Η κινηματογραφική πρεμιέρα της ταινίας έχει προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο, ωστόσο ο Σουηδός πρωταγωνιστής Μαξ φον Σίντοφ -τον οποίο έχουμε δει σε εμβληματικές ταινίες, όπως Η Έβδομη Σφραγίδα, Ο Εξορκιστής, Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά και Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει- πέθανε την περασμένη άνοιξη σε ηλικία 90 ετών.

Στην ταινία Καλάβρυτα 1943 ο αξέχαστος ηθοποιός ταινία υποδύεται τον Νικόλα Ανδρέου, έναν ηλικιωμένο επιζώντα της σφαγής των Καλαβρύτων.

Το φιλμ αφορά στη Σφαγή των Καλαβρύτων συμμετέχει ένα λαμπερό καστ από ξένους και Έλληνες ηθοποιούς.

Η υπόθεση

Η Καρολάιν Μάρτιν, δικηγόρος και εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης εναντίον της ελληνικής αξίωσης για πολεμικές αποζημιώσεις για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, επισκέπτεται την Ελλάδα και συναντά τον Νικόλα Ανδρέου, έναν από τους τελευταίους εν ζωή επιζήσαντες της Σφαγής των Καλαβρύτων του 1943.

Όσο ο Νικόλας εξιστορεί τα γεγονότα του παρελθόντος, οι δυο τους θα αντιπαρατεθούν με τις προσωπικές τους προκαταλήψεις και πεποιθήσεις σε μια επίπονη αναμέτρηση που θα τους φέρει πιο κοντά. Το καθαρτήριο αυτό ταξίδι μέσα από ένα σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας θα καταλήξει στην αναγνώριση μιας αμοιβαίας ανάγκης: την αναζήτηση της ελπίδας.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Max Von Sydow, Astrid Roos, Δανάη Σκιάδη, Νικόλας Παπαγιάννης, Martin Laer, Alice Krige, Tomas Arana, Γιώργος Βογιατζής, Μάξιμος Λιβιεράτος, Τάσος Καρλής υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Νικόλα Δημητρόπουλου.

Η ταινία Καλάβρυτα 1943 είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία της Σφαγής των Καλαβρύτων

Ως αντίποινα για την καταστροφή τμήματος του 749 Συντάγματος Ορεινών Κυνηγών που διενεργούσε αντιανταρτικές επιχειρήσεις κατά του ΕΛΑΣ στην ευρύτερη ορεινή περιοχή των Καλαβρύτων τον Οκτώβριο και της εκτέλεσης των αιχμαλώτων Γερμανών, η 117η Ορεινή Μεραρχία εκτελεί την «επιχείρηση Καλάβρυτα» (Untermehmen Kalawrita), μια επιχείρηση γενικών αντιποίνων για την τρομοκράτηση και τον παραδειγματισμό του πληθυσμού.

Από τις 5 μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, οι Γερμανοί καταστρέφουν συστηματικά τα γύρω των Καλαβρύτων χωριά ενώ στις 13 του μηνός εκκενώνουν την πόλη και διαχωρίζουν τα γυναικόπαιδα από τους άνδρες 14-65 ετών, τους οποίους οδηγούν στην περιοχή Ράχη του Καππή και τους εκτελούν δια πολυβολισμού.

Συνολικά, πάνω από 1,100 αθώοι κάτοικοι από την πόλη των Καλαβρύτων και τα γύρω χωριά εκτελέστηκαν από τις 4 ως τις 15 Δεκεμβρίου στην ευρύτερη περιοχή και τα σπίτια δυναμιτίστηκαν ή κάηκαν. Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στον ελληνικό χώρο κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

The post Καλάβρυτα 1943: Στη μεγάλη οθόνη το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων appeared first on Daily Athens.

Δύο κατατοπιστικά και γραφήματα σε δύο διαφορετικά βίντεο που δημοσιεύει το Militaire.gr επιβεβαιώνουν ότι το “παιχνίδι των εξοπλισμών” ποτέ δεν θα τελειώσει. Γιατί όπως λέει και η γνωστή κινηματογραφική ατάκα… είναι πολλά τα λεφτά.

Στο πρώτο οι αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ από το 1963 μέχρι και το 2016. Αυξομειώσεις πολλές αυτά τα 55 χρόνια αλλά το ποσοστό των δαπανών ελάχιστες φορές έπεσε κάτω από το 50% των συνολικών δαπανών. Το 1963 απ΄όπου ξεκινά το γράφημα το ποσοστό αυτό ήταν 73%!

Στο δεύτερο βίντεο ο “εξοπλιστικός πόλεμος” μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας από το 1950 μέχρι και το 2017! Οι δύο μεγάλοι “παίκτες” του εξοπλιστικού παζαριού ανταγωνίζονται. Η Ρωσία τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να απειλήσει ξανά τις ΗΠΑ. Δείτε στο βίντεο τη ροή των όπλων και του χρήματος!

The post Ο εξοπλιστικός πόλεμος ΗΠΑ – Ρωσία καλά κρατεί appeared first on Daily Athens.

Η 9/11, έδωσε αφορμή να διατυπωθούν πολλές τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας, που παρά τη διάψευση τους από στοιχεία και ντοκουμέντα, εξακολουθούν να επιβιώνουν και να γιγαντώνονται έως τις μέρες μας.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πως ήταν δουλειά εκ των έσω για να δικαιολογηθούν οι πόλεμοι που ακολούθησαν σε Ιράκ και Αφγανιστάν.

Με βάση την ανωτέρω παραδοχή, δημιουργήθηκαν επιπλέον μύθοι όπως το γεγονός ότι οι Εβραίοι είχαν προειδοποιηθεί και δεν πήγαν να εργαστούν εκείνη την ημέρα, ή πως η αμερικανική αεράμυνα ήταν μυστηριωδώς ανίκανη να ανταποκριθεί εκείνη την ημέρα κτλ.

Γεγονότα

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, εκδηλώθηκαν τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον στόχων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε τέσσερα πολιτικά αεροσκάφη εκδηλώθηκε αεροπειρατεία, και τα τρία από αυτά οδηγήθηκαν από τους αεροπειρατές και προσέκρουσαν στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και το Πεντάγωνο, ενώ το τέταρτο συνετρίβη σε ανοικτό χώρο.

Οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν λίγη ώρα μετά τις συγκρούσεις των αεροσκαφών επάνω τους, προκαλώντας χιλιάδες απώλειες: εκτός των 19 αεροπειρατών, συνολικά από τις επιθέσεις, 2973 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και 24 μένουν αγνοούμενοι. Ανάμεσα στα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου υπήρχαν και 36 άτομα ελληνικής καταγωγής.

Θεωρίες συνωμοσίας

Ένα γεγονός τόσο μεγάλης σημασίας, ήταν φυσικό να προκαλέσει ανησυχία σε όλο τον πλανήτη. Παράλληλα, γεννήθηκαν και οι θεωρίες συνωμοσίας. Ο κυριότερος ισχυρισμός αντικατοπτρίζεται στη πεποίθηση πως οι επιθέσεις ήταν δουλειά εκ των έσω. Δηλαδή, η αμερικανική κυβέρνηση σκηνοθέτησε το μεγαλύτερο hoax όλων των εποχών, με σκοπό να δικαιολογήσει τις μετέπειτα επεμβάσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Επιπλέον, »δικαιολογήθηκε» η αυξημένη αστυνόμευση και καταστολή, η παρακολούθηση των πολιτών κτλ.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε πως, ανάλογα με τον συνομωσιολόγο, πίσω από τις επιθέσεις κρύβονται οι Εβραίοι, οι Ιλλουμινάτι, οι ερπετόμορφοι, οι εξωγήινοι κτλ.

Ποια είναι η αλήθεια;

Η αμερικανική κυβέρνηση, αμέσως μετά τις επιθέσεις, ξεκίνησε ενδελεχείς έρευνες τόσο για το πως οι Άραβες αεροπειρατές κατάφεραν ένα τόσο μεγάλο πλήγμα, όσο και γιατί οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν τόσο γρήγορα.

Η κατάρρευση

Για το θέμα της κατάρρευσης των Πύργων, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έδωσε εντολή στο National Institute of Standards and Technology, να ερευνήσει το ζήτημα. Η μελέτη κόστισε 16 εκ. δολάρια και ερεύνησε ενδελεχώς τις καταρρεύσεις τόσο των Δίδυμων Πύργων, όσο και τη κατάρρευση του Πύργου 7 που δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο.

https://www.nist.gov/el/popular-links/world-trade-center-disaster-investigation/about

Η μελέτη διαπίστωσε μεταξύ άλλων, πως τα αεροσκάφη έπεσαν με μεγάλη ταχύτητα στους Πύργους με αποτέλεσμα να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές τόσο στις βασικές κεντρικές κολώνες, όσο και στις περιμετρικές. Ακόμη και έτσι όμως, οι Πύργοι δεν έπρεπε να καταρρεύσουν. Οι φωτιές όμως που προκάλεσαν τα καύσιμα “αδυνάτισαν” τις εναπομείναντες κολώνες και σε συνδυασμό με τις στρεβλώσεις, είχαν ως αποτέλεσμα τη κατάρρευση.

Η πρόσκρουση, εκτόπισε την αντιπυρική μόνωση που υπήρχε μεταξύ των ορόφων, με αποτέλεσμα, η φωτιά να επεκταθεί. Η μελέτη, κατηγορηματικά διαψεύδει τα περί ελεγχόμενης έκρηξης. Κάθε αεροσκάφος, μετέφερε περίπου 90.000 λίτρα εξαιρετικά εύφλεκτου αεροπορικού καυσίμου. Μέσα στους Πύργους υπήρχαν εύφλεκτα υλικά (γραφεία, χαλιά κουρτίνες κτλ).

Ο χάλυβας λιώνει στους 1.500 βαθμούς C. Η θερμοκρασία της φωτιάς δεν ξεπέρασε τους 1.000 βαθμούς. Ο χάλυβας ωστόσο (το υλικό κατασκευής των κολόνων), αρχίζει να “μαλακώνει” από τους 450 βαθμούς και στους 620, έχει χάσει τη μισή του “δύναμη”. Και πάλι όμως, θα μπορούσε να αντέξει. Η αποτυχία των στηριγμάτων, οφείλεται τόσο στο “μαλάκωμα” του χάλυβα από τη θερμοκρασία, όσο και στην ανομοιογενή θέρμανση του.

Δηλαδή, σε κάποια σημεία οι κολόνες και το πλαίσιο εκτέθηκαν σε θερμοκρασίες για παράδειγμα 1.000 βαθμών και σε άλλα, 500 βαθμών. Αυτό προκάλεσε στρέβλωση των χαλύβδινων κολονών και πλαισίων και κατ επέκταση τη κατάρρευση. 

http://www.debunking911.com/

http://govinfo.library.unt.edu/911/report/index.htm

http://www.tms.org/pubs/journals/jom/0112/eagar/eagar-0112.html

Γιατί η NORAD δεν αντέδρασε;

Η NORAD (North American Aerospace Defense Command), είναι υπεύθυνη για τη προστασία του αμερικανικού εναέριου χώρου. Είναι υπεύθυνη για αναχαίτιση εξωτερικών απειλών. Τα τελευταία 10 χρόνια πριν την 11η Σεπτεμβρίου, είχε γίνει μόνο μια »αναχαίτιση» πολιτικού Learjet. Την επίμαχη ημέρα, υπήρχαν μόνο 14 αεροσκάφη σε καθήκοντα αναχαίτισης για ολόκληρες τις 49 πολιτείες των ηπειρωτικών ΗΠΑ. Ακόμη και εάν είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως, κάτι που δεν έγινε, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τους χειριστές των ραντάρ της NORAD, να ξεχωρίσουν τα ίχνη των πραγματικών απειλών, ανάμεσα σε 4.500 ίχνη αεροσκαφών που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στον αέρα.

http://www.popularmechanics.com/military/a5654/debunking-911-myths-planes/

Που είναι τα συντρίμμια του αεροσκάφους που έπληξε το Πεντάγωνο;

Οι συνομωσιολόγοι υποστηρίζουν πως οι ζημιές στο Πεντάγωνο δε προκλήθηκαν από τη πτώση του Boeing 757 των αεροπειρατών, αλλά από πύραυλο ή ελεγχόμενη έκρηξη. Στη πραγματικότητα όμως, τα συντρίμμια του αεροσκάφους βρέθηκαν στο σημείο και υπάρχουν φωτογραφίες που το αποδεικνύουν.

http://911review.com/errors/pentagon/nodebris.html

http://www.popularmechanics.com/military/a5659/debunking-911-myths-pentagon/

Που ήταν οι Εβραίοι;

Αυτή η θεωρία »έπαιξε» πολύ και στην Ελλάδα. Ο ισχυρισμός δηλαδή ότι οι Εβραίοι γνώριζαν για τις επιθέσεις με αποτέλεσμα να μην πάνε για δουλειά στου Δίδυμους Πύργους εκείνη την ημέρα. Εάν κάποιος κάνει το κόπο να αναζητήσει στο ίντερνετ τη λίστα με του 2973 νεκρούς των επιθέσεων της 9/11 και ρίξει μια ματιά στα ονόματα των θανόντων, θα διαπιστώσει κατι παράξενο: Πάρα πολλά εξ αυτών είναι εβραϊκά… Τουλάχιστον 400 Αμερικανοί εβραϊκής καταγωγής και 5 ισραηλινοί πολίτες συμπεριλαμβάνονται στα θύματα. Με άλλα λόγια το ποσοστό των Εβραίων που σκοτώθηκαν στις επιθέσεις προσεγγίζει το 8%.

http://www.911memorial.org/names-memorial-0

http://www.factchecker.gr/index.php/2018/09/11/9-11-israelis/

Κόστος

Πέρα από τις ανθρώπινες ζωές, το κόστος σε χρήμα από τις επιθέσεις στις ΗΠΑ, εκτιμάται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 3,3 τρις δολαρίων. Δηλαδή περίπου 8πλάσιο σε σχέση με το ελληνικό χρέος. Θα μπορούσε λοιπόν ο καθένας να αναρωτηθεί εάν οι Αμερικανοί θα ήταν πρόθυμοι να προκαλέσουν στον εαυτό τους τόσο μεγάλη ζημιά.

http://www.nytimes.com/interactive/2011/09/08/us/sept-11-reckoning/cost-graphic.html?_r=0

http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece

Το Popular Mechanics δημοσίευσε το 2006 μια έρευνα για τους σκοπούς της οποίας επιστράτευσε 300 εμπειρογνώμονες και οργανώσεις. Θεωρείται ίσως η καλύτερη ανεξάρτητη έρευνα για τις θεωρίες συνομωσίας πάνω στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Η έρευνα ενημερώθηκε το 2011 και κυκλοφορεί ως βιβλίο με τον τίτλο: Debunking 9/11 Myths: Why Conspiracy Theories Can’t Stand Up to the Facts. 

Ερευνήθηκαν και διαψεύστηκαν πολλοί μύθοι, σε 4 ενότητες:

1 The planes
2 Τhe World Trade Center
3 The Pentagon
4 Flight 93

Η δημοσίευση του Europhysics News αμφισβητεί την επίσημη εκδοχή της 11ης Σεπτεμβρίου

Η επιθέσεις της 9/11 έχουν αποτελέσει εφαλτήριο για δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας. Η γνωστότερη όλων, υποστηρίζει πως το χτύπημα ήταν οργανωμένο εκ των έσω. Ένα από τα δυνατότερα χαρτιά αυτής της θεωρίας, είναι η κατάρρευση του παρακείμενου των δίδυμων πύργων, 47όροφου κτηρίου WTC 7, το οποίο δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο, αλλά παρόλα αυτά, κατέρρευσε.

Μια δημοσίευση πριν ένα χρονο στο Europhysics News, ήρθε να τροφοδοτήσει εκ νέου τη θεωρία της ελεγχόμενης κατάρρευσης του WTC 7. Κάποιοι δε δίστασαν να πουν πως η μελέτη αυτή, βάζει ταφόπλακα στους ισχυρισμούς των Αμερικανών, πως η κατάρρευση ήταν αποτέλεσμα των πυρκαγιών και όχι ελεγχόμενη κατεδάφιση. Το δημοσίευμα ακολουθεί στο παρακάτω λινκ:

http://www.europhysicsnews.org/articles/epn/pdf/2016/04/epn2016474p21.pdf

Διαβάζοντας τη παραπάνω μελέτη, εκ πρώτης όψεως θα μπορούσαμε να πούμε πως τα στοιχεία που παραθέτει, είναι συγκλονιστικά. Στη προκειμένη περίπτωση όμως, μια ανάγνωση δεν είναι αρκετή.

Το περιοδικό Europhysics News που φιλοξενεί το δημοσίευμα, μας ενημερώνει στην αρχή του άρθρου τα εξής:

“ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΑΜΙΓΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ ΔΙΟΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ. ΩΣΤΟΣΟ, ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΚΗΣ ΣΥΓΚΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ, ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΠΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΟΥΝΤΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ. ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ, ΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ, ΕΜΠΙΠΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΤΟΥ“.

Ευθέως λοιπόν το περιοδικό αποστασιοποιείται από το συμπέρασμα των συντακτών.

Οι τέσσερις συντάκτες του άρθρου είναι οι Steven Jones, Robert Korol, Anthony Szamboti και Ted Walter. Όλοι τους είναι υποστηρικτές της θεωρίας πως οι επιθέσεις ήταν δουλειά εκ των έσω, επομένως τίθεται θέμα προκατάληψης. Εξυπακούεται πως τα ευρήματά τους δεν είναι πρωτογενή, δηλαδή δεν μελέτησαν τις καταρρεύσεις »on the spot», αλλά βασίστηκαν σε δεδομένα που κυκλοφορούν στη διεθνή βιβλιογραφία και στις επίσημες αναφορές των ΗΠΑ. Κάποια μάλιστα από τα δεδομένα, προέρχονται από δημοσιεύσεις των ίδιων συντακτών. Όπως και να ‘χει, η σχετική βιβλιογραφία είναι εξαιρετικά φτωχή για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα.

Σημαντικές παραλείψεις

Η μελέτη χωλαίνει σε διάφορα σημεία. Για παράδειγμα, οι συντάκτες κάνουν λόγο για συστήματα αυτόματης κατάσβεσης που υπάρχουν σε κάθε ουρανοξύστη. Επομένως, όπως ισχυρίζονται, η φωτιά θα έπρεπε να συγκρατηθεί και να μην προκαλέσει κατάρρευση. Φαίνεται όμως να αγνοούν πως η κατάρρευση του νότιου πύργου (WTC 2), κατέστρεψε τους αγωγούς νερού με αποτέλεσμα οι καταιονητήρες νερού να μην δουλέψουν ποτέ.

Ένα ακόμη παράδειγμα είναι ο ισχυρισμός πως κάποια βασικά δομικά στοιχεία ενός κτηρίου, είναι μονωμένα για να αντέχουν υψηλές θερμοκρασίες. Το ίδιο ισχύει και μεταξύ ορόφων για τον περιορισμό ενδεχόμενης πυρκαγιάς. Η πτώση των αεροσκαφών όμως, διέλυσε την οποιαδήποτε προστασία, αφήνοντας τη φωτιά ανεξέλεγκτη. Αυτό το στοιχείο, επίσης αγνοείται στη μελέτη.

http://www.skeptical-science.com/critical-thinking/scientific-proof-911-inside-job/

Η έρευνα ισχυρίζεται πως αυτή η εικόνα δείχνει ελεγχόμενες εκρήξεις και είναι τρανή απόδειξη της θεωρίας. Αυτές οι “εκρήξεις” όμως, παρατηρήθηκαν μόνο κατά τη στιγμή της κατάρρευσης και οφείλονται στην εκτόνωση του αέρα που συμπιέζεται από τους υπό κατάρρευση υπερκείμενους ορόφους.

http://www.popularmechanics.com/military/a6384/debunking-911-myths-world-trade-center/#puffs

Σχετικά με το περιοδικό

Το Europhysics News, δεν είναι ένα επιστημονικό περιοδικό. Τα άρθρα που φιλοξενεί, δεν περνάνε από το βάσανο του peer-reviewing, δηλαδή δεν ελέγχονται από άλλους επιστήμονες, πριν δημοσιευτούν. Εν ολίγοις, σχεδόν ο οποιοσδήποτε μπορεί να αρθρογραφήσει. Εδώ έρχεται και “κολλάει” το NOTE FROM THE EDITORS, που σας παραθέσαμε στην αρχή του άρθρου.

Σχετικά με τους συντάκτες

Οι τέσσερις συντάκτες του άρθρου είναι οι Steven Jones, Robert Korol, Anthony Szamboti και Ted Walter. Ο Jones ήταν καθηγητής φυσικής στο Brigham Young University, μέχρι την εποχή που άρχισε να ασχολείται ενεργά με το θέμα της 9/11. Οι ακραίες και  ανυπόστατες  θεωρίες του, τον οδήγησαν αρχικά σε υποχρεωτική άδεια μετ’ αποδοχών και στη συνέχεια στη πρόωρη συνταξιοδότηση.

Ο Robert Korol είναι ένας ακόμη συνταξιούχος ακαδημαϊκός, γνωστός υποστηρικτής των θεωριών συνωμοσίας για την 9/11.

Ο Ted Walker αυτοπαρουσιάζεται ως συγγραφέας. Δεν έχει καμία σχέση με φυσική ή οποιαδήποτε άλλη σχετική με το θέμα επιστήμη.

Ο Anthony Szamboti είναι μηχανολόγος-μηχανικός και από το 2007, βρίσκεται στο πλευρό του Jones.

Προφανώς, η αμεροληψία (βασικό συστατικό μια οποιαδήποτε έρευνας), δεν υφίσταται στη προκειμένη περίπτωση.

Επίλογος

Η έρευνα που φιλοξένησε το Europhysics News, πιθανότατα θα προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες θεωρίες συνωμοσίας, αναθερμαινοντας το ενδιαφέρον των λεγόμενων »9/11 Truthers». Τέλος, το European Scientific Journal και το European Scientific Institute, ξεκαθάρισαν πως δεν έχουν καμία σχέση με οποιαδήποτε σχετική δημοσίευση. Η απάντηση ήρθε για δημοσιεύματα που ήθελαν το ESJ να έχει δημοσιεύσει την έρευνα.

http://eujournal.org/files/journals/1/documents/Disclaimer.ESJ.pdf

The post Η 11η Σεπτεμβρίου και οι θεωρίες συνωμοσίας appeared first on Daily Athens.

Η Google άλλαξε τον κόσμο. Ο εντοπισμός πληροφοριών στο ίντερνετ μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου έχει γίνει αυτονόητος τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Μηχανές αναζήτησης υπήρχαν και πριν τον αμερικανικό κολοσσό.

Η ιδέα όμως των ιδρυτών της Λάρι Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν ήταν καινοτόμα. Ξέφυγαν από τα όρια ενός απλού διαδικτυακού καταλόγου αποτελεσμάτων και δημιούργησαν την έξυπνη μηχανή αναζήτησης.

Η πρώτη εκδοχή της μηχανής, που προγραμματίστηκε από τους δύο ιδρυτές το 1996, ονομάζονταν BackRub. Λίγο αργότερα οι Πέιτζ και Μπριν βάφτισαν την σελίδα τους Google, δανειζόμενοι τον μαθηματικό όρο Googol, που περιγράφει το 1 με 100 μηδενικά.

Για να εξαργυρώσουν μια χορηγία πάνω από 100.000 δολαρίων του συνιδρυτή της εταιρίας Sun Microsystem Αντρέας φον Μπερτολσχάιμ οι δύο ιδρυτές καταχώρησαν την νέα εταιρία στις 4 Σεπτεμβρίου του 1998.

Φιλόδοξη αποστολή της νέας μηχανής αναζήτησης ήταν η οργάνωση των πληροφοριών ολόκληρης της γης και η διασφάλιση της προσβασιμότητας σε όλους. Το «πιστεύω» της Google, το οποίο πέρασε εδώ και χρόνια στην αφάνεια, ήταν το «Don´t be evil», «Μη κάνεις τίποτα κακό».

Ο Τραμπ τα βάζει και με την Google

Βασικά πλεονεκτήματα της Google: ένας καινοτόμος αλγόριθμος αλλά και οι μικρές διαφημίσεις γύρω στα αποτελέσματα αναζήτησης, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα στον χρήστη. Χάρη σε αυτές τις διαφημίσεις η ιστοσελίδα συγκεντρώνει δισεκατομμύρια. Ενδεικτικό ότι μόνο το τελευταίο τρίμηνο ο αμερικανικός κολοσσός έκανε τζίρο 32,6 δις, από τα οποία τα 28 προέρχονταν από διαφημιστικά έσοδα.

Όλα και συχνότερα ωστόσο εκφράζονται ανησυχίες για τη μαζική συλλογή προσωπικών δεδομένων από την Google. Μήπως ο αμερικανικός γίγαντας γνωρίζει εν τέλει υπερβολικά πολλά για τους χρήστες; Μόλις πρόσφατα η εταιρία αναγκάστηκε να απολογηθεί για τους λόγους για τους οποίους τα κινητά με λογιστικό Android, που ανήκει στη Google συλλέγουν πληροφορίες για το σημείο στο οποίο βρίσκεται ο χρήστης, ακόμα κι αν εκείνος δεν το επιθυμεί. Την ίδια στιγμή η νέα λειτουργία Google Assitant χρειάζεται πολλά προσωπικά δεδομένα για να είναι σε θέση να παράσχει πλήθος υπηρεσιών στο χρήστη.

Λίγες μέρες πριν τα 20 γενέθλια η Google δέχθηκε επίθεση από τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο αμερικανός πρόεδρος ισχυρίζεται ότι σε αναζήτηση ειδήσεων για το άτομό του εντόπισε ως επί το πλείστον αρνητικά δημοσιεύματα. Και απείλησε με επιπτώσεις. Η Google απέρριψε τις κατηγορίες. Θεωρείται ωστόσο δεδομένο ότι το ζήτημα θα τεθεί αύριο από τους Ρεπουμπλικανούς στην ακροαματική διαδικασία της Γερουσίας για τους διαδικτυακούς κολοσσούς.

The post 20 χρόνια Google appeared first on Daily Athens.

Σε μία ενότητα του Planet Money, του δημόσιου ραδιοφώνου των ΗΠΑ (NPR), η Κέιτλιν Κένεϊ και ο Στηβ Χεν εξετάζουν το τι έγινε και έκανε τις γυναίκες να απομακρυνθούν από την επιστήμη των υπολογιστών.

Και αυτό που ανακαλύπτουν ρίχνει φως στο πώς τα έμφυλα στερεότυπα -και ειδικά αυτά που σχετίζονται με τα παιχνίδια των παιδιών και με το marketing- μπορούν να έχουν εκτεταμένα και απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Το αφήγημα ότι οι υπολογιστές είναι για τα αγόρια πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι πρώτοι προσωπικοί υπολογιστές ήταν κατά βάση παιχνίδια και διαφημίστηκαν σχεδόν αποκλειστικά σε αγόρια και άντρες. Η κουλτούρα των «φανατικών κομπιουτεράδων» ξεκίνησε επίσης την ίδια περίοδο και εκπομπές της τηλεόρασης, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια της εποχής επιβεβαίωναν ότι οι υπολογιστές ήταν ο τομέας των αγοριών.

Μέχρι το 1984, η πρώτη γενιά φοιτητών που θα μπορούσε να έχει υπολογιστές στο σπίτι είχε μπει στο πανεπιστήμιο. Η έρευνα της εποχής έδειξε ότι οι γονείς ήταν πολύ πιο πιθανό να αγοράσουν υπολογιστές για τα αγόρια παρά για τα κορίτσια και πολύ περισσότερα αγόρια είχαν εμπειρία στον προγραμματισμό πριν μπουν στο πανεπιστήμιο. Έτσι, πολλές νέες γυναίκες ανακάλυπταν από την πρώτη μέρα ότι ήταν ήδη σημαντικά πίσω σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους τους. Συχνά αποθαρρύνονταν από τους συμφοιτητές τους και από τους καθηγητές, με αποτέλεσμα οι ομάδες γυναικών να εγκαταλείπουν την επιστήμη των υπολογιστών.

Οι γυναίκες ήταν πολύ δραστήριες στον κλάδο και μάλιστα σημειώθηκε μεγάλη αύξηση του αριθμού τους στο διάσημα 1970-1984, πριν την εμφάνιση του οικιακού υπολογιστή και των διαφημίσεων του υπολογιστή ως «αγορίστικης» συσκευής. Το 1984 το 37% των πτυχίων στον τομέα της επιστήμης των υπολογιστών δόθηκε σε γυναίκες. Μέχρι το 2011, σύμφωνα με στοιχεία του Συλλόγου Ερευνητών Πληροφορικής (Computing Research Association) ο αριθμός αυτός έπεσε στο 12%.

Ακούστε (στα αγγλικά) την εκπομπή του NPR

The post Με αυτόν τον τρόπο «έδιωξαν» τις γυναίκες από το χώρο των υπολογιστών appeared first on Daily Athens.

Το 1980 ήταν μια εποχή που επικρατούσε μια τρέλα στην μόδα, στα ρούχα στην βιομηχανία γενικότερα, βέβαια τότε δεν ξέραμε ότι όλο αυτό το lifestyle μας οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε σκηνικά αποκάλυψης. Καθώς αν συνεχίζαμε με αυτόν τον ρυθμό το 2065 ο πλανήτης Γη θα ήταν ένας άγονος και αφιλόξενος πλανήτης.

Αλλά ευτυχώς για εμάς η NASA την δεκαετία του ‘80 ήταν στο πλευρό μας.

Καταρχήν η NASA είναι γνωστή κυρίως για τα επιτεύγματα της στην εξερεύνηση του διαστήματος αλλά δεν είναι μόνο αυτή η δουλειά της. Η NASA μελετάει και την Γη, κυρίως όσο αναφορά στην μελέτη και προστασία του περιβάλλοντος του πλανήτη και το τι μπορεί να πάει στραβά. Και το 1985 όντως κάτι πήγαινε πολύ στραβά.

Ομάδες επιστημόνων από την NASA και από το British Antarctic Survey ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική είχαν υποστεί σοβαρή ζημιά.

Το στρώμα του όζοντος βρίσκεται στην περιοχή της στρατόσφαιρας και ουσιαστικά αποτελεί το φυσικό φίλτρο του πλανήτη στην επιβλαβή υπεριώδης ακτινοβολία που προέρχεται από τον Ήλιο. Με απλά λόγια το όζον είναι το φυσικό αντηλιακό του πλανήτη.

Και τα επίπεδα του όζοντος πάνω από την Ανταρτική ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να απορροφά πολύ λιγότερη υπεριώδη ακτινοβολία από ότι θα έπρεπε. Για την ακρίβεια από τον Σεπτέμβρη μέχρι και τον Νοέμβρη του 1985, τα επίπεδα του όζοντος είχαν μειωθεί κατά 67%.

Ευτυχώς οι επιστήμονες της NASA, βρήκαν άμεσα τον υπαίτιο του προβλήματος.

Αρκετά χρόνια πριν, οι επιστήμονες είχαν κρούσει τον κώδωνα του κίνδυνου για την χρήση ενός χημικού συστατικού με την ονομασία φθοροχλωράνθρακες γνωστό και με την συντομογραφία CFC.

Το CFC χρησιμοποιούταν σε πολλά προϊόντα από spray μαλλιών μέχρι και σε ψυγεία, κυρίως γιατί δεν ήταν τοξικό στον άνθρωπο. Βέβαια οι επιστήμονες ανακάλυψαν πολύ σύντομα ότι το CFC ήταν αρκετά τοξικό για το όζον της ατμόσφαιρας.

Πιο συγκεκριμένα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν η υπεριώδης ακτινοβολία αλληλοεπιδρά με τα μόρια του CFC, ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα, άτομα χλωρίου, τα οποία είναι απίστευτα επιβλαβή με τα μόρια όζοντος. Και το χειρότερο κομμάτι ήταν ότι η επιβλαβή επίδραση του χλωρίου πολλαπλασιαζόταν με την χαμηλή θερμοκρασία. Έτσι η Ανταρκτική ήταν ιδιαίτερα ευάλωτη στο συγκεκριμένο φαινόμενο.

Έτσι αν συνεχίζαμε την αλόγιστη χρήστη CFC, δεν θα ήταν μόνο οι περιοχές με ψυχρά κλίματα που θα έπεφταν θύματα του καταστροφικού φαινομένου. Μέχρι το 2020 τα επίπεδα του όζοντος θα μειωνόντουσαν σε όλο τον πλανήτη και η τρύπα του όζοντος θα μεγάλωνε στην περιοχή της Αρκτικής. Το 2040, το στρώμα του όζοντος θα είχε μειωθεί κατά 70%. Το 2050 μετά τους πόλους, οι τροπική ζώνη του πλανήτη θα έχανε το στρώμα του όζοντος εντελώς. Και το 2065 ο πλανήτης θα ήταν καταδικασμένος, καθώς τα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας θα ήταν σε διπλάσιο επίπεδο και θα έφερνε βιβλικές καταστροφές.

Σύμφωνα με την Dr. Susan Strahan, «Αν η υπεριώδης ακτινοβολία ερχόταν αφιλτράριστη στην επιφάνεια της Γης, τότε όλοι θα παθαίναμε καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη στα μάτια μας. Αυτό δεν θα συνέβαινε μόνο στους ανθρώπους αλλά θύμα της θα έπεφτε και όλο το ζωικό βασίλειο. Επίσης η βλάστηση θα πέθαινε και γενικότερα η ζωή στον πλανήτη δεν θα ήταν δυνατή. Ίσως αυτά να θυμίζουν σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή η υπόθεση μιας ταινία καταστροφής του Hollywood αλλά ο κίνδυνος ήταν υπαρκτός»

Ευτυχώς για εμάς τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη. Και αυτό επειδή όλοι οι επιστήμονες του πλανήτη ενώθηκαν προκειμένου να μας προστατεύσουν από αυτόν τον κίνδυνο. Έτσι το 1987 υπογράφτηκε και τέθηκε σε ισχύει το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, στο οποίο υπαγορευόταν ρητά η μείωση της παραγωγής του CFC.

«Οι πολιτικοί άκουσαν την επιστημονική κοινότητα, ενημερώθηκαν από αυτήν και τελικά πήραν μια πολύ σωστή απόφαση που πραγματικά έκανε την διαφορά» μας ενημερώνει η Susan Strahan.

Το 1996 το CFC απαγορεύτηκε σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Και σήμερα, τα δορυφορικά δεδομένα της NASA μας αποκαλύπτουν ότι αργά αλλά σταθερά η τρύπα του όζοντος κλείνει. Αν συνεχίζουμε έτσι το στρώμα του όζοντος θα αποκατασταθεί μέχρι το τέλος του αιώνα.

Από ότι φαίνεται λοιπόν το 2065 δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου. Και αν έρθει σίγουρα δεν θα είναι λόγο της καταστροφής του όζοντος.

The post Όταν η NASA έσωσε τον πλανήτη appeared first on Daily Athens.

Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κωνσταντίνο Κανάρη στη Χίο (7 Ιουνίου 1822), υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά κατορθώματα της Ελληνικής Επανάστασης.

Η προετοιμασία

Μετά την καταστροφή της Χίου (30 Μαρτίου 1822), το ελληνικό ναυτικό θέλησε να πάρει εκδίκηση, προσβάλλοντας τον τουρκικό στόλο. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε μία μεγάλη αρμάδα από 64 πλοία (29 υδραϊκά υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, ο οποίος αναγνωριζόταν ως αρχιναύαρχος, 19 σπετσιώτικα υπό τους Αναστάσιο Ανδρούτσο και Ανδρέα Χατζηαναργύρου και 16 ψαριανά). Τα ελληνικά πλοία συγκεντρώθηκαν στα Ψαρά στα τέλη Απριλίου κι έψαχναν την ευκαιρία να δράσουν.

Ο χρόνος που επελέγη ήταν η μεγάλη μουσουλμανική γιορτή του ραμαζανιού, που ξεκινούσε στις 10 Μαΐου. Αρχικά, έγιναν απόπειρες επιθέσεων, αλλά απέτυχαν, όπως απέτυχε και η απόπειρα πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας στις 18 Μαΐου.

Στο μεταξύ, εκδηλώθηκε απειθαρχία των πληρωμάτων, εξαιτίας της καθυστέρησης καταβολής της μισθοδοσίας τους, αλλά και διαφωνίες μεταξύ των Υδραίων και Σπετσιωτών ναυάρχων. Οι Σπετσιώτες ναύαρχοι Ανδρούτσος και Χατζηαναργύρου έκριναν φρόνιμο να αποχωρήσουν από την κοινή προσπάθεια για να μην προκληθεί ρήξη στο ελληνικό στρατόπεδο και στις 31 Μαΐου σάλπαραν για το νησί τους.

Η πυρπόληση

Την ίδια ημέρα, οι Ψαριανοί πήραν την απόφαση να χτυπήσουν τον τουρκικό στόλο με πυρπολικά, επειδή κατέφθασαν πληροφορίες ότι ο αιγυπτιακός στόλος βρισκόταν στην Κρήτη. Την απόφαση επικρότησε ο Μιαούλης, καθώς και οι άλλοι δύο υδραίοι ναύαρχοι Λάζαρος Λαλεχός και Ιωάννης Βούλγαρης. Την επιχείρηση ανέλαβαν να εκτελέσουν δύο πυρπολικά, ένα από κάθε πλευρά.

Έτσι, την επομένη, 1η Ιουνίου, τα δύο πυρπολικά, ένα ψαριανό με κυβερνήτη τον Κωνσταντίνο Κανάρη και ένα υδραϊκό με κυβερνήτη τον Ανδρέα Πιπίνο, ξεκίνησαν προς αναζήτηση του τουρκικού στόλου. Τα δύο πυρπολικά συνόδευαν τέσσερα μπρίκια (δύο ψαριανά με πλοιάρχους τους Νικόλαο Γιαννίτση και Γεώργιο Κουτσούκο και δύο υδραϊκά με τους Ιωάννη Ζάκα και Αντώνιο Ραφαλιά), που θα αναλάμβαναν τη διάσωση των πληρωμάτων μετά την πυρπόληση.

Με αρκετές προφυλάξεις, τα δύο πυρπολικά πλησίασαν τον τουρκικό στόλο, που ναυλοχούσε στη Χίο και περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία για να δράσουν. Επέλεξαν τη νύχτα της 6ης προς 7η Ιουνίου 1822. Ήταν μία νύχτα χωρίς φεγγάρι και οι αξιωματικοί είχαν συγκεντρωθεί στη φωταγωγημένη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου για να γιορτάσουν τη λήξη του ραμαζανιού. Αν και γνώριζαν την καταστροφική δύναμη των ελληνικών πυρπολικών, δεν φαίνεται να είχαν πάρει ιδιαίτερα μέτρα προφύλαξης.

Το υδραϊκό πυρπολικό υπό τον Πιπίνο γλίστρησε αθέατο προς την υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, ένα δίκροτο με πλοίαρχο τον Μπεκίρ Μπέη. Επιχείρησε να προσκολληθεί, αλλά παρασύρθηκε από τον άνεμο και αποσπάσθηκε. Η απόπειρα του Πιπίνου απέτυχε, αλλά ο Κανάρης κατόρθωσε να προσδέσει το πυρπολικό του στην τουρκική ναυαρχίδα. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι επιδέξιοι ελιγμοί του έμπειρου πηδαλιούχου Ιωάννη Θεοφιλόπουλου.

Σχεδόν αμέσως το ξύλινο σκαρί του μεγαλοπρεπούς πλοίου λαμπάδιασε και άρχισε να καίγεται σαν πυροτέχνημα. Ο Καρά Αλής έσπευσε να εγκαταλείψει το πλοίο και επιβιβάσθηκε σε λέμβο, αλλά ένα κομμάτι από το φλεγόμενο κεντρικό κατάρτι του πλοίου τον χτύπησε στο κεφάλι και τον τραυμάτισε θανάσιμα. Οι 2.000 άνδρες που βρίσκονταν πάνω στη ναυαρχίδα χάθηκαν σχεδόν όλοι.

Οι 32 άνδρες που συγκροτούσαν τα πληρώματα των δύο πυρπολικών, εκμεταλλευόμενοι τη σύγχυση που επικράτησε, έφθασαν σώοι στα ελληνικά πλοία που τους περίμεναν στ’ ανοιχτά. Η επιστροφή τους στα Ψαρά ήταν θριαμβευτική και με τη συνοδεία του πλήθους κατευθύνθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου ανέπεμψαν ευχαριστήρια δέηση για τη σωτηρία τους.

Τα επακόλουθα

Ο Μπεκίρ Μπέης, που ανέλαβε τη διοίκηση του στόλου μετά το θάνατο του Καρα Αλή, δεν τόλμησε να επιτεθεί στα Ψαρά ή τη Σάμο, αλλά περίτρομος εγκατέλειψε τη Χίο και κατέφυγε στον Ελλήσποντο. Αντίθετα, οι Τούρκοι της Χίου, όταν έμαθαν το θλιβερό γι’ αυτούς περιστατικό, αποτελείωσαν τον αφανισμό του νησιού με την καταστροφή των Μαστιχοχωρίων.

Το κατόρθωμα του Κανάρη έδωσε κουράγιο στους επαναστατημένους Έλληνες και συγκίνησε βαθύτατα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησαν χαλκογραφίες, που παριστούσαν τον Κανάρη με τον δαυλό στο χέρι, και τα χρήματα από τις πωλήσεις τους απεστάλησαν στην Ελλάδα για την ενίσχυση του αγώνα.

Για να τιμήσει τα πληρώματα των δύο πυρπολικών, το Μινιστέριον των Ναυτικών (Υπουργείο Ναυτιλίας) πρότεινε στο Εκτελεστικόν (κυβέρνηση) να τους παρασημοφορήσει και να τους χορηγήσει εκτάσεις γης. Το Βουλευτικόν (Βουλή) ενέκρινε την πρόταση, η οποία όμως δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

The post Σαν Σήμερα: Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη appeared first on Daily Athens.

Η σειρά «The Terror» έχει πολλά κοινά στοιχεία με τη πραγματική αποστολή της οποίας ηγήθηκε ο Sir John Frankin. Το 1845, το Βρετανικό Ναυτικό του ανέθεσε να οδηγήσει τα πλοία HMS Terror και HMS Erebus στον αρκτικό κύκλο για να διασχίσει και να χαρτογραφήσει το Βορειοδυτικό Πέρασμα. Τα δυο πλοία εξοπλίστηκαν κατάλληλα για να διασχίσουν το παγωμένο ωκεανό με βοηθητικές ατμομηχανές και μεταλλικές επιστρώσεις για προστασία από τη θραύση πάγων. Ο Sir John Franklin ορίστηκε αρχηγός της αποστολής, με τον Francis Crozier ως καπετάνιο του Terror και τον James Fitzjames ως καπετάνιο του Erebus.

Στα πλοία που επανδρώθηκαν από 129 άνδρες συνολικά, φορτώθηκαν μεγάλες ποσότητες εφοδίων και τροφίμων που θα μπορούσαν να αρκέσουν για τρία χρόνια. Για παράδειγμα, αγοράστηκαν 8.000 κονσέρβες φαγητού, αλλά επειδή η διαδικασία προμήθειας δεν ήταν σωστή, το πλήρωμα θα πλήρωνε ακριβό τίμημα.

Η αποστολή απέπλευσε από το Greenhithe της Αγγλίας το πρωινό της 19ης Μαΐου 1845 με πλήρωμα 24 αξιωματικών και 110 ναυτών. Πέρασε από τις νήσους Όρκνεϊ και κατόπιν κατευθύνθηκαν προς τη Γροιλανδία όπου φορτώθηκαν περισσότερες προμήθειες. Πέντε άνδρες αποχωρούν από το πλήρωμα με το συνολικό αριθμό να φτάνει πλέον τους 129. Η τελευταία φορά που τα δυο πλοία θεάθηκαν από Ευρωπαίους, ήταν στα τέλη Ιουλίου 1845 στο κόλπο του Μπάφιν…

Το Terror και το Erebus παγιδεύτηκαν στους πάγους το Σεπτέμβριο του 1846 πλησίον της νήσου του King William και πιθανότατα δεν μπόρεσαν να αποπλεύσουν ποτέ ξανά από εκείνο το σημείο. Σύμφωνα με ένα σημείωμα που άφησαν οι Crozier και Fitzjames, ο Sir John Franklin πέθανε στις 11 Ιουνίου 1847. Μη μπορώντας να ξεκολλήσουν από τους πάγους τα πληρώματα των δυο πλοίων πέρασαν δυο εξαιρετικά κρύους χειμώνες (1846–47 και 1847–48) πάνω σε αυτά, ενώ σχεδιάστηκε μια αποστολή αριθμού ανδρών που θα αναχωρούσε τον Απρίλιο του 1848 με αποστολή την αναζήτηση βοήθειας.

Τελικά, πιθανότατα το σύνολο των πληρωμάτων εγκατέλειψε τα δυο πλοία την άνοιξη του 1848 κατευθυνόμενα νότια και κουβαλώντας με έλκηθρα ότι προμήθειες είχαν απομείνει. Ενδέχεται κάποιοι εξ αυτών να επιβίωσαν για αρκετούς μήνες, αλλά εν τέλει κάνεις δε βρέθηκε ζωντανός.

Η έκθεση σε ακραίες καιρικές συνθήκες, η πείνα και το σκορβούτο ήταν μερικές από τις αιτίες που προκάλεσαν το θάνατο των δυο πληρωμάτων. Το 1981 βρέθηκε ο τάφος τριών ανδρών και διαπιστώθηκε υψηλή συγκέντρωση μολύβδου στους ιστούς τους, που πιθανότατα οφειλόταν στη κακή ποιότητα των κονσερβών που αγοράστηκαν βιαστικά πριν ξεκινήσει η αποστολή.  Νεότερες έρευνες σε οστά νεκρών αποκάλυψαν αυτό που είχαν πρώτοι καταμαρτυρήσει ντόπιοι Εσκιμώοι όταν ρωτήθηκαν από κάποιες αρχικές ερευνητικές αποστολές, δηλαδή πως κάποιοι κατέφυγαν στο κανιβαλισμό για να επιβιώσουν.

Για 150 και πλέον χρόνια, το μυστήριο γύρω από την αποστολή του Franklin ενέπνευσε ερευνητές και επιστήμονες που κατάφεραν να σχηματίσουν το μεγαλύτερο μέρος της εικόνας για το τι πραγματικά συνέβη. Αρκετά σημεία των γεγονότων εκείνων των ημερών εξακολουθούν να παραμένουν σκοτεινά παρά το γεγονός πως τα απομεινάρια των HMS Erebus και HMS Terror ανακαλύφθηκαν το 2014.

Η ιστορία της αποστολής του Franklin ενέπνευσε τη τηλεοπτική σειρά «The Terror» που αν και ενσωματώνει στοιχεία υπερφυσικότητας, μας δίνει μια πρώτης τάξεως ιδέα της περιπέτειας που έζησαν οι 129 άνδρες των δυο πλοίων.

The post The Terror: Αυτή είναι η πραγματική ιστορία που ενέπνευσε την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά appeared first on Daily Athens.

Η ανακάλυψη χαρακτηρίζεται από τους σουηδούς ερευνητές ως «συγκλονιστική».

Τα μεταξένια μοτίβα που βρέθηκαν να κοσμούν τα συγκεκριμένα ενδύματα θεωρήθηκαν αρχικά ως συνηθισμένα της εποχής των Βίκινγκς, όμως μια επανεξέταση από την αρχαιολόγο Annika Larsson από το πανεπιστήμιο της Ουπσάλα αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για γεωμετρική κουφική γραφή, που αποτελεί τον προπομπό της αραβικής.

Τα κεντήματα βρέθηκαν ενσωματωμένα σε υφασμάτινες ζώνες και σε άλλα είδη ρουχισμού που βρίσκονταν σε δύο διαφορετικά ταφικά μνημεία, αρκετά απομακρυσμένα μεταξύ τους. Η εξέλιξη αυτή υποδηλώνει ότι τα ταφικά έθιμα των Βίκινγκς είχαν επηρεαστεί αρκετά από το Ισλάμ.

Μάλιστα, εντύπωση προκαλεί επιπρόσθετα το γεγονός ότι το πρόσωπο που είχε ταφεί με τα συγκεκριμένα ρούχα ήταν μια γυναίκα πολεμίστρια που ανήκε στους Βίκινγκς. Οι πλεκτές ζώνες περιείχαν αρχαία αραβική γραφή, δηλαδή κουφικούς χαρακτήρες, στο οποίο υπάρχουν αναφορές τόσο του Αλλάχ, όσο και του βασιλιά Αλί, ξαδέρφου του προφήτη Μοχάμεντ. Αντίστοιχες τέτοιες επιγραφές βρέθηκαν σε μωσαϊκά ταφικών μνημείων στην κεντρική Ασία, κατά την εποχή των Βίκινγκς.

Όπως αναφέρει η Λάρσον, «μια εντυπωσιακή λεπτομέρεια είναι ότι η λέξη “Αλλάχ” είναι γραμμένη σε κατοπτρική γραφή». Όπως είναι γνωστό η αραβική γραφή διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά. Η ανάποδη γραφή «ίσως ήταν μια προσπάθεια να γράψουν τις προσευχές έτσι ώστε να μπορούν να διαβαστούν από τα αριστερά προς τα δεξιά», συμπληρώνει η καθηγήτρια.

«Είναι συγκλονιστική η σκέψη ότι οι ζώνες, αλλά και τα ρούχα είχαν δημιουργηθεί τοσα χιλιόμετρα δυτικά της ισλαμικής μητρόπολης. Πιθανότατα, τα ταφικά ρούχα των Βίκινγκς είχαν επηρεαστεί από την ισλαμική παράδοση, και από την ιδέα μιας αιώνιας ζωής στον παράδεισο μετά τον φυσικό θάνατο», εξηγεί η ίδια.

Άλλωστε, η καθηγήτρια Λάρσον συνδέει την ανακάλυψή της με το γεγονός ότι «στο Κοράνι αναφέρεται ότι οι κάτοικοι του παραδείσου θα φοράνε μεταξένια ενδύματα. Αυτό σε συνδυασμό με τις επιγραφές που βρέθηκαν ίσως εξηγούν την ευρεία εξάπλωση του μεταξιού στα τάφους της εποχής των Βίκινγκς. Τα ευρήματα είναι εξίσου συχνά σε ανδρικούς και σε γυναικείους τάφους».

Σύμφωνα με ανακοίνωση του πανεπιστημίου, οι προηγούμενες έρευνες της κ. Λάρσον έχουν αποκαλύψει την εκτεταμένη χρήση του μεταξιού στη Σκανδιναβία.

The post Ήταν μουσουλμάνοι οι Βίκινγκς; appeared first on Daily Athens.

Οι λευκοί αφάνιζαν ολόκληρα χωριά ινδιάνων. Δολοφονούσαν και βίαζαν αδιάκριτα, γυναίκες, παιδιά, ενώ και για τους άνδρες δεν επεφύλασσαν καλύτερη τύχη.

Οι ινδιάνοι απαντούσαν και εκείνοι, όπως μπορούσαν. Δεν είχαν σύγχρονα όπλα και με τα μαχαίρα, και τα βέλη, οι φθορές που προκαλούσαν ήταν μηδαμινές σε σχέση με τους λευκούς. Τα θύματα τους όμως μαρτυρούσαν και εκείνα. Τα έσφαζαν, τα έγδερναν, τους έπαιρναν το σκαλπ. Δηλαδή με το μαχαίρι αφαιρούσαν όσο το θύμα ήταν εν ζωή, το δέρμα μαζί με τις τρίχες από το κρανίο. Όποιοι κατάφερναν να μην πεθάνουν από τους πόνους, πέθαιναν από μολύνσεις.

Υπήρχαν όμως περιοχές στις αχανέστατες ΗΠΑ, που οι λευκοί δεν μπορούσαν να διασχίσουν. Κινδύνευαν. Η οικογένεια McGee, ξεκίνησε ένα τέτοιο ταξίδι. Πατέρας, μητέρα παιδιά, ανάμεσα τους και ο 13χρονος τότε Robert.

Πήγαιναν με το τρένο, από τη Santa Fe στο Νέο Μεξικό. Κάποια στιγμή, στη μέση της ερήμου,  το τρένο σταμάτησε, επειδή ένας κορμός δέντρου, είχε πέσει επάνω στις ράγες. Σε κλάσματα δευτερολέπτου, οι ιαχές των ινδιάνων της φυλής Σιου, γέμισαν την ατμόσφαιρα.

Το τρένο περικυκλώθηκε και σε λίγη ώρα ξεκίνησε μια φονική μάχη. Μέσα από τα βαγόνια οι επιβάτες πυροβολούσαν, έξω οι ινδιάνοι πολιορκούσαν. Σε λίγη ώρα η πλάστιγγα έγειρε υπέρ των Σιου. Κατάφεραν να μπουν σε ένα βαγόνι και να καταλάβουν ολόκληρο το τρένο.

Ο αρχηγός τους, η «μικρή χελώνα», δεν πήρε αιχμαλώτους. Ένα μήνα πριν οι λευκοί είχαν δολοφονήσει τη γυναίκα του, αφού πρώτα την είχαν βιάσει ομαδικά, μαζί με τις 2 κόρες και τον γιο του.

Ο Robert είδε τους γονείς του και τα αδέρφια του να σφάζονται σαν τα αρνιά, μέσα στο βαγόνι. Οι ινδιάνοι στη συνέχεια τον έπιασαν και με ένα ακονισμένο μαχαίρι του πήραν το σκαλπ. «Το μόνο που θυμάμαι» θα πει χρόνια αργότερα, «είναι ότι ούρλιαζα. Άκουγα τα ίδια μου τα ουρλιαχτά και ήταν σαν να μην είμαι εγώ. Κάποια στιγμή μου τράβηξαν τα μαλλιά, το δέρμα τεντώθηκε και άρχισαν να μου παίρνουν το σκαλπ. Σε λίγο λιποθύμησα. Με παράτησαν έτσι, ανάμεσα σε δεκάδες πτώματα. Νόμιζαν ότι είχα πεθάνει.»

Τον ημιθανή Robert, βρήκε ένα απόσπασμα του ιππικού, ώρες μετά. Τον μετάφερε στο οχυρό Larn, όπου και οι γιατροί επιχείρησαν να τον σώσουν. Τα κατάφεραν. Χρειάστηκαν 2 χρόνια για να αναρρώσει πλήρως. Όμως ο Robert, είχε χάσει και θα είχε χάσει για πάντα, ένα τεράστιο κομμάτι από το τριχωτό της κεφαλής του. Το 1890, ο Robert αποκάλυψε την οδυνηρή του ιστορία σε μια τοπική εφημερίδα.

The post Η ιστορία του ανθρώπου που του πήραν το σκαλπ και επέζησε appeared first on Daily Athens.