Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου, 2021

Ένα παιδί που ονειρεύτηκε να παίξει μπάσκετ

Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα. Σχεδόν πάντα κερδίζει ο καλύτερος. Επίσης έχει μία σημαντική ιδιαιτερότητα συγκριτικά με το ποδόσφαιρο: Δεν υπάρχει η “βολική” ισοπαλία. Από το παρκέ θα φύγεις είτε με ψηλά το κεφάλι είτε με χαμηλά. Το ροζ φύλλο αγώνα περιμένει μόνο τον έναν μονομάχο και ο άλλος μένει με τις… εντυπώσεις. Και για να βγεις κερδισμένος από αυτόν τον πόλεμο πρέπει να γίνεις ο καλύτερος. Να έχεις καθαρό μυαλό, να ξεπεράσεις τα όριά σου, να ρισκάρεις, να απογοητευτείς αλλά στο τέλος να δικαιωθείς. Να φύγεις με ψηλά το κεφάλι.

Όπως ακριβώς έπραξε ο Βασίλης Σπανούλης.

- Διαφήμιση -

Ένας θρύλος του ελληνικού μπάσκετ και ο θρύλος των θρύλων για τον μπασκετικό Ολυμπιακό. Ο άνθρωπος που το 2010 πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει από το ΟΑΚΑ στο Φάληρο και ν’ αλλάξει το ρου της ιστορίας των “ερυθρολεύκων”. “Ο Ολυμπιακός αποδείχτηκε το πεπρωμένο μου και το πιο όμορφο λιμάνι μου. Φεύγω περήφανος για όσα σπουδαία κατακτήθηκαν αλλά και για όσα μετά από σκληρή μάχη χάθηκαν. Πάνω απ’ όλα φεύγω γεμάτος, γιατί έζησα περισσότερα απ’ όσα ονειρεύτηκα”, έγραψε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση αποχώρησής του μέσω Instagram.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Spanoulis Vassilis (@vassilis7span)

Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε το πόσο τεράστιο κεφάλαιο για το ελληνικό και το ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Το επιβεβαιώνει και η ανακοίνωση του συλλόγου παικτών της Euroleague, η οποία ακαριαία τον ευχαρίστησε μέσω Twitter για όλα όσα πρόσφερε στο άθλημα.

Ωστόσο έχει τεράστια σημασία να μιλήσουμε για το mindset του γκαρντ που κατέκτησε 3 φορές την Euroleague, 7 πρωταθλήματα Ελλάδας, 4 Κύπελλα, το Intercontinental Cup, το χρυσό μετάλλιο στο Eurobasket του Βελιγραδίου, το χάλκινο στο Eurobasket της Πολωνίας και το αργυρό μετάλλιο στο Mundobasket της Ιαπωνίας.

- Διαφήμιση -

Για το μέταλλο νικητή του παιδιού που το 1999 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Γυμναστικό Λάρισας για να φτάσει μέχρι τον μαγικό κόσμο του NBA ως η “ρουκέτα του Χιούστον”. Ο Βασίλης Σπανούλης δεν σταμάτησε ποτέ να σκέφτεται το μπάσκετ. Ήταν ο πρώτος που πήγαινε για προπόνηση και ο τελευταίος που έφευγε από το παρκέ. Παρότι είχε κατακτήσει τα πάντα, συνέχιζε να πιέζει τον εαυτό του. Ήταν το απόλυτο πρότυπο για κάθε παιδί που έπιανε στα χέρια του την “σπυριάρα”. Ήταν σαν να έλεγε σε κάθε παιδί εκεί έξω πως: “Το να καταφέρεις να πετύχεις όσα πέτυχα στην καριέρα μου, δεν θα στο υποσχεθεί κανείς. Αλλά το να δουλέψεις σκληρά για να το πετύχεις δεν θα στο στερήσει κανείς”. Η σκληρή δουλειά στον αθλητισμό ανταμείβεται. Είπαμε, το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα.

Και ο θρύλος των θρύλων είναι το απόλυτο παράδειγμα για όσους ακόμη αμφιβάλλουν.

ΥΓ: Άνθρωποι όπως ο Βασίλης Σπανούλης επιβάλλεται να μένουν στο ελληνικό μπάσκετ. Ήδη στον Ολυμπιακό οφείλουν να έχουν προετοιμάσει την κατάλληλη θέση για εκείνον.

*Γράφει ο Άγγελος Κωνσταντούλιας

Σχετικά άρθρα

Νέα άρθρα