Δεν ξύπνησα καλά φίλε αναγνώστη. Λίγο ότι συνεχίζεται η δίαιτα, λίγο ότι έλιωσα στο Netflix, ε βάλε και πως διακόπηκε το καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, σηκώθηκα σαν ζόμπι. Από τις 9:00 βγήκα στους δρόμους, για τον δικό μου Ημιμαραθώνιο «καφέ-φαγητό-καφέ», με τον σερβιτόρο να θέλει να φτύσει στο freddo espresso σαν άλλος Αμβρόσιος. Ευτυχώς που δεν είχε κι όπλο γιατί πλέον από τους νόμους δεν περιμένω και τίποτε.
Πρώτη είδηση Αφρίν. Ο Ερντογάν την σήκωσε την τουρκική σημαία. Περηφάνεια. Για να μη λέμε μόνο για τα δικά μας φασιστοειδή. Γίνεται δουλειά και στα εξωτερικά. Νέο αίμα, νέοι πρόσφυγες ή αλλιώς λαθρομετανάστες που και να πνιγούν δεν έχει καμία σημασία. Αρκεί να τους πάρουμε τα τιμαλφή. Να τα ξεπουλήσουμε και να τα φάμε σε brunch και τριήμερα στα Τρίκαλα Κορινθίας. Όσο χειμωνιάζει βέβαια γιατί από καλοκαιράκι φύγαμε για εναλλακτικές διακοπές στην Ικαρία. Ούζο, κατάστρωμα και αριστερίλα. Και μη μου πεις «και τι θες να κάνω;». Λίγο πριν μπεις στο πλοίο, εκεί στις ναυτιλιακές που κόβεις τα εισιτήρια, γίνεται δουλίτσα από μια μικρή ομάδα. Πρόσφυγες, άστεγοι, απελπισμένοι κάθε λογής βρίσκουν μια ζεστή συντροφιά κι ένα-δύο πιάτα φαγητό. Είναι αυτή η λύση; Όχι. Αλλά από τα μικρά έρχεται το όλον. Δεν είναι ηθικολογία. Η ενασχόληση με τα κοινά είναι ανάγκη για ένα κοινωνικό ζώο όπως ο άνθρωπος. Και σου αξίζει να έχεις θέση και αξία στην κοινωνία. Μην τους το χαρίζεις.
Αλλά βέβαια έκλεισε το Mega, μέχρι να ξανανοίξει για να ξανακλείσει (Χριστέ μου δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό) κι αυτά πλέον δεν θα τα δεις πουθενά. Μαύρες εποχές αυτές που ζούμε για την ενημέρωση. Κλείνουν το Mega, κλείνουν… κλείνουν και τον τάφο τους (με φωνή Βασίλη Λεβέντη) και γι’ όλα αυτά φταίει η κυβέρνηση. Έτσι δεν μας λένε; Ένα κανάλι που έχει υπερχρεωθεί, με τα έσοδα των τελευταίων ετών να πηγαίνουν στις τράπεζες και μάντεψε, λοιπόν, ποιος είναι το κορόιδο της ιστορίας. Μα φυσικά αυτός που είναι πάντα. Μόνο οι εξουσιαστές αλλάζουν, τα πιόνια και τα κοράκια που σου χιμάνε όταν πεθάνεις. Την ίδια ώρα που οι τηλεθεατές παραμένουν ίδιοι. Δεν ζουν, μόνο κοιτάζουν. Αποχαυνωμένοι απολαμβάνουν άτομα να φλερτάρουν και να ανταλλάσσουν γλωσσόφιλα σε ένα studio στην Κωνσταντινούπολη. Γιατί έτσι είναι ο λαός της κλειδαρότρυπας. “Μα δεν πειράζει πατριώτες, είμαστε εφτάψυχοι…”
Του Άγγελου Κωνσταντούλια