Οι νέες μετρήσεις, που μεταφράζονται σε ξηρασίες, συνώνυμες λιμών, καταστροφικές πυρκαγιές και ενισχυμένους τυφώνες, επιβεβαιώνουν τις προειδοποιήσεις επιστημόνων, ενόψει της 28ης διάσκεψης των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (COP28) στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (30ή Νοεμβρίου-12η Δεκεμβρίου).

«Μπορούμε να πούμε με σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα ότι το 2023 θα είναι το θερμότερο έτος στα χρονικά» και «η αίσθηση του επείγοντος για τη λήψη φιλόδοξων μέτρων για το κλίμα καθώς πλησιάζει η COP28 δεν ήταν ποτέ τόσο ισχυρή», υπογράμμισε η Σαμάνθα Μπέρτζες, υποδιευθύντρια της υπηρεσίας κλιματικής αλλαγής Κοπέρνικος (C3S), σύμφωνα με το δελτίο Τύπου που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τον τρόπο που πίνουμε καφέ

Τον περασμένο μήνα, με τη μέση θερμοκρασία να φθάνει τους 15,38° Κελσίου στην επιφάνεια της υφηλίου, ξεπεράστηκε το προηγούμενο μηνιαίο ρεκόρ (Οκτώβριος του 2019) κατά 0,4° Κελσίου, σύμφωνα με την υπηρεσία Κοπέρνικος. Η ανωμαλία είναι «εκπληκτική» και η δεύτερη υψηλότερη που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, πίσω μόνο από αυτήν του φετινού Σεπτεμβρίου.

Η μέση θερμοκρασία του Οκτωβρίου ήταν κατά «1,7° Κελσίου πιο θερμή από οποιονδήποτε Οκτώβριο την περίοδο 1850-1900», δηλαδή την προβιομηχανική περίοδο αναφοράς, προτού αρχίσει το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου, συμπληρώνει το παρατηρητήριο.

Από τον Ιανουάριο, η μέση θερμοκρασία είναι η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ τους πρώτους δέκα μήνες οποιασδήποτε χρονιάς και κατά 1,43° Κελσίου ανώτερη από αυτές της περιόδου 1850-1900.

Περισσότερο παρά ποτέ, το 2023 πλησιάζει το εμβληματικό όριο (+1,5° Κελσίου) της συμφωνίας του Παρισιού. Η COP28 αναμένεται να κάνει έναν πρώτο απολογισμό της προσπάθειας εφαρμογής της και –ει δυνατόν– να προχωρήσει στη λήψη των πρώτων διορθωτικών μέτρων.

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός υπολόγιζε την άνοιξη ότι το όριο αυτό θα ξεπεραστεί για δώδεκα συναπτούς μήνες για πρώτη φορά τα επόμενα πέντε χρόνια.

Ωστόσο, η αύξηση της θερμοκρασίας πρέπει να καταγράφεται για χρόνια προκειμένου να εξαχθεί το συμπέρασμα πως ξεπεράστηκε το όριο της κλιματικής αλλαγής. Η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (GIEC) θεωρεί ότι η πιθανότητα να συμβεί αυτό τα χρόνια μεταξύ του 2030 και του 2035 βρίσκεται περί το 50%, λαμβανομένου υπόψη του ρυθμού εκπομπών των αερίων.

Πηγή: Gazzettaplus.gr

The post Ο Οκτώβριος του 2023 ήταν ο θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη appeared first on Daily Athens.

Είναι δυνατόν μια πολυεθνική να μηνύει ένα κράτος; Είναι – και η Ιταλία αποτελεί μία μόνο περίπτωση. Η αμερικανική πετρελαϊκή Ascent μήνυσε για 118 εκατ. δολ. τη Σλοβενία επειδή είχε περάσει νομοθεσία που έθετε ως προϋπόθεση να γίνεται μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τις γεωτρήσεις υψηλής πίεσης πετρελαίου και φυσικού αερίου (fracking).

Επιπλέον, η καναδική TC Energy, η εταιρεία πίσω από τον αμφιλεγόμενο αγωγό Keystone XL, μήνυσε την αμερικανική κυβέρνηση διεκδικώντας 15 δισ. δολ. όταν ο πρόεδρος Μπάιντεν ακύρωσε τον αγωγό στο πλαίσιο της πολιτικής εναντίον της κλιματικής αλλαγής.

Οι γερμανικές πετρελαϊκές RWE και Uniper έχουν μηνύσει την ολλανδική κυβέρνηση για 1,6 και 1,06 δισ. δολ. αντίστοιχα μετά την απόφαση της τελευταίας να κλείσει σταδιακά όλα τα εργοστάσια που λειτουργούν με άνθρακα μέχρι το 2030.

Μόνο οι παραπάνω μηνύσεις (υπάρχουν κι άλλες) αντιστοιχούν συνολικά σε διεκδικήσεις 18 δισ. δολ., δηλαδή το 25% της συνολικής χρηματοδότησης που παρέχεται από τις ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ.

Μια συνθήκη βγαλμένη απ’ τη ναφθαλίνη κι ένας σκοτεινός μηχανισμός

Που βασίζονται όμως οι πολυεθνικές γι’ αυτές τις μηνύσεις; Κυρίως στη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας (Energy Charter Treaty / ECT), την οποία έχει υπογράψει και η Ελλάδα. Αυτή περιέχει όρους ενός μηχανισμού διεθνούς διαιτησίας που ονομάζεται Διαιτησία Διαφορών Επενδυτή-Κράτους (Investor-State Dispute Settlement / ISDS). Οι υποθέσεις δεν εκδικάζονται σε κανονικό δικαστήριο, αλλά στο Διεθνές Κέντρο για τη Διευθέτηση Διαφωνιών περί Επενδύσεων (International Centre for the Settlement of Investment Disputes) της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Η Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας δημιουργήθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το 1994, με στόχο να προστατεύσει τους ξένους επενδυτές καθώς άνοιγαν νέες ενεργειακές αγορές. Με απλά λόγια, η συνθήκη στόχευε να προστατεύσει τις εταιρείες ορυκτών καυσίμων της Δύσης από το «πολιτικό ρίσκο» να επενδύσουν σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Κομβική λεπτομέρεια: Η συγκεκριμένη Συνθήκη είναι μία και τις περίπου 3.000 εμπορικές συμφωνίες (οι μισές περιλαμβάνουν κράτη της ΕΕ) που εμπεριέχουν στους όρους τον μηχανισμό ISDS. Ο ISDS επινοήθηκε τη δεκαετία του ’50 από τον Γερμανό τραπεζίτη και διευθυντή επιχειρήσεων (της Shell περιλαμβανομένης) Hermann Abs και τον πολιτικό και επικεφαλής σύμβουλο του πετρελαϊκού γίγαντα Royal Dutch Shell, Hartley Shawcross. Στην πραγματικότητα η ιδέα ήταν να προστατευτούν οι ξένες επενδύσεις σε χώρες που ανεξαρτητοποιούνταν/αποαποικιοποιούνταν, και να εμποδίσουν τις ντόπιες κυβερνήσεις να πάρουν πίσω τον έλεγχο των φυσικών τους πόρων. Στην πορεία, το ISDS περιλήφθηκε σε χιλιάδες επενδυτικές συμφωνίες παγκοσμίως.

The post Πετρελαϊκοί κολοσσοί μηνύουν κράτη που ψηφίζουν νομοθεσία για το κλίμα appeared first on Daily Athens.

Ωστόσο, η προσωρινή υπέρβαση αυτού του ορίου για έναν χρόνο δεν είναι συνώνυμη με τη διαρκή υπέρβασή του, τουλάχιστον με την έννοια που ενεγράφη στη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα.

Η συμφωνία του 2015 είχε σκοπό να συγκρατηθεί η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά μέσον όρο ετησίως κάτω από το επίπεδο των 2° Κελσίου σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και, ει δυνατόν, κάτω από τον 1,5° Κελσίου.

Σύμφωνα με νεότερο ενημερωτικό δελτίο για το κλίμα, που δίνει στη δημοσιότητα σήμερα ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ) των Ηνωμένων Εθνών, η πιθανότητα να ξεπεραστεί προσωρινά το όριο του 1,5° Κελσίου δεν έχει πάψει να αυξάνεται από το 2015, έτος κατά το οποίο ο κίνδυνος αυτός βρισκόταν σχεδόν στο μηδέν.

Τα χρόνια από το 2017 ως το 2021, η πιθανότητα αυτή βρισκόταν στο 10%. Όμως πέρασε πλέον «σχεδόν στο 50% για την περίοδο 2022-2026», υπογραμμίζει ο ΠΜΟ. Ωστόσο, θεωρεί μάλλον μικρή την πιθανότητα (10%) ο πενταετής μέσος όρος να ξεπεράσει επίσης το όριο του 1,5° Κελσίου.

«Αυτή η μελέτη δείχνει, με μεγάλη επιστημονική αξιοπιστία, ότι πλησιάζουμε αισθητά στη στιγμή που θα φθάσουμε προσωρινά στο κατώτερο όριο της Συμφωνίας του Παρισιού. Ο αριθμός αυτός (…) δεν επελέγη τυχαία. Σηματοδοτεί το σημείο πέρα από το οποίο οι συνέπειες στο κλίμα θα είναι ολοένα πιο βλαπτικές για τους πληθυσμούς και για ολόκληρο τον πλανήτη», εξήγησε ο Γενικός Γραμματέας του ΠΜΟ, ο Πέτερι Τάλας.

«Όσο συνεχίζουμε τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι θερμοκρασίες θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Παράλληλα, οι ωκεανοί μας θα συνεχίσουν να θερμαίνονται και να γίνονται τοξικοί, οι πάγοι στη θάλασσα και τα παγόβουνα θα συνεχίσουν να καταρρέουν, το επίπεδο της θάλασσας θα συνεχίσει να αυξάνεται και οι ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες θα συνεχίσουν να εντείνονται», προειδοποιεί.

Υπογραμμίζει ακόμη ιδιαίτερα την αύξηση της θερμοκρασίας στην Αρκτική, όπου οι συνθήκες έχουν αντίκτυπο σε όλο τον πλανήτη.

Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο που περιλαμβάνει ετήσιες και δεκαετείς προβλέψεις για το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα από τη μετεωρολογική υπηρεσία της Βρετανίας (Met Office), το κυριότερο κέντρο του ΠΜΟ για τις εκτιμήσεις του είδους, υπάρχει πολύ υψηλή πιθανότητα (93%) κάποιο από τα χρόνια μεταξύ του 2022 και του 2026 να είναι το πιο θερμό που έχει καταγραφεί στην ιστορία.

Το ρεκόρ διατηρεί για την ώρα το 2016, που σημαδεύτηκε από ισχυρό Ελ Νίνιο, φαινόμενο των ωκεανών που οδηγεί σε αύξηση των θερμοκρασιών.

Υπάρχει πιθανότητα που επίσης φθάνει το 93% ο μέσος όρος θερμοκρασίας την περίοδο 2022-2026 να είναι υψηλότερος από αυτόν της περασμένης πενταετίας (2017-2021).

Το 2021, η παγκόσμια θερμοκρασία κατά μέσον όρο ξεπέρασε κατά 1,11° Κελσίου την προβιομηχανική θερμοκρασία αναφοράς, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΠΜΟ για το παγκόσμιο κλίμα. Η οριστική εκδοχή της έκθεσης θα δημοσιοποιηθεί τη 18η Μαΐου.

Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, τα φαινόμενα Λα Νίνια στις αρχές και στα τέλη του 2021 οδήγησαν μεν σε μείωση των παγκόσμιων θερμοκρασιών, αλλά αυτό «δεν είναι παρά προσωρινό» και δεν αντιστρέφει «την τάση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη μακροπρόθεσμα». Η εμφάνιση ενός φαινομένου Ελ Νίνιο θα οδηγούσε αμέσως σε αύξηση των θερμοκρασιών.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

The post ΟΗΕ: 50% πιθανότητες η θερμοκρασία του πλανήτη να υπερβεί τον 1,5° Κελσίου εντός 5ετίας appeared first on Daily Athens.

Ζούμε εν μέσω μιας καμπής στην ιστορία.

Τι θα συμβεί στον κόσμο μετά τον κορονοϊό; Αν και είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ένα πράγμα είναι σαφές: Θα είναι ένα μακρύ παιχνίδι και βρισκόμαστε επί του παρόντος σε μια διαδικασία εγκαθίδρυσης της «νέας κανονικότητας». Τα εμβόλια ήρθαν και παρήλθαν και πλέον όλοι μιλούν για το πώς θα μάθουμε να ζούμε σε μία υβριδική κατάσταση σε παραλληλία με τον ιό.

Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να βρισκόμαστε στη μέση μιας μετάβασης σε μια κοινωνία όπου σχεδόν όλη η ζωή (θα) συμβαίνει διαδικτυακά. Τα ψώνια, οι συναντήσεις, η ψυχαγωγία, η κοινωνικοποίηση, η εργασία, ακόμη και τα ραντεβού, όλα θα επηρεαστούν.

Προς το τέλος του 2021 μία μελέτη του ΟΟΣΑ γέμισε με μια κάποια αισιοδοξία το ελληνικό κυβερνητικό επιτελείο, το οποίο έσπευσε να κάνει προβλέψεις για τεράστια μείωση του ελληνικού χρέους μέχρι το 2060. Μπήκαμε και εμείς στον πειρασμό λοιπόν να γίνουμε λίγο Νοστράδαμοι και να σκιαγραφήσουμε για το πώς θα είναι η ζωή μας σε 38 χρόνια από τώρα και αν στην τελική έχει νόημα να ανησυχούμε για τη μείωση του χρέους

Ο Νεύτωνας τα είδε πολύ μαύρα τα πράγματα

Ο Ισαάκ Νεύτων ήταν ένας θρυλικός επιστήμονας, γνωστός κυρίως για την καθιέρωση των νόμων της βαρύτητας. Αλλά στον ελεύθερο χρόνο του, ασχολιόταν με πειράματα αντάξια του Βόλντεμορτ. Όπως ο κακός του «Χάρι Πότερ», ο Νεύτωνας αναζητούσε ενεργά τη φιλοσοφική λίθο, ένα μυστικιστικό εργαλείο που επιτρέπει στους κοινούς θνητούς να μετατρέψουν οποιοδήποτε αντικείμενο σε ασήμι ή χρυσό και έχει τη δύναμη να χαρίζει αιώνια ζωή.

Στο βιβλίο, «Isaac Newton: The Asshole Who Reinvented The Universe», ο συγγραφέας Florian Freistetter περιγράφει τον Νεύτωνα ως μια απερίσκεπτη ιδιοφυΐα χωρίς κοινωνικές δεξιότητες και με σκληρή συμπεριφορά, ο οποίος, παρά την επιστημονική του οξυδέρκεια, ήταν επίσης αφοσιωμένος στην αλχημεία.

Κατάφερε να επιζήσει από πολλά και επικίνδυνα πειράματα, πολλά από τα οποία τα διεξήγαγε στον εαυτό του. Εν τω μεταξύ, ο Νεύτωνας εντρύφησε βαθύτερα στην αλχημεία, επιλέγοντας το ψευδώνυμο Jehovah Sanctus Unus – ή «άγιος θεός» – για να το χρησιμοποιεί μεταξύ των συναδέλφων του που ασκούσαν την αλχημεία. Τόλμησε μάλιστα να προβλέψει πότε θα μπορούσε να έρθει το τέλος του κόσμου.

Βασιζόμενος σε εκτεταμένες μελέτες βιβλικών κειμένων, υπολόγισε ότι ο κόσμος θα «μηδένιζε» το 2060, όταν «η Βασιλεία του Θεού» θα επικρατούσε στη Γη, γράφει ο Freistetter. Εν τω μεταξύ, ο Νεύτωνας κατακεραύνωσε άλλους προφήτες της καταστροφής που προέβλεπαν μια πιο άμεση αποκάλυψη. «Μπορεί να τελειώσει αργότερα, αλλά δεν βλέπω κανένα λόγο να τελειώσει νωρίτερα», διακήρυξε με θάρρος ο Νεύτων.

«Ο Νεύτωνας αφιέρωσε πολύ χρόνο στη μελέτη θρησκευτικών κειμένων και προσπάθησε να δημιουργήσει μια χρονολογία παρελθόντων γεγονότων για να ταξινομήσει και να βάλει σε … τάξη όλες αυτές τις ιστορίες», λέει ο Freistetter. «Ήταν πεπεισμένος ότι τα μελλοντικά γεγονότα ήταν ήδη προκαθορισμένα από τον θεό. Από τη Βίβλο, ο Νεύτωνας εξήγαγε κάποιες “προφητικές” χρονικές περιόδους. Γι’ αυτόν, το 2060 [θα ήταν] μια νέα αρχή- ίσως συνοδευόταν από πόλεμο και καταστροφές, αλλά τελικά θα ήταν η αρχή μιας νέας θεϊκής εποχής».

Για να ηρεμήσουμε ωστόσο δεν υπάρχει καμία επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη που να υποδεικνύει ότι όντως ο πλανήτης θα κάνει reset το 2060.

Πόσοι θα ζούμε πάνω στον πλανήτη

Το 2022 είμαστε 7,95 δισεκατομμύρια ζωντανοί άνθρωποι πάνω στη Γη. Μαζί με αυτούς που έχουν πεθάνει, περίπου 117 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν γεννηθεί από την αυγή της σύγχρονης ανθρωπότητας.Αυτό σημαίνει ότι όσοι από εμάς ζούμε τώρα αντιπροσωπεύουν περίπου το 6,8% όλων των ανθρώπων που έζησαν ποτέ.

Είμαστε θηλαστικά. Ένας τρόπος για να σκεφτούμε πόσο καιρό μπορεί να επιβιώσουμε είναι να αναρωτηθούμε πόσο καιρό επιβιώνουν άλλα θηλαστικά. Αποδεικνύεται ότι η διάρκεια ζωής ενός τυπικού είδους θηλαστικών είναι περίπου 1 εκατομμύριο χρόνια. Ας σκεφτούμε ένα μέλλον στο οποίο η ανθρωπότητα θα υπάρχει για 1 εκατομμύριο χρόνια: 200.000 χρόνια είναι ήδη πίσω μας, οπότε θα υπάρχουν ακόμη 800.000 χρόνια μπροστά μας.

Ας σκεφτούμε ένα σενάριο στο οποίο ο πληθυσμός θα σταθεροποιηθεί στα 11 δισεκατομμύρια άτομα (με βάση τις προβλέψεις του ΟΗΕ για το τέλος του αιώνα) και στο οποίο η μέση διάρκεια ζωής θα αυξηθεί στα 88 έτη. Σε ένα τέτοιο μέλλον, θα υπήρχαν 100 τρισεκατομμύρια άνθρωποι στη ζωή για τα επόμενα 800.000 χρόνια.

Όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, ο μέσος όρος ζωής θα είναι στα 100 χρόνια. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Μίλερ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν λέει: «Θα είμαστε σε θέση να κάνουμε το ίδιο και για τους ανθρώπους. Έτσι με τακτικές ενέσεις, οι αιωνόβιοι θα είναι τόσο δυνατοί όσο σημερινοί 60χρονοι.

Παράλληλα, θα μειωθούν οι γεννήσεις. Έρευνες δείχνουν ότι το 2060 στις ανεπτυγμένες, τουλάχιστον, χώρες όπου ακόμα συγκαταλεγόμαστε, οι άνθρωποι άνω των 85 ετών θα ισοφαρίσουν αριθμητικά τα βρέφη κάτω των 5, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για το δημογραφικό, το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό κ.λπ. Η Ιαπωνία αναμένεται να είναι η πρωταθλήτρια των γηραιών όπου το 40% του πληθυσμού θα έχει τότε βγει στη σύνταξη.

Τι θα τρώμε

Όπως είναι κατανοητό από τα παραπάνω νούμερα το επισιτιστικό της ανθρωπότητας είναι βασικό κομμάτι της επιβίωσης του είδους. Σε γενικές γραμμές, το μέλλον θα είναι γευστικό, αν μη τι άλλο για τον λόγο ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα ζητούν φαγητό με γεύση και διατροφή και φαγητό με ιστορία. Και θα βασίζεται στα φρούτα και τα λαχανικά.

Δεν υπάρχει επιστροφή στο φαγητό με το οποίο μεγαλώσαμε τη δεκαετία του 1970 και του 1980, το οποίο αφορούσε τα υπερβολικά επεξεργασμένα και συσκευασμένα τρόφιμα. Πιο συγκεκριμένα, το μέλλον πρόκειται να φέρει τους φυτικούς παραγωγούς στη συζήτηση. Έχουμε συντονιστεί περισσότερο με το πού και πώς καλλιεργείται το φαγητό μας, αλλά έχουμε κλείσει τα μάτια στην πηγή όλων αυτών: τους σπόρους. Οι φυτωριούχοι, οι άνθρωποι που δημιουργούν νέες ποικιλίες φρούτων, λαχανικών και δημητριακών, είναι οι πραγματικοί αρχιτέκτονες του διατροφικού μας συστήματος.

Δυστυχώς, μεγάλο μέρος της δουλειάς τους υπαγορεύεται από μια χούφτα αγροτικών κολοσσών που ελέγχουν τη βιομηχανία σπόρων. Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή για την απόδοση και την ομοιομορφία είναι πάνω απ’ όλα – ένας σπόρος που φυτεύεται στη Νέα Υόρκη αναμένεται να έχει την ίδια απόδοση με αυτόν που φυτεύεται στο Μεξικό ή ακόμη και στην Κίνα. Στο μέλλον, θα αναπαράγουμε φρούτα και λαχανικά που ταιριάζουν καλύτερα στην τοπική τους οικολογία, που προσαρμόζονται καλύτερα στα συστήματα βιολογικής γεωργίας και φυσικά που έχουν καλύτερη γεύση.

Επίσης η κατανάλωση κρέατος αναμένεται να έχει μειωθεί ή απλά θα αλλάξει σε μία «υβριδική μορφή».

Πώς θα βγάζουμε τα προς το ζην

Ο αριθμός των συνδεδεμένων συσκευών κατ’ άτομο θα έχει φτάσει τις 31. Ο αριθμός των συσκευών που συνδέονται με το Διαδίκτυο θα ξεπεράσει τα 313 τρις. Τέλος, το 96% των ανθρώπων στη Γη, θα έχει δικό του μέσο μεταφοράς. Αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά, οι πλουσιότεροι θα συνεχίσουν να είναι πλουσιότεροι και οι φτωχοί, φτωχότεροι ενώ οι μεταναστευτικές ροές εξαιτίας ανέχειας, πολεμικών συγκρούσεων ή περιβαλλοντικών καταστροφών θα είναι τόσο αυξημένες που κανένας δεν θα μπορεί να τις ελέγξει.

Βρισκόμαστε στο έτος 2060. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας είναι αυτοματοποιημένες και οι νέες θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν. Επειδή πολλοί άνθρωποι είναι πλέον άνεργοι και δεν μπορούν να βρουν δουλειά λόγω της αυτοματοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης, το καθολικό βασικό εισόδημα (UBI) αναπόφευκτα εισάγεται ως μέτρο για την υποστήριξη των βασικών αναγκών.

Η κρίση της κλιματικής αλλαγής και ο φόβος για μελλοντικές πανδημίες ιών κλειδώνει μόνιμα τους ανθρώπους στα σπίτια τους. Έτσι, αποσύρονται στον διαδικτυακό κόσμο για να παραμείνουν λογικοί και αποξενώνονται ακόμη περισσότερο από τον φυσικό κόσμο.

Η «Google», με τη σειρά της, αρχίζει να πληρώνει τους χρήστες της για τη δημιουργία περιεχομένου. Ακόμα και σήμερα, το να παίρνετε μετρητά για τα δεδομένα και το περιεχόμενό σας είναι κάτι που ήδη συζητείται. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι δικαίως γίνονται όλο και πιο τσιγκούνηδες όσον αφορά την ιδιωτική τους ζωή (χάρη στο σκάνδαλο της Cambridge Analytica), το μακροπρόθεσμο μέλλον για τον παραδοσιακό πωλητή δεδομένων μοιάζει ζοφερό.

Τα δεδομένα, το Metaverse και τα εικονικά χρήματα ενδέχεται να έχουν υπερισχύσει τον παραδοσιακών τρόπων εξεύρεσης εισοδήματος. Όλα αυτά βέβαια πρέπει να λογιστούν υπό το πρίσμα ότι η κλιματική κρίση θα έχει επηρεάσει την παγκόσμια θερμοκρασία και έτσι το 2060 θα έχει ανέβει κατά 4 βαθμούς. Οι συνέπειες για την παραγωγή σε μεγάλο μέρος του πλανήτη θα είναι καταστροφικές, συν ότι αρκετά νησιά και παραθαλάσσιες περιοχές θα κινδυνεύουν να βυθιστούν εντελώς εξαιτίας της ανόδου της στάθμης των υδάτων έως και τρία μέτρα.

Εξωγήινη ζωή και εποικισμός άλλων πλανητών

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες μία κούρσας για την εξερεύνηση του διαστήματος η οποία τρέχει με σπασμένα φρένα. Κάθε ένας πλούσιος αυτού του πλανήτη χρησιμοποιεί και έναν πύραυλο για να κάνει μία βόλτα σε τροχιά γύρω από τη Γη. Για πολλούς επιστήμονες αυτή είναι μία τροχιοδεικτική εικόνα από το μέλλον

Θα διαθέτουμε κβαντικούς υπολογιστές με απεριόριστη μνήμη και δυνατότητες, ενώ η επικοινωνία μαζί τους θα είναι διαδραστική. Τα ολογράμματα θα είναι κοινός τόπος, τα περισσότερα γκάτζετ θα είναι μικρότερα – σχεδόν αόρατα – και περιεκτικότερα, το σπίτι θα είναι το νέο γραφείο.

PC, τάμπλετς ή smartphones πολύ πιθανό να μην είναι απαραίτητα μιας και φέρουμε πάνω μας, μέσα μας ή κάπου στα «έξυπνα» ρούχα μας τις νέες συσκευές. Θα καθοδηγούμε τους υπολογιστές με τη σκέψη μας, θα έχουμε ίσως καταφέρει μέσω αυτών να επικοινωνήσουμε και με τα ζώα.

Επειδή ωστόσο τα νούμερα για το πόσοι θα κατοικούμε πάνω στον πλανήτη το 2060 δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα πολλοί επιστήμονες κάνουν λόγο για τον περίφημο εποικισμό του πλανήτη Άρη. Η αποίκιση στον Άρη που ξεκίνησαν δειλά δειλά στα τέλη της δεκαετίας του 2020 θα μετρά ήδη κάπου τρεις δεκαετίες μιας πολύ δύσκολης εξωγήινης ζωής. Αν βέβαια υποθέσουμε ότι η πρώτη απόπειρα στέφθηκε με επιτυχία.

Ορισμένοι επιστήμονες πάντως προβλέπουν ότι η μεγαλύτερη ανακάλυψη στα επόμενα 50 χρόνια θα είναι η ανακάλυψη εξωγήινων όντων. Ο Δρ Chris McKay της NASA λέει: «Μπορεί να βρούμε αποδείξεις εξωγήινης ζωής που έχει παγώσει στην αρχαία μόνιμη παγωνιά στον Άρη. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι το σημερινό ενδιαφέρον για τις διαστημικές αποστολές σε αυτόν τον πλανήτη σημαίνει ότι υπάρχουν όλες οι πιθανότητες να γίνει κάτι τέτοιο πραγματικότητα. Ο Δρ McKay πιστεύει επίσης ότι τα στοιχεία εξωγήινης ζωής μπορεί να βρεθούν ακόμη και εδώ στη Γη.

The post Πώς θα είναι ο πλανήτης μας το 2060; Ο Νεύτωνας λέει «κατεστραμμένος» appeared first on Daily Athens.

Ο στόχος της συμφωνίας που υπογράφηκε το 2015 ήταν να κρατήσει τη μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους 1,5°C από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Οι τολμηρές δράσεις στις οποίες έπρεπε να προχωρήσουν οι χώρες δεν ήρθαν ποτέ. Σύμφωνα με την ανάλυση, πέρα από την Γκάμπια, μόνο επτά χώρες έχουν κάνει βήματα που να μπορούν να θεωρηθούν ότι πλησιάζουν τον στόχο της συμφωνίας των Παρισίων: η Κόστα Ρίκα, η Αιθιοπία, η Κένυα, το Μαρόκο, το Νεπάλ, η Νιγηρία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ειδικότερα για το Ηνωμένο Βασίλειο, οι αναλυτές λένε ότι παρά το γεγονός ότι οι δεσμεύσεις του είναι σε ευθυγράμμιση με τη συμφωνία, οι πολιτικές του και η διεθνής στήριξή του σε αυτές δεν είναι οι πρέπουσες. Η ΕΕ, η Γερμανία και οι ΗΠΑ έχουν θέσει νέους στόχους, αλλά η πράξεις τους κρίνονται ανεπαρκείς.

«Τον Μάιο, μετά τη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών για το κλίμα  και τον διάλογο της Πετρούπολης, αναφέραμε ότι φαίνεται να υπάρχει καλή δυναμική με νέες δεσμεύσεις για την κλιματική δράση, αλλά οι κυβερνήσεις τότε είχαν κλείσει το χάσμα εκπομπών μόνο 14%», ανέφερε σε δήλωσή του ο Νίκλας Χόενε από το New Climate Institute, οργάνωση που συνεργάζεται με το CAT. «Αλλά από τότε, δεν υπήρξε παρά μικρή έως καθόλου βελτίωση: τίποτα δεν κινείται. Οι κυβερνήσεις έχουν πλέον κλείσει το χάσμα μόνο κατά 15%, μια ελάχιστη βελτίωση από τον Μάιο. Ο καθένας θα πίστευε ότι έχει όσο χρόνο θέλει, ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο»

Τρία τέταρτα των χωρών που αξιολογούνται έχουν μεγάλα κενά στην κλιματική δράση, με μερικούς από τους πιο μεγάλους ρυπαντές να είναι σε αυτή τη λίστα. Με τα δραματικά ευρήματα της έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) του ΟΗΕ, η οποία δημοσιεύθηκε στις αρχές Αυγούστου, να παροτρύνει τις κυβερνήσεις να δράσουν επειγόντως για την αποτροπή της κλιματικής κρίσης, αποφασιστικά μέτρα είναι αναγκαία.

Ανησυχητική θεωρείται η αδράνεια από χώρες όπως η Αυστραλία, η Βραζιλία, η Ινδονησία, το Μεξικό, η Νέα Ζηλανδία, η Ρωσία, η Σιγκαπούρη, η Ελβετία και το Βιετνάμ. Έχουν θέσει τους ίδιους ή και χαμηλότερους στόχους για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για το 2030 από εκείνους που έθεσαν το 2015.

The post Κλιματική κρίση: «Μετεξεταστέες» οι μεγαλύτερες χώρες της συμφωνίας των Παρισίων appeared first on Daily Athens.

Μιλώντας στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA», ο κ. Ζερεφός, σημείωσε ότι η κλιματική αλλαγή έχει αλλάξει πλέον τις ζωές μας.

«Έχουν πειστεί όλοι ότι κάτι δεν πάει καλά. Έχουν πειστεί ότι τα ακραία φαινόμενα κοστίζουν ζωές και χρήματα».

Σύμφωνα με τον καθηγητή, τα τελευταία 60 χρόνια έχουμε δει πολλούς καύσωνες, οι οποίοι παλαιότερα καταγράφονταν κάθε 100 χρόνια. Οι καύσωνες αυτοί, σημειώνονται και σε περιοχές που όπως η Αρκτική, η Ρωσία και ο Καναδάς, που παραδοσιακά έχουν χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ από εδώ και πέρα τα ακραία αυτά φαινόμενα θα συναντώνται όλο και πιο συχνά αλλά και με μεγαλύτερη ένταση. «Κάθε χρόνο θα είμαστε πιο ζεστά, πιο ξηρά, με περισσότερες πλημμύρες», σημείωσε.

«Η Ελλάδα απειλείται με ερημοποίηση»

Η κλιματική αλλαγή, που είναι πραγματικότητα και τη βιώνουμε όσο περνάει ο καιρός σε μεγαλύτερο βαθμό, δεν αφήνει ανεπηρέαστη την Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον κ. Ζερεφό, «η νοτιοανατολική Ελλάδα απειλείται με 40% ερημοποίηση. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά».

Προς αυτήν την κατεύθυνση, τόσο η ΕΕ συλλογικά όσο και η χώρα μας ατομικά, έχουν λάβει δραστικά μέτρα καταπολέμισης και «έχουμε μπει στην πρώτη γραμμή των χωρών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής».

«Υποθέτουμε ότι αν παρθούν τα μέτρα σωστά, θα μπορέσουμε να σταθεροποιήσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς. Το επιθυμητό ήταν 1.5 βαθμός αλλά φοβάμαι ότι δεν μπορούμε να το πέτυχουμε αυτό, ούτε τη χώρα μας ούτε σε καμιά άλλη χώρα».

The post Κλιματική αλλαγή: Κάθε χρόνο θα είμαστε πιο ζεστά – Η Ελλάδα απειλείται με 40% ερημοποίηση appeared first on Daily Athens.

Το βίντεο είχε γίνει viral, όταν είχε κυκλοφορήσει το 2017, και το επανέφερε στο προσκήνιο το indy100 του ​Independent. Απαντάει στην υποθετική ερώτηση τι θα γινόταν αν στην ουσία στεγνώναμε τους ωκεανούς.

Η Τάφρος των Μαριανών είναι το βαθύτερο σημείο των ωκεανών του πλανήτη και το χαμηλότερο σημείο της επιφάνειας του φλοιού της Γης, καθώς φτάνει στα 10.971 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, στα ανατολικά των Μαριάνων νήσων (Mariana Islands). Έχει 2.550 χιλιόμετρα μήκος και μέσο πλάτος μόλις 69 χιλιόμετρα, φτάνοντας το μέγιστο βάθος στην άβυσσο του Τσάλεντζερ. Σκεφτείτε πως αν το Έβερεστ, η υψηλότερη κορυφή της Γης σε ύψος 8.848 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, βρισκόταν στο βαθύτερο σημείο της τάφρου, τότε θα ήταν 2.995 μέτρα κάτω από την επιφάνεια!

#APOSYRE_TO: Η φύση δεν είναι τσιφλίκι του κάθε υπουργού

Πριν από λίγα χρόνια το IFL Science έγραψε πως η παραπάνω «τρελή» ερώτηση είχε δημοσιευτεί για πρώτη φορά πριν από λίγα χρόνια σε ένα βιβλίο με τίτλο «Τι θα συνέβαινε αν: Σοβαρές επιστημονικές απαντήσεις σε εξωφρενικές υποθετικές ερωτήσεις».

Σύντομα, ένας ενθουσιώδης χρήστης του Reddit με το όνομα Vinnytsia έδωσε την απάντηση με ένα εκπληκτικό βίντεο, το οποίο δείχνει πως αν «τραβούσαμε την τάπα» σε αυτή την υποθετική τρύπα των 10 μέτρων και άρχιζε να αδειάζει το νερό, οι ωκεανοί του κόσμου σταδιακά θα στέρευαν – και παράλληλα θα αυξανόταν σημαντικά η Γη.

Δείτε το βίντεο:

The post Τι θα γινόταν αν άνοιγε μια τρύπα στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών του πλανήτη; appeared first on Daily Athens.

Ακόμα και οι REM στο «It’s the end of the world as we know it» δεν μπορούσαν να συλλάβουν το ακριβές μέγεθος αυτής της φράσης όταν έγραφαν το πασίγνωστο χιτ τους πίσω στο μακρινό 1987. Παρόλο που ήταν μόλις ένα χρόνο μετά το πυρηνικό δυστύχημα στο Τσέρνομπιλ.

Η ανθρωπότητα έχει την «ικανότητα» να μην συλλαμβάνει άμεσα το μέγεθος και τις συνέπειες μιας καταστροφής.

Όταν το μανιτάρι στο Ναγκασάκι είχε ήδη σχηματιστεί ο όλεθρος είχε κατασπαράξει χιλιάδες ανθρώπους. Τα αρχεία για τα θύματα του «Χοντρού» (όπως ονομάστηκε η βόμβα πλουτωνίου που έπεσε στο Ναγκασάκι) κάνουν λόγο για 40.000 τα λεπτά μετά την σύγκρουσή της με την επιφάνεια.

Η Χιροσίμα είχε ήδη γευτεί την πύρινη λαίλαπα κάποιες ώρες πριν, εκείνον τον Αύγουστο του 1945. Μετά από απόφαση του Τρούμαν οι ΗΠΑ έκαναν επίδειξη δύναμης με τον πυρηνικό βομβαρδισμό της Ιαπωνίας παρόλο που ο Χίτλερ είχε ηττηθεί. Καταγράφοντας έτσι μία θηριωδία κατά της ανθρωπότητας. Για την ιστορία στη Χιροσίμα τη στιγμή της έκρηξης σκοτώθηκαν 70.000 άτομα ενώ στους επόμενους 4 μήνες 166.000.

Με τις συνεχόμενες εντάσεις παγκόσμιας κλίμακας (Βόρεια Κορέα – ΗΠΑ, Ιράν – ΗΠΑ, Ινδία – Πακιστάν και το συνεχιζόμενο ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής) να στοιχειοθετούν μία γεωγραφική πυριτιδαποθήκη που χρειάζεται ένα «τσαφ» για να εκραγεί, το σενάριο μιας πυρηνικής καταστροφής δεν φαντάζει και τόσο επιστημονικής φαντασίας.

Τι ενδέχεται να συμβεί όμως τις πρώτες ώρες και μέρες μετά από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα; Πώς θα επιζήσει ο άνθρωπος, τα ζώα ή ο πλανήτης. Η απάντηση είναι εύκολη: «Δεν θα επιζήσει». Μέχρι να καταστραφεί όμως θα έχουν μεσολαβήσει ένα φρικιαστικό διάστημα.

Οι πρώτες στιγμές που όλα γίνονται στάχτη

Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Πανεπιστήμιο Rutgers, το Πανεπιστήμιο του Colorado Boulder και άλλες πανεπιστημιακές δομές αναφέρουν γλαφυρά τα αποτελέσματα στον πλανήτη σε περίπτωση που, για παράδειγμα, ΗΠΑ και Ρωσία αναμετρηθούν με πυρηνικούς όρους.

Τι θα συμβεί λοιπόν; Ο πλανήτης θα υποστεί αυτό που αποκαλούν πυρηνικό χειμώνα για τα επόμενα 10 χρόνια. οι πυρηνικές εκρήξεις θα απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα 150 δισ. κιλά στάχτης και καπνιάς.

Τα οποία θα φτάσουν ως τη στρατόσφαιρα βυθίζοντας τη Γη στο σκοτάδι και τη βαρυχειμωνιά μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ακόμα και 7 χρόνια μετά, η σκοτεινιά θα είναι εμφανής με γυμνό μάτι. Ταυτοχρόνως, τον πρώτο χρόνο η παγκόσμια θερμοκρασία θα πέσει κατά 7 βαθμούς Κελσίου και θα φτάσει ακόμα και στους 9 βαθμούς αργότερα, επιφέροντας ακραία καιρικά φαινόμενα παντού στην οικουμένη.

Αλλά και οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν παγκοσμίως κατά 30% στους μήνες μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα, με την ανθρωπότητα να αποχαιρετά ένα καλό τμήμα των καλλιεργειών της.

Πόλεις θα καούν συθέμελα

Εάν ζείτε σε μέρος κοντά στο σημείο που θα εκραγεί η βόμβα ας πούμε μετριοπαθώς ότι… θα αντιμετωπίσετε ένα τεράστιο πρόβλημα. «Μία πυρηνική βόμβα είναι σαν να φέρνεις ένα κομμάτι του ήλιου στην επιφάνεια της Γης. Σε κλάσμα δευτερολέπτου όλα θα γίνουν στάχτη», σχολίασε ο Άλαν Ρόμποκ του Πανεπιστημίου Rutgers.

«Η βόμβα στη Χιροσίμα είχε δύναμη 15 κιλοτόνων. Με τα σημερινά στάνταρ το συγκεκριμένο μέγεθος είναι μικρό», προσθέτει.

Ό,τι δεν εξατμιζόταν στη στιγμή θα έπιανε φωτιά ή θα πάθαινε σοβαρά εγκαύματα. Άνθρωποι και ζώα θα υφίστανται εγκαύματα τρίτου βαθμού ακόμα και σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από την καρδιά της έκρηξης.

Ο πυρηνικός χειμώνας

Για τα επόμενα δέκα χρόνια από την έκρηξη ο πλανήτης θα υποστεί αυτό που ονομάστηκε «πυρηνικός χειμώνας». Η σκόνη από την έκρηξη θα καλύψει τον ήλιο και η θερμοκρασία θα πέσει κατακόρυφα. Στις εκρήξεις και τις φωτιές σημαντικό ρόλο θα παίξουν τα καύσιμα που υπάρχουν έτσι και αλλιώς στη Γη.

Η στάχτη θα φτάσει στη στρατόσφαιρα. Σε σημείο που δεν υπάρχουν σύννεφα ούτε καιρικά φαινόμενα που να περιλαμβάνουν βροχή για να καθαρίσει. Οι θερμοκρασίες θα ήταν υπό του μηδενός τους καλοκαιρινούς μήνες και μη βιώσιμες τον χειμώνα.

Σε μία σύγκρουση Ιράν – Πακιστάν, με βόμβες ισχύος 40 κιλοτόνων ο καπνός που θα κάλυπτε ολόκληρη την ατμόσφαιρα. Ο ήλιος θα εμφανιζόταν μετά από χρόνια ενώ η UV ακτινοβολία θα έκαιγε τα πάντα, τουλάχιστον στην αρχή, μιας και δεν θα υπήρχε όζον.

Οι ωκεανοί θα παγώσουν και θα γίνουν απόλυτα τοξικοί. Εφόσον δεν θα είναι εφικτή η καλλιέργεια ο Ρόμποκ αναρωτιέται σκωπτικά: «Θα μπορούμε να ψαρέψουμε;». Η απάντηση είναι προφανής.

Τι θα γίνει με την τροφή και τις θάλασσες

Κάθε λάτρης των καταστροφολογικών σεναρίων γνωρίζει ότι μία καλή λύση για τροφή σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος είναι η αποθήκευση κονσερβών και τροφίμων μακράς διάρκειας.

Ο καθηγητής Ρόμποκ αναφέρει: «Η τροφή για τους ανθρώπους και τα ζώα που θα επιζήσουν θα κρατήσει για λιγότερο από 60 μέρες. Μόλις τελειώσουν τα αποθέματα στα καταστήματα η ανεύρεση φαγητού θα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση».

Και συνεχίζει «κάποιες καλλιέργειες θα επιβιώσουν αλλά δεν θα φτάσουν ούτε κατά διάνοια για να ταΐσουν τους επιζώντες».

Για τους ωκεανούς ανέφερε ότι είναι άγνωστο αν θα καταφέρει η θαλάσσια ζωή να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Και ποιες είναι αυτές οι νέες συνθήκες; Οι ωκεανοί θέλουν ένα διάστημα για να ζεσταθούν και να παγώσουν σε σχέση με την ηπειρωτική περιοχή. Όσο περισσότερο θα μένουν παγωμένα τα νερά τόσο περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα θα απορροφούν από την ατμόσφαιρα. Αυτό το διοξείδιο του άνθρακα θα κάνει το νερό πιο τοξικό και θα διασπά το κέλυφος κοραλλιών και οστρακόδερμων.

Η συγκεκριμένη διαδικασία θα πάρει περίπου δέκα χρόνια μέχρι να αρχίσουν να ζεσταίνονται ξανά τα νερά.

Ποια είναι η κίνηση που μας δίνει (μικρές) πιθανότητες επιβίωσης

Ποιο είναι τελικά το καλύτερο πράγμα που έχουμε να κάνουμε αν πέσει μια ατομική βόμβα στο κέντρο της πόλης που ζούμε;

Στο σενάριο του ινστιτούτου Υγείας στις ΗΠΑ που έγινε το 2018 η πόλη είναι η Ουάσιγκτον, το κέντρο της.

Όπως ξέρουμε, τα πάντα γύρω από τη βόμβα θα καταστραφούν. Κάτι που επίσης είναι γνωστό και σχετικά εύκολα προβλέψιμο από τους επιστήμονες είναι ότι οι άνθρωποι, παρουσιάζονται πάντα απρόβλεπτοι.

Η έρευνα αναλύει αρκετά μοτίβα ανθρώπινης συμπεριφοράς μπροστά στον κίνδυνο, από τις λιγότερο περίπλοκες συμπεριφορές δηλαδή μέχρι και καταστάσεις που περιπλέκονται άρδην. Οι ερευνητές υπολόγισαν μετά την καλύτερη δυνατή δράση σε κείνες τις δεινές συνθήκες.

Μέσα στα πρώτα 10 λεπτά, μας λένε, ανεξαρτήτως τι θα κάνει ο καθένας, 90.000 άνθρωποι θα πεθάνουν. Αν μάλιστα δεν κάνει κανείς τίποτα, τότε μέσα σε 48 ώρες θα πεθάνουν άλλοι 279.020 άνθρωποι. Αν όμως ο κόσμος συμπεριφερθεί με τον τρόπο που υποδεικνύει το καλύτερο σενάριο, τότε τα θύματα θα μειωθούν δραματικά, ιδιαίτερα αν ο πληθυσμός παραμείνει στα σπίτια του για τουλάχιστον 12 ώρες.

Αυτό πρέπει να κάνουμε, μας λένε, είναι το πλέον προβλέψιμο: Να κλειστούμε στα σπίτια μας και ιδιαίτερα στα καταφύγια κάτω από ένα συγκεκριμένο βάθος.

Αν μάλιστα βγούμε για να αναζητήσουμε οικείους και αγαπημένους, τότε θα θρηνήσουμε κι άλλα θύματα, καθώς το να εγκαταλείψεις το καταφύγιο και να εκτεθείς στη φονική ραδιενέργεια δεν είναι και το πιο έξυπνο πράγμα που θα μπορούσαμε να πράξουμε.

The post Πώς θα μοιάζουν οι πρώτες ώρες μετά από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα appeared first on Daily Athens.

Μέσα από την έρευνα αποτυπώνεται η σύνδεση ανάμεσα στην ανθρωπογενή υποβάθμιση της φύσης -π.χ. παράνομη εμπορία και διακίνηση άγριων ζώων, καταστροφή οικοσυστημάτων- και στην άνοδο των πανδημιών.

Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση καλεί τις κυβερνήσεις να υπογράψουν μία παγκόσμια δεσμευτική «Νέα Συμφωνία για τη Φύση και τον Άνθρωπο», που θα προωθεί μία πιο βιώσιμη και αρμονική σχέση ανθρώπου και φύσης προκειμένου:

• Να μειωθεί κατά 50% το αποτύπωμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στη φύση.
• Να σταματήσει η απώλεια φυσικών οικοτόπων.
• Να σταματήσει η απώλεια βιοποικιλότητας.

«Καθώς οι καταστροφικές συνέπειες της σημερινής πανδημίας του κορονοϊού μελετώνται ακόμα, είναι κρίσιμης σημασίας να βρούμε παράλληλα χρόνο για να αναλογιστούμε τη σχέση μας με τη φύση», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας.

Όπως σημείωσε, «είναι μία μοναδική ευκαιρία να δούμε τι μαθήματα έχει να μας διδάξει η τραγική αυτή κρίση, ώστε να αποτρέψουμε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Ένας υγιής πλανήτης είναι το θεμέλιο της δικής μας υγείας και ευημερίας».

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα με τίτλο «Η απώλεια της φύσης και η έξαρση των πανδημιών», καταδεικνύεται η επιτακτική ανάγκη λήψης όλων των απαραίτητων μέτρων ώστε να περιοριστεί η πιθανότητα εμφάνισης παρόμοιων πανδημιών στο μέλλον.

Ειδικότερα, το WWF τονίζει ότι «ο νέος κορονοϊός δεν είναι ο πρώτος ιός με τον οποίον έρχεται αντιμέτωπη η ανθρωπότητα. Τις τελευταίες δεκαετίες, πολλές ακόμα νέες ασθένειες (Έμπολα, AIDS, SARS, νόσος πτηνών, κ.λπ.) έχουν κάνει την εμφάνισή τους, θέτοντας την ανθρώπινη υγεία σε κίνδυνο.

Πέραν αυτού, όμως, όλες είχαν κάτι κοινό: Ήταν ζωονόσοι, δηλαδή ασθένειες που μεταδόθηκαν στον άνθρωπο από κάποιο ζώο, και μάλιστα αρκετές συνδέονται εντέλει με την υπερεκμετάλλευση της φύσης από ανθρωπογενείς δραστηριότητες, οι οποίες τελικά βρίσκονται πίσω από την εμφάνιση και εξάπλωση νέων ασθενειών. Μάλιστα, πάνω από 200 ζωονόσοι καταγράφονται διεθνώς και αρκετές έχουν σχετιστεί με περιβαλλοντική υποβάθμιση ή αλλαγή».

Πώς η παράνομη διακίνηση άγριας ζωής και η υποβάθμιση των οικοτόπων συνδέονται με τις πανδημίες

Σύμφωνα πάντα με το WWF, εδώ και 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια, οι ιοί, τα βακτήρια και άλλοι μικροοργανισμοί παίζουν καθοριστικό ρόλο για τη ζωή στη Γη. Όπως επισημαίνει και η έρευνα, στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι οργανισμοί απολύτως αβλαβείς και συχνά ζωτικής σημασίας για την ισορροπία των οικοσυστημάτων, αλλά και την ανθρώπινη υγεία.

«Όμως, δραστηριότητες, όπως η κατανάλωση και η παράνομη διακίνηση και εμπορία άγριων ζώων πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες, όχι μόνο εμφάνισης νέων παθογόνων παραγόντων αλλά και μετάδοσής τους στον άνθρωπο. Η αιχμαλωσία άγριων ζώων ή η εκτροφή τους σε αιχμαλωσία με σκοπό την εμπορία τους, μία συχνά παράνομη και μη ελεγχόμενη δραστηριότητα, δημιουργεί συνθήκες που διευκολύνουν την ανάπτυξη παλαιών και νέων ζωονόσων και μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην εμφάνιση πανδημιών, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για την υγεία, την κοινωνία και την οικονομία, όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο», υπογραμμίζει το WWF.

Αντίστοιχα, «τα φυσικά οικοσυστήματα είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη κάθε μορφής ζωής στον πλανήτη, και ως εκ τούτου, η υποβάθμιση ή η καταστροφή τους θέτουν την υγεία και την ευημερία του ανθρώπου σε άμεσο κίνδυνο, καθώς διευκολύνουν την ανάπτυξη και διάδοση νέων μολυσματικών ασθενειών. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν προκαλέσει κατακλυσμιαίες αλλαγές στον πλανήτη μας. Υπολογίζεται, μάλιστα, πως έχουν προκαλέσει αλλοίωση στα 3/4 της χερσαίας έκτασης του πλανήτη και στα 2/3 των ωκεανών, φέρνοντας την άγρια ζωή σε στενότερη επαφή με τον άνθρωπο, και διευκολύνοντας, με αυτόν τον τρόπο, τη μετάδοση ασθενειών», προσθέτει.

Σε αυτό το πλαίσιο, επισημαίνεται από την περιβαλλοντική οργάνωση, «γίνεται σαφές πως η προστασία και αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων είναι καθοριστικής σημασίας, προκειμένου να αποφύγουμε στο μέλλον παρόμοιους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία».

Με άλλα λόγια, αυτό που τονίζεται μέσα στην τελευταία αυτή έρευνα του WWF, είναι πως «η υγεία του ανθρώπου συνδέεται στενά με την υγεία των άλλων ειδών που ζουν στον πλανήτη, αλλά και συνολικά με την υγεία του περιβάλλοντος».

Η πλήρης έρευνα του WWF είναι διαθέσιμη εδώ.

The post Πόσο ευθύνεται ο άνθρωπος για τις πανδημίες appeared first on Daily Athens.

Έπειτα από μια δεκαετία ρεκόρ, η οποία ολοκληρώθηκε με το έτος 2019 να είναι το δεύτερο πιο ζεστό που έχει ποτέ καταγραφεί στον κόσμο, η δεκαετία του 2020 ξεκίνησε με την ίδια τάση.

Τον Ιανουάριο, η μέση θερμοκρασία της υφηλίου ξεπέρασε κατά 0,03 βαθμούς Κελσίου εκείνη του Ιανουαρίου του 2016, που αποτελούσε μέχρι εκείνη τη στιγμή τον θερμότερο Ιανουάριο στα χρονικά, ενώ ήταν κατά 0,77 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τον μέσο όρο για τον μήνα Ιανουάριο της περιόδου αναφοράς 1981-2010, σύμφωνα με ένα δελτίο Τύπου του Copernicus.

Η πλειονότητα των περιοχών σε ολόκληρο τον κόσμο γνώρισε θερμοκρασίες υψηλότερες από τις μέσες θερμοκρασίες, ιδίως στην Ευρώπη, όπου καταγράφηκαν θερμοκρασίες κατά 3,1 βαθμούς Κελσίου υψηλότερες από τον μέσο όρο της περιόδου αναφοράς 1981-2010.

Στη βορειοανατολική Ευρώπη, την Σκανδιναβία και σε ένα μέρος της Ρωσίας η διαφορά υπερέβη τους 6 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με την περίοδο 1981-2010.

Σύμφωνα με το Copernicus, τα πέντε θερμότερα έτη καταγράφηκαν τα τελευταία 5 χρόνια, όπου ο υδράργυρος ανέβηκε κατά 1,1 και 1,2 βαθμούς Κελσίου άνω της θερμοκρασίας της προβιομηχανικής περιόδου.

Η δεκαετία 2010-2019 ήταν επίσης η θερμότερη από την έναρξη των μετρήσεων.

The post Ο Ιανουάριος του 2020 ήταν ο θερμότερος που έχει ποτέ καταγραφεί appeared first on Daily Athens.