Κυβέρνηση, συστημικά media και κορονοϊός: Είναι δυνατόν αυτό που συμβαίνει;

-

Ένα μεγάλο limit up, με εξαιρετικά υψηλή θετική δημοφιλία, για τον επιστήμονα λοιμωξιολόγο Σωτήρη Τσιόδρα και ένα σοβαρό limit down με μεγάλο όγκο αρνητικών αναφορών για την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία.

Ένα ακόμα συμπέρασμα που θα αντλούσαμε είναι η οριακή καθολικότητα του αιτήματος για ενίσχυση και θωράκιση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας και η καχυποψία απέναντι στις ιδιωτικές ιατρικές πολυκλινικές.  Ενδεχομένως κάπου δεξιά κάτω με αχνό χρώμα, σε ένα wordcloud με τις πιο χρησιμοποιημένες λέξεις στο διαδίκτυο, θα ήταν η “αισχροκέρδεια”, ο “μαυραγορίτης” και η σύντομη πρόταση “να επέμβει το κράτος”.

Οφείλω να ομολογήσω σε αυτό το σημείο πως όλα τα παραπάνω δεν είναι μήτε οι προσωπικές μου εκτιμήσεις, μήτε και κάποια διαίσθηση. Είναι τα αποτελέσματα μιας σχετικής έρευνας που έκανα σε ένα παγκόσμιο πρόγραμμα- επί πληρωμή- για internet data reporting, βάζοντας γεωγραφικά μόνο τη χώρα μας και ως keyword τον covid σε όλες τις ελληνικές λεκτικές του versions (από κορονοιός μέχρι κορωναιος και ούτω καθεξής).

Τα ελληνικά social media μπορεί να έχουν πλέον εκατομμύρια χρήστες και εσχάτως λόγω συνθηκών να απέκτησαν ακόμα περισσότερους, αλλά οι προσωπικοί μας λογαριασμοί κάνουν monitor συνήθως σε ένα δείγμα ανθρώπων όπως είναι οι διαδικυακοί μας φίλοι, μη επαρκές και μη επιστημονικά δομημένο. Η αίσθηση που είχα ωστόσο για όλα τα παραπάνω επιβεβαιώθηκε. Είναι η συγκλονιστική αυτή στιγμή που οι φαντασίωση συναντά την πραγματικότητα, αλλά όπως θα δούμε πιο μετά, τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο φανταστικά.

Σε μια από τις πιο θρησκευόμενες χώρες της Ε.Ε, οριακά θρησκόληπτη αν συγκριθεί με τις περισσότερες στον Δυτικό Κόσμο, ο κορονοϊός, ανέδειξε ως rock star έναν επιστήμονα και έριξε ένα γερό χαστούκι στην αντεπιστημονική, εμμονική κι επικίνδυνη στάση της Ιεράς Συνόδου. Ένθεοι και άθεοι- στην πλειονότητά τους οι πρώτοι και στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι δεύτεροι- θεώρησαν ανεύθυνη τη στάση των παπάδων και τους φιλοδώρησαν απλόχερα με σκληρή κριτική.

Η αγορά που πάντα αυτορρυθμίζεται και σύμφωνα με τον “Πλούτο των Εθνών” του Άνταμ Σμιθ, διαθέτει ένα αόρατο χέρι, που εγγυάται τη συλλογική ευημερία των ανθρώπων, μέσα από την αέναη επιδίωξη του κάθε ατόμου να κερδίζει όλο και περισσότερα, “τα άκουσε για τα καλά”, από κομμουνιστές, αριστερούς, …φιλελεύθερους και Έλληνες πάσης απόχρωσης και άποψης για το οικονομικό σύστημα, αφού φάνηκε να αδυνατεί να δώσει λύσεις στις ανάγκες των ανθρώπων. Αντισηπτικά, μάσκες και μαντηλάκια έγιναν εν μία νυκτί, νταμιτζάνα λάδι σε περίοδο κατοχής και ο κόσμος απαίτησε από το κράτος να επέμβει. Όπως κι έγινε.

Λίγες μέρες πριν, το αυθόρμητο διαδικτυακό κίνημα υπέρ των εργαζομένων στο Ε.Σ.Υ μετασχηματίστηκε σε ζωντανή δράση ανθρώπων που βγήκαν στα μπαλκόνια τους στις 9 το βράδυ και άρχισαν να χειροκροτούν παρατεταμένα τους ήρωες των ημερών. Από κοντά και η απαίτηση για προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών. Όπως και η σκληρή κριτική στους ιδιώτες κλινικάρχες, στους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω, θα πληρώσουμε τα διπλά από όσα υπολογίζαμε, για να σώσουμε ανθρώπινες ζωές.

Τη στήριξη και τους επαίνους στην προσπάθεια του δημόσιου ιατρικού προσωπικού της χώρας, διαδέχθηκαν τα σχόλια αλληλεγγύης και αναγνώρισης στους χιλιάδες εργαζόμενους, που διακινδυνεύουν την προσωπική τους υγεία, για να έχουμε τρόφιμα, φάρμακα και ό,τι άλλο χρειαζόμαστε εν μέσω καραντίνας.
Με βάση αυτό το μεγάλο ψηφιδωτό αντιδράσεων και συμπεριφορών λοιπόν, αν κάποιος μου παρουσίαζε μόνο τα αποτελέσματα, χωρίς να δω το κυρίως θέμα, δίχως να έχω γνώση της επικαιρότητας, θα έβγαζα το εξής συμπέρασμα. “Η Αριστερά πρέπει να έχει εκλογικά ποσοστά αυτοδυναμίας και την πολιτική ηγεμονία”.
Αμ δε.  Η ομολογουμένως καλή επικοινωνιακή- και καθόλου πολιτική- διαχείριση της ελληνικής κυβέρνησης καθώς και η υπεροπλία της αλλά και η κακή στρατηγική και οι ολιγωρίες της αντιπολίτευσης, βγάζουν την πρώτη μέχρι τώρα αρκετά ενισχυμένη. Την βοήθησε βέβαια σε έναν βαθμό και το τραγικό παράδειγμα της γειτονικής Ιταλίας, που την ανάγκασε να πάρει σχετικά γρήγορα, σκληρά μέτρα προστασίας. 

Το λιβάνισμα και η (καλοπληρωμένη) ασθενής μνήμη των μεγαλοδημοσιογράφων και των γραφιάδων πολυτελείας του πιο διαπλεκόμενου μιντιακού συστήματος στην Ευρώπη ωστόσο, αφαίρεσαν από το κάδρο της επικαιρότητας τόσο την πολύ πρόσφατη ακύρωση των προσλήψεων 4.000 γιατρών και νοσηλευτών από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όσο και τη διαχρονική αντεργατική της στάση.

Κρύφτηκε επιμελώς η αρχική της ατολμία να “κλείσει τα θρησκευτικά μαγαζιά” σε όλη τη χώρα, περιμένοντας την Ιερά Σύνοδο να βγάλει απόφαση λογικής και όχι μεταφυσικής παλαβομάρας. Ακόμα κι όταν ήξερε, καθώς το είχε μετρήσει δημοσκοπικά από την πρώτη κιόλας εβδομάδα, ότι απέναντι στην εκκλησία είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό των χριστιανών, είτε έχουν πιο «χαλαρή πίστη» είτε πιο ισχυρό θρησκευτικό αίσθημα (κυρίως η ηλικιακή ομάδα 55+).

Θάφτηκαν αμέσως τα θρησκόληπτα κηρύγματα των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και τρένταρε με το ζόρι το κοκούνινγκ και η “υπερβατική”, εθνική και υπεύθυνη στάση του μεγάλου μας «πολιτικού ηγέτη». Του ανθρώπου εκείνου που μέχρι και πριν λίγες μέρες, πριμοδοτούσε με κάθε τρόπο την ιδιωτική υγεία, έπαιρνε πίσω το ένα μετά το άλλο τα δικαιώματα των εργαζομένων και αναγόρευε την εκκλησία ως θεμσικό υπεύθυνο για τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προγράμματος και της σχολικής ύλης.

Θυμούνται μήπως οι πολλοί τη δήλωση του Γεωργιάδη άραγε, με αφορμή την αισχροκέρδεια των ιδιωτικών εξεταστικών κέντρων στα τέστ για τον κορονοϊό, ότι συνιστά φυσιολογική λειτουργία της αγοράς; Μα φυσικά και όχι. Θυμούνται μήπως τα στημένα ρεπορτάζ των ενημερωτικών μαγαζιών της σημερινής κυβέρνησης, για τον μεγάλο αριθμό Ελλήνων γιατρών στο Ε.Σ.Υ; Δεν το νομίζω…

Limit down λοιπόν για τους παπάδες, την ιδιωτική υγεία, την αισχροκέρδεια και τους εργοδότες που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των εργαζομένων. Και limit up για την Κυβέρνηση των παπάδων, της ιδιωτικής υγείας, της αισχροκέρδειας και των εργοδοτών που αυθαιρετούν με κάθε τρόπο. Φοβερή αντίφαση πραγματικά.
Μακριά από κάθε συνωμοσιολογική διάθεση, με δεδομένα και στοιχεία, ο κορονοϊός φαίνεται λοιπόν  να επιδρά αρνητικά στη μνήμη και τη συνείδηση μας. Ο ορισμός του manipulation κυρίες και κύριοι…

*Γράφει ο Θάνος Νασόπουλος