αναγνωρίσετε μια τριπλά μαγειρεμένη τραγανή κρούστα και στο τέλος, στο εσωτερικό, θα βρείτε ένα ζουμερό και γευστικό κοτόπουλο. Στην Κορέα υπάρχουν πολλά καταστήματα που πωλούν yangnyeom tongdak και κάνουν delivery μέχρι αργά το βράδυ.

Japchae (noodles)

Το Japchae είναι ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα της Κορέας και αν το δοκιμάσετε θα καταλάβετε γιατί. Αρχικά γινόταν χωρίς noodles και επινοήθηκε από έναν σεφ του βασιλιά. Σχετικά πρόσφατα προστέθηκαν τα noodles και έγιναν αμέσως σημαντικό στοιχείο του πιάτου. Τα noodles που χρησιμοποιούνται είναι από άμυλο γλυκοπατάτας και δίνουν στο japchae τη ξεχωριστή υφή του. Τα λαχανικά είναι όλα ελαφρώς μαγειρεμένα ώστε να διατηρούν τη γεύση τους.

Bulgogi (ψητό μοσχάρι)

Το bulgogi είναι το κορεάτικο μπάρμπεκιου και αποτελείται από πολύ λεπτές φέτες μοσχαριού, με μια σάλτσα από χυμό αχλαδιού, σκόρδο, σόγια και άλλα υλικά που ψήνονται επάνω σε ένα ειδικό σκεύος με φωτιά. Υπάρχουν πολλές συνταγές και το αποτέλεσμα είναι ένα νόστιμο γλυκόξινο και μαλακό κομμάτι κρέας.

Hoeddeok (γλυκές τηγανίτες)

Αν έχετε μια αδυναμία στα γλυκά, η ικανοποίηση είναι εγγυημένη με αυτή την τηγανίτα που σερβίρεται από πλανόδιους πωλητές. Είναι λίγο πιο περίπλοκη από τις αντίστοιχες δυτικές γιατί γίνεται με μια ζύμη μαγιάς, αλλά η προσπάθεια ανταμείβει. Η ζύμη γεμίζεται με ένα συνδυασμό κανέλας, μαύρης ζάχαρης και καρυδιών και τηγανίζεται σε ελαφρά λαδωμένο σκεύος έως ότου η γέμιση έχει λιώσει κι έχει γίνει ρευστή.

Πηγή: Clickatlife.gr

The post Απόψε θέλουμε κορεάτικο και ανακαλύψαμε τα 10 καλύτερα πιάτα appeared first on Daily Athens.